257 CACTACEAE: ECHINOCACTUS. 258 
14. ECHINOCACTUS SCOPA Lx. et Otto, caule ob- 
longo vel obovato statu vetustiore conspicue clavato tune 
interdum curvato, apice rotundato centro leviter depresso, 
tomento nec convexo nec confluente coronato; costis in exem- 
plaribus mihi visis 25—80, ex PrerrrerR 30—36, rectis vel 
subspiraliter curvatis sectione transversali rotundato-trigonis 
antice obtusis lateribus planis haud impressis sinubus acutis, 
inferne ut videtur demum applanatis; areolis numerosissimis 
pro costa, confertissimis orbicularibus tomento convexo ob- 
ductis, aculeis plurimis e toto tomento radiatim emergentibus 
strictis acicularibus hyalinis demum apice albido-fimbriolatis 
vel -capitulatis, aculeo centrali solitario paulo majore plq. dis- 
colore auctis; areolis superioribus saepius proliferis; floribus 
pluribus apicalibus prope concavitatem vel inferius ex areolis 
solitariis, basi tomento albo suffultis; ovario subcylindrico 
phyllis brevibus lanceolatis in axillis lanuginosis obtecto; tubo 
perigonii abbreviato phyllis paulo majoribus et densius in 
axillis lanuginosis munito; phyllis calycoideis lanceolatis acu- 
minatis; phyllis petaloideis acutis margine superiore irregu- 
riter serrulatis; androeceo perigonio duplo et ultra breviore; 
stilo stamina paulo superante in stigmata plura filiformia 
soluto. 
Echinocactus scopa Lk. et Otto, Abbild. neuer и. sell. 
Gew. des k. bot. Gart. Berlin. I. 7. et 8. p. 81. t. 41; Pfeiff. 
Enum. diagn. 64; Salm-Dyck, Cact. hort. Dyck. 32; Labour. 
Monogr. Cact. 238; Forst.-Rúmpl. Handb. d. Cacteenk. 562; 
Bot. Reg. t. 24; Bot. Mag. 1. 5445. 
Cactus scopa Lk. Enum. pl. hort. Berol. II. 21. 
Cereus scopa Salm-Dyck in DC. Prodr. 111. 464. 
CauLis (ex PFEIFFER) 0,3 m. altus, sed (ex icone in Bot. Mag.) fere 
metralis, superne 8—9 ет. diametro. Costar 2—3 mm. altae et fere 
5 mm. basi latae, laete virides, sed propter vestimentum aculeorum den- 
sum cinerascentes; AREOLAE vix 1 mm. inter se remotae superne ope in- 
dumenti subconfluentes 2—3 mm. diametro, tomento statu juvenili pure 
albo, dein griseo obtectae, demum denudatae; AGEE ultra 30, plurimi 
5—8 mm. longi, vitrei sed dense congesti grisei haud pungentes, cen- 
trales 3—4 praesertim unus eorum longior ad 1 em. metiens, ulterior 
fuscus, roseus vel rarius aeque albidus. FLores 2—3 em. alti, 2,5—3 cm. 
diametro, exemplaria vetustiora flores majores proferunt. Ovarium 7 ad 
9 mm. longum, phyllis vix 2—3 mm. longis aeutis viridibus subsquamo- 
sum ex axillis lanuginem et setas solitarias vel plures emittentibus onu- 
stum. PHYLLA CALYCOIDEA sulphurea 1— 1,5 cm, longa. PHYLLA PETALO- 
IDEA 2—2,5 em. longa, quadrante superiore 5—7 mm. lata, basi cuneata 
cum prioribus concolora. ANDROECEUM 1 em. longum; filamenta flava, 
antherae aureae. 8т11,08 1 em. longus flavus, stigmata 10—12 purpurea. 
Habitat in provincia Espiritu Santo Brasiliae, ubi cl. princ. Neu- 
wied eum collegit et in hortum Berolinensem misit. (Vidi exemplar eum 
ab originario descendens). 
Овз. СІ, Preirrer hujus speciei, quae indumento pure albo et 
aculeis numerosissimis rigidiuseulis, superne demum fimbriolatis vel capi- 
tulatis primo visu recognoscitur, varietatem candidam distinxit, quam 
aeuleo centrali albido diversam esse putavit. Nota mihi nimis levis vi- 
detur, quum certissime aculei superiores plerumque magis colorati quam 
inferiores sint et in eodem specimine transitus interdum inveniantur. 
15. ECHINOCACTUS HY POCRATERIFORMIS Отто 
et Dierr. саше cylindrico vel subgloboso basi angustato apice 
truncato, vertice centrali subimpresso ; costis 18— 20 vertica- 
libus rectis vel suübspiraliter tortis sectione transversali tri- 
angularibus acutis, areolis impressis manifeste in tubercula 
solutis lateribus impressis; areolis approximatis orbicularibus 
statu juvenili tomento parco, apice ipso solo confluente ob- 
ductis, tunc inermibus, adultis demum glabratis aculeis plu- 
ribus acicularibus plerisque marginalibus, solitario vel gemino 
centrali majore, prioribus radiantibus horizontalibus, ulterio- 
ribus patentibus primum subdiscoloribus, omnibus demum apice 
fimbriolatis vel capitellatis; floribus solitariis prope verticem 
ex areola emergentibus haud ex concavitate nascentibus, basi 
tomento albido suffultis; tubo brevi dilatato ut ovarium cylin- 
dricum squamulis triangularibus in axillis lanuginosis et seta- 
las 3—4 duplo longiores flexuosas gerentibus instructo; phyllis 
calycoideis linearibus acutis apice erenatis et erosulo-denticu- 
latis; phyllis petaloideis obovato-lanceolatis apice obtusis et 
minutissime denticulatis basi in unguem fere teretem demum 
angustatis; androeceo perigonio duplo et ultra breviore; stilo 
androeceum paulo superante in stigmata plura demum radiantia 
filiformia desinente. 
Tabula nostra LI. Fig. IT (habitus). 
Echinocactus hypocrateriformis Otto et Dietr. in Allgem. 
Garlenzlg. 1838. p. 169. 
Echinocactus mammulosus Lemaire, Cact. nov. gen. el 
spec. hort. Monvill. 1839; Salm-Dyck, Сасі. hort. Dyck. 163; 
Labour. Monogr. Cact. 228; Férst.-Riimpl. Handb. d. Cac- 
teenk. 549. 
Cautis exemplaris exstantis с. 8 em. altus et 4,5 em. diametro, in 
icone originaria typi 7 cm, longus et 5,5 em. diametro. Costan sordide 
vel saturate virides 5 mm. latae et 4—5 mm. altae, tubercula 5—8 mm. 
longa, inferiora compressa cinerea, summa laete viridia, Murua 1,5 ad 
2 mm. diametro, tomento albo sublanuginoso demum cinerascente obductae ; 
ACULEL plq. 10—11 marginales 5 —7 mm. longi, centrales 1 ст, vel paulo 
ultra longi, inferior declinatus, primum omnes fascescentes dein marginales 
albidi et centrales diutius colore obscuriore praesertim apice praediti, de- 
mum omnes cinerei vix pungentes. Fiones 2—2,5 em, alti et 5 em, dia- 
metro. Ovarium 5—7 mm. longum, phyllis vix 2 mm. longis lanceolatis 
acutis pallide viridibus et rubro-apicatis, axillis cinereo-lanuginosis et 
setis 3—4 rubris vel nigrescentibus duplo longioribus instruetis dense | i 
squamosum, PHYLLA CALYCOIDEA triseriata 0,8—1,5 em. longa, vix 4 mm, 
lata, pallide sulphurea; PETALOIDEA 2 em. longa, triente vel quadrante 
superiore 7 mm. lata sulphurea, Finamexta pallide flava, antherae aureae, 
SriLOS flavus, stigmata purpurea, 
Habitat in Uruguay prope Montevideo. ( Vidi specimen originarium 
et iconem optimam). 
Ons. Haec species primum in hortum Glasgowiensem introductus 
in horto Berolinensi floruit et jam 1838 a cll. Отто et Dierrica descripta 
hoe nomine salutanda est; el Lemaire eam anno sequente modo publici 
juris fecit. Propterea lege nomenclatura prius anteponendum est, quam- 
quam cactologi ulterins praeferre solent. 
16. ECHINOCACTUS CENTITERIUS Lxzuw. caule 
depresso- vel elongato-globoso basi subattenuato apice rotun- 
dato et parum impresso; costis 15 verticalibus rectis, vel 
basi spiraliter subtortis interdum basin versus interruptis et 
cum superioribus alternis, sectione transversali semiellipticis 
vel rotundato-triangularibus supra areolas sulcatis et quasi 
interruptis, lateribus subconvexis; areolis longe ellipticis pri- 
mum emersis demum subimmersis tomento brevi convexiusculo 
copiosiore obductis, aculeis pluribus inaequilongis, marginalibus 
