261 — CACTACEAE: ECHINOCACTUS. 262 
CauLis 7—8 cm. altus et 8—9 cm. diametro. CosTAE, si in tu- 
bercula solutae sunt, minus regulariter distinctae 1—1,3 cm. basi latae, 
1—1,2 em. altae, saturate virides. AREOLAE 4-5 mm. longae et 3 ad 
4 mm. latae, tomento pure albido demum cinerascente onustae, inferiores 
denudatae; ACULEI in summa с. 10, marginales 7—9 partim vix e tomento 
emergentes, reliqui 5 — 10 mm. longi, centrales si adsunt usque ad 
12 mm. longi, flavido-fuscescentes serius cinerei. FLORES 5 cm. longi, 
apice 6—7 cm. diametro. OyaRiuM et TUBUS 3 cm. longa viridia, squa- 
mulis viridibus parvis cinereis, lanuginem brevem albidam ex axillis 
emittentibus onusta. PHYLLA CALYCOIDEA 1 em. longa et 7—8 mm. triente 
superiore lata. PHYLLA PETALOIDEA maxima 2—2,5 em. longa et superne 
1 cm. lata, ut calycoidea ad nervum medianum pallide rubra margine 
lutescentia, SrAMINUM filamenta subviolacea, antherae parvae flavae. Sri- 
LUS 5 mm. androeceo longior pallidus, stigmatibus flavis. 
Habitat in Brasiliae provincia Minas Gerais. 
Oss. Cl. SaLm-Dyck hanc speciem pro varietate modo E. centeterii 
Lehm. habuit et hane opinionem cactologi sequentes descripserunt, ut 
mihi videtur, vix eum jure. Planta in hortis Europaeis non ultra in- 
venitur, at icon perfecta quam cl. ScumipT secundum stirpem florentem 
pinxit, manifeste demonstrat, hanc ab Е. centeterio” tuberculis basi haud 
gibbosis et squamulis ovarii axillis barbulatis et colore floris diversam 
esse. Ab E. hybocentro Lehm. non minus colore florum bene discrepat 
et indole aculeorum valde differt. Ceterum species ulteriores tres investiga- 
tionibus futuris locis natalibus a botanicis amplius examinari recommendo. 
Incertae sedis. 
19. ECHINOCACTUS ARANEOLARIUS Rone. caule 
oblongo; costis 12 obtusis; areolis prominulis albo-fibrillosis ; 
aculeis plurimis, quinis utrinque lateralibus patentissimis te- 
nuibus rectis, centralibus porrectis brevioribus. 
Echinocactus araneolarius Rchb. in Terschecks Suppl. 2; 
Walp. Rep. II. 317 (in libris aliis omissus). 
AcULEI 15—17, laterales flavescentes, centrales 5—7 purpurei, 
Habitat prope Montevideo. 
20. ECHINOCACTUS INTRICATUS Lx. et Orro, 
caule depresso-globoso leproso apice impresso; costis 18—20 
convexis subsinuatis; areolis confertis subnudis; aculeis plu- 
rimis centralibus majoribus erectis, reliquis patentibus di- 
varicatis. 
Echinocactus intricatus Lk. et Otto in Verhandl. d. Ver. 
. £. Befürd. d. Gartenb. in d. Е. Preuss. Staat. III. 428. t. 24; 
Pfeiff. Enum. diagn. 53; non Salm-Dyck, nec aliorum. 
CavLIS 8—9 cm. altus, 6—6,5 cm. diametro, viridis. Costar late- 
ribus impressae. AcULEI centrales 4 usque ad 1,7 em. longi, minores 
8—9 mm. longi; AREOLAE approximatae (e Linx et Отто). 
Habitat in Uruguay prope Montevideo. 
Ons. Species ejusdem nominis a cl. Sarm-Dyck in Dietr. et Otto, 
Allgem. Gartenzeitg. 1847. р. 387 publici juris facta a supra descripta 
longe distat. 
91. ECHINOCACTUS JENISCHIANUS Prerrr. caule 
oblongo vertice convexo; costis 21 subcompressis sinubus 
initio acutis mox dilatatis demum planiusculis; areolis magnis 
ovalibus approximatis immersis superne tuberculo obtuso se- 
Cactac. 
paratis inferne subconfluentibus; aculeis rigidis rectis pluribus, 
centrali solitario robustiore. 
Echinocactus Jenischianus Pfeiff. in Dietr. et Otto, Allg. 
Gartenzeitg. 1840. p. 406 (in libris aliis omissus). 
Слїллв superne cinereo-virens mox pallide cinereus 18—14 cm. 
altus, 10—11 em. diametro, vertice tomento denso fulvido obtectus c. 3 em. 
alto, ut videtur cephalium efformante. AnroLa& 5 mm. longae, 4 mm. 
latae, 6—6,5 mm. inter se distantes fulvido-tomentosae dein nigricantes. 
AcuLE: exteriores 5—6 inaequales, superiores 8—12 mm., inferiores 16 ad 
20 mm., centralis ultra 22 mm. longi, ulterior 1 mm. et ultra crassus, 
Habitat in Brasilia. 
Oss. Haec species forsan ob cephalium probabiliter bene evolutum 
ad Malacocarpum pertinet, 
33. ECHINOCACTUS ORTHACANTHUS Lx. et Отто, 
caule globoso vertice impresso; costis 18 obtusatis latere im- 
pressis, sinubus angustis; aculeis pluribus patentibus, centrali 
maximo valido erecto. 
Echinocactus orthacanthus Lk. et Otto in Verh, d. Ver. 
2. Befórd. а. Gartenb. in а. k. Preuss, Staat. III. 427. t. 18; 
Pfeiff. Enum. diagn. 53 (in libris aliis omissus). 
CauLIS 6 em. altus, totidem crassus, glaucescens. AccurLkus centralis 
1,5—1,7 em. longus, 6 marginales erassitie longe superans, omnes canes- 
centes (e Lx, et Отто). 
Habitat in Uruguay prope Montevideo, ubi Sello ент legit. 
Oss. Specimen olim in horto Berolinensi cultum mox intercessit; 
haec species nullibi amplius occurrit. 
23. ECHINOCACTUS SPINA CHRISTI “гос. caule 
globoso; costis acutis crenatis 18—14; areolis magnis ovali- 
bus, statu juvenili albo-velutinis; aculeis pluribus, centrali 
solitario, omnibus crassis rigidis curvatulis. 
Echinocactus spina Christi Zucc. in Pfeiff. Enum. diagn. 
59, іп Abh. Bayr. Akad. mathem.-phys. Kl. II. 725 (in libris 
aliis omissus). 
Cavias 12—13 ст. diametro, obscure viridis. Аввот,лЕ 16—20 mm. 
inter se distantes; АССІ,КІ 7—9, nascentes nigricantes basi pallidi tandem 
flavidi, summi minimi, infimi ad 3 cm. longi, centralis semper sursum 
curvatus (ex Zucc.). 
24. ECHINOCACTUS TERSCHECKII Ккснв. caule 
obovato; costis 16 superne sinubus rectangulis discretis in- 
ferne minus exacte disjunctis; areolis subapproximatis tomen- 
tosis; aculeis plurimis exterioribus tenuissimis rectis, plano 
eodem patentissimis, centralibus 2 validioribus. 
Echinocactus Terscheckii Rchb. in Terscheck, Suppl. 3; 
Walp. Repert. П. 315. 
Guru saturate viridis. Асш„к1 14; exteriores 12 cerini basi apice- 
que brunnei 12 mm. longi, centralium inferior 22 mm., superior tenuior 
18 mm. longus (ех WALPERS). 
Habitat in Uruguay prope Montevideo. 
31 
