285 | CACTACEAE: 
vetustioribus modo teretibus sub lente valida tenuiter strio- 
latis elongatis dichotome inferioribus insidentibus stricte су- 
lindricis apice interdum rotundatis, mediis et summis ad 3—4 
vel 5 rarius 6 fasciculatis , brevioribus manifeste hexagonis 
lateribus leviter, apicem versus paulo magis excavatis angulis 
obtusis; areolis in prioribus dissitis minutissimis sub lente 
valida modo conspicuis subimpressis, squamulis in exemplaribus 
exstantibus jam delapsis villo et aculeolis 0 munitis, in arti- 
culis superioribus praesertim apicalibus costis insidentibus 
subconspicuis magis impressis, squamulis minutissimis ovato- 
triangularibus acutis vel acuminatis margine fimbriolatis, basi 
parcissime puberulis, aculeolis 0; floribus ex areolis subter- 
minalibus solitariis, plerumque 2 prope apicem congestis pro 
rata majusculis, basi pube copiosiore elongata cinctis, antice 
posticeque membranula ex epidermide rupta efformata suf. 
fultis; ovario immerso breviter cylindrico nudo placentis vulgo 
D parietalibus; perigonii phyllis 8 subaequalibus infimis vix 
triente mediis et summis brevioribus ut illa membranaceo- 
petaloideis oblongis vel ovalibus obtusis; staminibus triente 
perigonio brevioribus, filamentis filiformibus, antheris minu- 
tissimis subglobosis; stilo ulteriora paulo superante validius- 
culo tereti apice ad 1/4 in stigmata recurvata crassiuscula 
diviso; baeca emersa subglobosa apice areolata leviter um- 
bilicata, perigonio haud coronata; seminibus pluribus pro 
rata majusculis semilunaribus teretibus haud exsculptis. 
Tabula nostra LVI (habitus et analysis). 
Rhipsalis funalis G. v. Beck, Itin. princ. Sax.-Cob. II. 
15, haud Salm- Dyck. 
FnuTICULUS epiphytieus ex axillis arborum elatarum pendulus ; 
ARTICULI ELONGATI in exemplaribus exstantibus usque ad 20 em. vel paulo 
ultra longi, 4 mm. vel paulo ultra diametro perfecte cylindrici apice 
basique vix rotundati; ARTICULI SUPERIORES hexagoni, si flores 2 api- 
cales enascuntur, plerumque multo breviores 4—5 vel usque ad 6 cm. 
longi diametro priorum, omnes sicco et in spiritu vini conservati brun- 
nescentes vel omnino nigri. AREOLAE in costa quaque 1,5—2 em. inter 
se remotae examine accurato solo conspieuae 0,5—0,7 mm. latae; SQUA- 
MULAE vix 0,3 mm. longae et basi latae in articulis inferioribus frustra 
quaeruntur. FLORES profunde ex alveolis articulorum terminalium erum- 
punt et corticem findunt, ita ut membranula rupta ovarium tegat, plerum- 
que bini pro articulo, in exemplaribus fructescentibus autem baccae plures 
' latera ornant, quod demonstrat, articulos serius elongatos iterum iterumque 
prope apicem flores emittere. Ovarium 2 mm. diametro basi villo id 
aequante subsericeo cinctum. PxRIGONIT PHYLLA infima 7, reliqua 9 ad 
10 mm. longa, ulteriora 3,5, priora 5 mm. lata alba. STAMINA 6 шш, 
longa, filamenta apicem versus extenuato-acuminata albido-hyalina, antherae 
vix 0,3 mm. diametro didymae. Srinus 5—6 mm. longus, stigmata 2 mm. 
longa. Bacca probabiliter viridis 8 mm. diametro emersa basi tantum in 
areola inclusa apice late areolata et rudimento stili vel cicatrice apiculata, 
ерісагріо crasso. SEMINA €. 10 verticaliter disposita, 2 mm. longa, 1 mm. 
lata, utrinque acuminata subcurvata nigra nitentia. 
Habitat in provincia Rio de Janeiro ad montem Tijuca : Peckolt ; 
in arboribus caeduis prope Petropolim : princ. Sax.-Coburg. n. 45; loco 
haud accuratius addicto: Glaziow п. 14868. 
Овѕ. Species distinctissima ob articulos primum angulatos dein 
cylindricos inter series ambas transitum exhibens; articulis florentibus 
plq. bifloris fasciculatis primo visu recognoscitur; color o — 
plarium siccorum et in spiritu vini conservatorum поп minus insignis. 
Eum in honorem cl DE NEVES-ARMOND, qui mecum materiam optimam 
Cactacearum provinciae Rio de Janeiro benevole communicavit, salutavi, 
Cactac. 
RHIPSALIS. 986 
19. RHIPSALIS MICRANTHA DC. caule elongato 
articulato flexuoso vel subscandente, articulis angulatis plq. 
pentagonis, costis sectione transversa triangularibus acutis 
intermittentibus vel subcontinuis sinubus acutis; areolis mo- 
dice distantibus; sqnamulis minutissimis late triangularibus 
brevissime acuminatis, axillis tomentosis, tomento emerso, 
hinc inde aculeolo parvo munitis; floribus lateralibus ex areola 
Solitariis basi epidermide rupta et tomento brevissimo vix 
conspicuo suffultis; ovario nudo semigloboso vel subcylindrico 
basi rotundato, phyllis perigonii 10 infimis triangulari-ovatis 
vel semiorbicularibus, mediis oblongis obtusis, summis ob- 
longo-lanceolatis acutiusculis sub anthesi plena recurvatis vel 
refractis; staminibus inaequilongis maximis phylla summa 
aequantibus vel bis paulo brevioribus; antheris didymis; stilo 
stamina paulo superante in stigmata 4 patentia lanceolata 
acuminata papillosa diviso. 
Rhipsalis micrantha DC. Prodr. III. 476; Pfeiffer, Enum. 
diagn. 133; Labour. Monogr. Сай. 437; Salm-Dyck, Cact. 
hort. Dyck. 60 et 228; Férst.-Riimpl. Handb. Cacteenk. 884. 
Cactus (Rhipsalis) micranthus H.B.K. Nov. gen. et spec. 
РІ. 69; КІ). Syn. pl. aequin. 111. 369. 
Cautis ultrametralis flaccidus gracilis flexuosus, ArTICULI laete 
virescentes vel obscure virides, saepissime pentagoni sed etiam interdum 
triquetri 5—8 cm. longi, 3—4—5 mm. diametro, lateribus parallelis, utrin- 
que obtusi vel summi apice attenuati acuti. ArroLar іп costis continuae 
8—4 cm. inter se distantes subimpressae et basi pulvillo plus minus con- 
spicue prominente suffultae, obscurius quam costae coloratae, tomento 
griseo onustae; ACULROLI, si adsunt, nigrescentes. Fiores in articulis 
crebri vel creberrimi, pro areola solitarii, magnitudine pro rata generis 
majusculi, Ovarium 1,5—2 mm. longum, 2,5—3 mm. diametro teres 
laeve. PHYLLA PERIGONIH infima 1,5—2 mm., sequentia 8—7 mm, longa 
et 8—4 mm. lata, flavido-alba membranacea, summa 10 mm. longa et 
3—4 mm. lata, colore priores aequantia vel apice flavidiora, STAMINA 
7—9 mm, longa, filamentis albis pro rata validis apicem versus acumi 
natis, antherae luteae vix 0,5 mm. diametro. Втп/7в 1 em. longus, 0,5 mm. 
et paulo ultra crassus, stigmata 1--1,5 mm. longa, ut stilus alba. Басса 
et semina non suppetebant. 
Habitat in ditione Ecuadorensi prope Olleros: Humboldt, Proba- 
biliter etiam in Brasilia. 
Oss. In horto botanico Berolinensi et in aliis Europaeis jam diu 
sub titulo Rhipsalidis micranthae DC. planta insignis quaedam colitur, 
quae satis bene diagnosi brevissimae Cacti micranthi H.B.K. respondet. 
Probabiliter typus originarius hujus speciei роп exstat, cl Кохти saltem 
diagnosin e manuscripto Bonplandiano praetulit. An re vera planta Ecua- 
doriensis cum Rhipsalide micrantha nostra perfecte congruat, hodie certe 
haud eruendum est. Stirps culta*vix e regione laudata in caldariis nostris 
provenit; sed probabiliter e Brasilia introducta est. Si igitur Ша cum 
Rhipsalide micrantha convenit, potius species more Rhipsalidis cassytae 
simul in ditione Ecuadorensi et in Brasilia vigere videtur. 
20. RHIPSALIS DISSIMILIS К. Son. caulibus erectis 
haud scandentibus ob staturam validiorem certe non pendulis 
articulatis ramosis; articulis dichotomis vel ad 3 vel 4 verti- 
cillatis biformibus; basalibus cereiformibus angulatis apice 
angustatis costis 7—4 sectione transversali late triangularibus 
antice subrotundatis, sinubus acutis discretis, areolis modice 
remotis inferne congestis, costis supra illas subintumescentibus 
leviter immersis; squamula minutissima sub lente valida ipsa 
vix conspicua triangulari acuta margine haud fimbriolata suf. 
40 
