249 © CACTACEAE: ECHINOCACTUS. 250 
Echinocactus tortuosus Link et Otto, Abbild. и. Beschreib. 
neuer u. sell. Gew. des bot. Gart. Berlin I. 31. t. 15; Pfeiff. 
Enum. diagn. Cactac. 49; Salm-Dyck, Cact. hort. Dyck. 32; 
Labour. Monogr. Cact. 232; Férst.-Riimpl. Handb. d. Cac- 
teenk. 552. 
Echinocactus muricatus Hort. non Otto. 
Сагіля in exemplari exstante adulto 12 em. altus et 10 em. dia- 
metro, basi subangustatus apice с. 0,5 cm. alte depressus ob areolas no- 
vissimas parcissime tomentosas lanugine densa haud obtectus. COSTAR 
1,5 cm. altae et ad basin c. 2 em. latae, lateribus tumidae antice acutae 
ad areolas profunde impressae, igitur solemniter et aequabiliter crenatae 
obscure olivaceo-virides rectae sed ad basin caulis plus minus conspicue 
tortae. AREOLAE plq. 8 mm. inter se remotae, summae 4 mm. latae et 
2 mm. longae, vetustiores multo breviores, summae praesertim florentes 
tomento albo parco onustae; ACULE1 с, 12 ad summum 2 em. longi subu- 
lati rigidi et elastici plq. torti interdum plus minus spiraliter flexuosi 
patentes, terminales erecti fusci vel rubro-einerascentes, centrales 3 vel 4 
vix longiores potius subbreviores, Fiores (ex icone Linkiana) gemini 
22 prope apicem ex areolis verticis пес cavitatis apicalis, basi coronula alba 
tomenti snffulti. UGARIEN (e bacca mihi visa) phyllis 1 mm. longis brun- 
neis lana alba usque ad 2 mm. longa axillis dense impletis et setis rubris 
vel corneis usque ad 8 mm. longis flexuosis manitum — PERIGONIUM с, 
2 em. longum tubo inferiore phyllis viridibus acutis ornatum; PHYLLIS 
PETALOIDEIS sulphureis obovato-oblongis mucronulatis apice crenulatis. 
SriLUs 1 em. longus vel paulo ultra; stigmata 8—12 purpurascentía. 
Bacca e. 1 em. diametro, exserta viridis vix succosa ad maturitatem, 
phyllis minutis, lanugine alba et setis paucis flexuosis ornata, SEMINA 
1,5 mm. longa, superne 1 mm. diametro nigra grossiuscule subseriatim 
tubereulata, funiculis demum exsuccis. 
Habitat in Brasiliae australis provincia Rio Grande, ubi cl. Sello 
plantam legit et in hortum Berolinensem misit (vidi exemplar authenticum 
fructescens). 
Овв. Indole aculeorum, lanugine parca apicali hand convexa, eostis 
tumescentibus primo visu ab omnibus affinibus longe distat. 
5. ECHINOCACTUS OTTONIS Lenm. caule elongato- 
globoso basi subattenuato apice leviter impresso statu florali 
lanugine densa convexa haud impleto; costis 12 verticalibus 
obtusiusculis tali modo in sectione transversali semiellipticis 
lateribus convexis; areolis orbicularibus haud conspicue im- 
pressis tomento albo brevi superioribus saltem obductis, acu. 
leis pluribus marginalibus horizontalibus tenuibus rectis, 3—4 
centralibus paulo majoribus erectiusculis comitatis; floribus 
pluribus ex areolis apicalibus solitariis basi tomento brevis- 
- simo suffultis; ovario turbinato vel subcylindrico ovulis dense 
farctis basi infima subnudo, ad medium et superius phyllis 
parvis squamulosis subulato-triangularibus carnosulis in axillis 
lanugiuosis et setulas plures foventibus instructo; tubo peri- 
conii lato, phyllis majoribus subcallosis subulatis acuminatis 
lanuginem copiosiorem et setulas majores gerentibus instructo ; 
phyllis ealycoideis linearibus mucronulatis axillis nadis, pe- 
taloideis obovato-lanceolatis longiuscule cuspidulatis apice eroso- 
serrulatis basi angustatis membranaceis; androeceo perigonio 
duplo breviore, staminibus perigonii basi et orificio adnatis; 
stilo androeceo longiore cylindrico longitudinaliter suleato, in 
stigmata filiformia obtusiuscula exeunte. · 
Tabula nostra LI. Fig. III (analysis). 
Echinocactus Ottonis Link et Otto, Abbild. neuer. и. selt. 
Сею. d. bot. Gart. zu Berl. 1. (3.) 31.1. 16; Pfeiff- Enum. 
diagn. 47; Salm-Dyck, Cact. hort. Dyck. 32; Bot. Mag. 
t. 3107; Bot. Reg. XXIV. t. 42; Labour. Monogr. Cact. 234; 
Fórst.-Rümpl. Handb. d. Cacteenk. 555. 
Cactus Ottonis Lehm. in Ind. sem. hort. Hamburg. 1827. 
р. 16, in Ind. scholar. gymn. Hamb. 1828. р. 11, in Nov. 
act. Caes. Leop. cur. nat. XVI. (1.) 317. 1. 15 (non Cereus Ot- 
tonis ut sphalm. in Pfeiff. Enum. 1. с. el in libris aliis saepius 
legitur). 
Cavias florens 7—9 em, altus, triente superiore 6,5—7 сш. dia 
metro, apice с. 0,5 cm. alte impressus basi solemniter angustatus, Costar 
vix 1 em. altae et basi 1,5 em. latae, laete virides ex areolis ad medium 
vel basin non raro proliferentes. Ав®олк 2 mm. diametro superne albo- 
tomentosae, aculeis minoribus 10—14 tenuissimis rectiusculis albidis, cen- 
tralibus 3—4 fuscis robustioribus, haud violenter pungentibus 1 em. haud 
superantibus armatae, FLonks 4—5 cm. longi, superne 5—6 ст, diametro, 
Ovarium 5—6 mm. longum et 6 mm. diametro, phyllis viridibus acumi- 
natis acatissimis vix 1 ad summum 2 mm. longis, lanuginem 0--8 mm. 
longam rubescentem et setulas 3—5 purpureas paulo longiores flexuosas 
ex axilla emittentibus onustum. Tonos rericoxu 1,2—1,6 ст, longus 
turbinatus, phyllis usque ad 6 mm. longis lanaginem 1 cm., setulas usque 
ad 1,5 em. longas proferentibus ornatus. PuYLLA PETALOIDEA 2—2,5 сш, 
longa, triente superiore 4—6 mm, lata sulphurea, Ётлмїхл e 1 em, 
longa, antherae flavae 0,7—0,8 mm. longae, тила eum stigmatibus 12 
ad 14 purpurascentibus 2 em. longus, ВАССА obscure viridi-rubra setulosa, 
Habitat in Brasilia australiore, a cl. Sello collectus et in hortum 
botanicum Berolinensem missus (florentem. stirpem ab originaria descen- 
dentem vidi). Praeterea in ditione Mexicana vigere dicitur, 
Ons, Cll, Link et Отто 1, e, assernerunt, ambabus comparatis 
plantas Mexicanas et Brasilienses inter se non differre; quum autem cl. 
LeuMANN loeum natalem Cactacearum ab eo descriptaram saepius con. 
fuderit (e. g. Cephalocereum senilem , Opuntiam microdasyn Mexicanas 
Brasiliae pro incolis habuit), haud omnino certum est, E. Ottonis re vera 
in ditione Mexicuna vigere, Insuper ex hoe loco posterius nunquam im- 
portatus est, Species floribus majusculis ab affinibus, praeterea кейін 
pluribus in axillis phyllorum tubi et ovarii distinguitur. 
6. ECHINOCACTUS TENUISPINUS Lx. et Orro, 
caule depresso-globoso apice rotundato summo impresso lanu- 
gine apicali; costis in exemplari exstante 11 arcuatis rectis 
verticalibus sectione transversali rotundato-triangularibus ob- 
tusiusculis, lateribus subconvexis ad areolas leviter impressis ; 
areolis orbieularibus in costís contiguis alternantibus, usque 
ad medium caulem tomento albo brevi sed conspicuo obsitis, 
aculeis pluribus munitis, marginalibus horizontalibus tenuis- 
simis rectis vel vix curvatis strictis, centralibus saepissime 3, 
anteriore multo majore, illo et reliquis 2 curvatis vel sub- 
flexuosis, priore primum erectiusculo demum retrorsum cur- 
vato; floribus ex areolis apicalibus costarum nec ex con- 
cavitate caulis, pluribus simul apertis; ovario subcylindrico 
probabiliter more illius Æ. Ottonis Lk. et Otto sed minus 
dense phyllis et setis lanugineque instructo; tubo perigonii 
turbinato superne phyllis paulo majoribus onusto, phyllis pe- 
taloideis spathulato-lanceolatis mucronatis apice irregulariter 
serratis vel incisis basi angustatis; androeceo perigonio duplo 
breviore; stilo recto apice in stigmata plura antheras vix 
superantia diviso. : 
Echinocactus tenuispinus Lk. et Otto in Verhandl. d. Ver. 
zur Befórd. des Gartenbaus in d. Kgl. Preuss. Staat. III. 421. 
t. 19; Salm-Dyck, Cact. hort. Dyck. 32 et 164; Forst.-Riimpl. 
Handb. а. Cacteenk. 554. 
