289 САСТАСЕАЕ: 
lariter spiraliter impositis 15—20 (8—28) em. longi, ad medium 9—15 
(6--20) mm. lati, parte basali quasi in petiolum 0,5—8 ст, longum, serius 
probabiliter articulos foliaceos proferentem angustati, pars superior nun- 
quam vel rarissime articulos profert; SERRATURAE 1,5—2,5 cm. longae, 
1 ad summum 1,5 mm. altae, SQUAMULAE 1 mm. longae et artificialiter 
explanatae basi 1,5 mm. latae sicc. fuscescentes, pubes cinerascens brevis. 
ВАССА 4 mm. diametro, basi pube copiosiore radiante suffulta squamulis 
3—4 vix conspicuis late semiellipticis 2—2,5 mm. latis, c. 0,5 mm. longis 
membranaceis baccae incumbentibus hyalinis instrueta, pro areolis solitaria 
alba, SEMINA 1,3 mm. longa et 1 mm. triente superiore lata nigra. 
Habitat in insula Jamaica, in republica Costaricensi prope Car- 
thago : -Polakowsky c. fr. Januario ; prope Pozuzo in Peruvia: Ruiz. 
Oñs. Confusio de hac specie fere inextricabilis. Primum a cl. 
SwanTzio in insula Jamaica detecta et more usitato diagnosi brevi ad- 
umbrata est, quae autem speciem bene recognoscere sinit. Praesertim nota 
articulorum ensiformium gravioris momenti mihi videtur. Benevolentia 
el. URBANI plantam Jamaicensem examinavi. Ab omnibus fere speciebus 
seriei Alatarum squamulis in baccis manifeste conspicuis discrepat; Rh. 
ramulosa Pfeiff. sola eodem charactere gaudet. Serius de ea error duplex 
patuit. Jam cl. WinnLpENOow Cactum alatum Sw. cum planta toto coelo 
diversa commutavit. E cl. Lixkn Enumeratione plantarum horti Bero- 
linensis IT. 24 manifestum fit, in hoc horto sub nomine eodem plantam 
illam cultam esse, quae hodie nomine Phyllocacti phyllanthoidis 8.-Dyck 
salutatur, eujus nomen autem in Epiphyllum alatum Haw. vel Haw. ex p. 
mutandum est. In Bot. Mag. t. 2820 serius plantam aliam sub titulo 
Cacti alati Sw. cl. W. HookER cum icone descripsit, quae cl. auctor a 
Mrs. ARNOLD Harrison ex Aigburgh 1827 accepit. Ulteriori autem cl. 
WiLLiAM Harrison miserat, qui eam in Serra dos Orgáos prope Rio de 
Janeiro detexerat. Si cl. HookER putavit, hanc plantam cum descriptione 
Swartziana congruisse, huic opinioni omnino non assentiri possum, паш 
cl. auctor Florae Indiae occidentalis flores parvos viridi-albidos, artieulos 
ensiformes dixit, et in Cacto alato W. Hook. flores pro rata generis magni 
flavi, articuli oblongi se praebent. Cl. PFEIFFER optimo jure hanc plantam 
a Cacto alato disjunxit et eam nomine Rhipsalidis pachypterae baptizavit. 
Pro Cacto alato Swartziano autem falso stirpem in horto Berolinensi cul- 
tum sumpsit, qui pariter cum planta Swartziana omnino поп convenit. 
Floribus minoribus albis ab ulteriore diversa a Rhipsalide rhombea aeque 
in Brasilia australi indigena discrepare non videtur. 
Qua ex ratione cactologi omnes putaverint Rhipsalidem pachypteram 
Pfeiff. Indiae occidentalis incolam esse nescio; certissime prope Rio de 
Janeiro viget, ut exemplaria a cl. GraAziou missa demonstrant. 
Rhipsalis coriacea Polak. in ditione Costaricensi collecta articulis 
pluribus subherbaceis, aliis magis coriaceis et Cactus dentatus Ruiz, nec 
C. serratus ut cl. PoLAkowskY l. c. laudavit, cum Cacto alato Sw. optime 
conveniunt, ita ut haec species in America calidissima late dispersa videatur 
et forsan quoque in Brasilia Amazonica non absit. 
28. RHIPSALIS CAVERNOSA С. A. Ілхрвеве, cau- 
libus primum erectis dein probabiliter more Lepismii in arbores 
scandentibus radicibus affixis ramosis articulatis; articulis 
alternis foliaceis valde elongatis linearibus hinc inde con- 
tractis, basi in petiolum brevissimum quasi angustatis, apice 
attenuatis obtusis serratis, serraturis subincurvatis apice ob- 
tusis subcallosis, nervo mediano utrinque prominente per- 
cursis, lateralibus haud conspicuis, statu sicco quidem ner- 
vulis prominulis utrinque reticulatis; areolis modice distantibus 
jn sinubus serraturarum immersis cavernosis majusculis squa- 
mulis triangulari-ovatis complicatis acutis cartilagineis per- 
sistentibus suffultis, axillis puberulis et dein densissime pilosis 
setas plures in fundo alveolae subinclusas vel orificium paulo 
superantes gerentibus; floribus solitariis vel interdum geminis 
ex areolis articulorum superiorum plurimis, mediocribus; ova- 
rio incluso nudo basi cingulo brevi pilorum radiantium sti- 
pato subcylindrico brevissime pedicellato; perigonii phyllis 9 
infimis triangulari-ovatis vel ovatis obtusis, mediis lanceo- 
RHIPSATIS. 290 
lato-oblongis, summis lanceolatis apice rotundatis basi altius- 
cule inter se connatis; staminibus phyllis maximis perigonii 
manifeste, fere quadrante brevioribus, filamentis filiformibus 
antheris orbicularibus; stilo stamina subaequante filiformi 
validiusculo apice in stigmata 4 vel 5 recurvata diviso. 
Lepismium cavernosum G. A. Lindberg in Gartenflora 
1890. p. 153, c. xylogr. 38. 
CavLis basi lignosus cortice cinereo obtectus. ARTICULI in exem- 
plari exstante 30—40 cm. longi et 1—2,5 cm. lati, sicc. cinereo-virides, 
pars inferior quasi petiolum exhibens vix 3 mm. longa et 4—5 mm. dia- 
metro; serraturae 8—4 cm. longae, vix 3—4 mm. altae; SQUAMULAE 1,5 
ad 2 mm. longae, artificialiter explanatae, basi 2 mm. latae, pili axillares 
albi 5 mm. longi, Ovarium 1,5—2 mm. longum, 1 mm. diametro, pla- 
centis 4 vel 5 munitum. PERIGONN PHYLLA infima 1,5—2, media 4—6, 
summa 9—10 mm. longa, ulteriora 2—3 mm. lata, petaloidea probabiliter 
alba recurvata, minora sepaloidea et probabiliter viridescentia , omnia in 
tubum c. 1 mm. longum vel paulo ultra connata. Stamina 1 mm. supra 
basin tubo adnata 7—8 mm. longa albido-hyalina, antherae 0,5 mm. dia- 
metro, STiLUS 8 mm. longus albido-hyalinus, stigmata 1,5—2 mm. longa. 
Habitat in Brasilia australi loco haud addicto : Sello n. 391. 
Oss, Miro modo haec species prima fronte Rhipsalidem Houlletii 
Lemaire repetit, à qua autem articulis magis elongatis et praesertim ova- 
riis immersis omnino recedit. Ob characterem ulteriorem transitum inter 
Rhipsalides veras et genus prius Lepismii praebet. Species hujus generis 
re vera interdum casu articulos perfecte foliaceos gignunt; at omnes pilis 
numerosioribus alveolam longe superantibus a nostra discrepant. 
24. RHIPSALIS PLATYCARPA Prerrr. articulis 
alatis carnosis crassiusculis late linearibus vel lanceolato-ob- 
longis vel oblongis saepissime elongatis remote crenato-serratis, 
serraturis obtusis, apice truncatis vel retusis, nervo mediano 
crasso prominente percursis basi acuminato-attenuatis; axillis 
statu juvenili villo praeditis, demum glabris, squamis .....?; 
floribus lateralibus et spurie terminalibus sessilibus; ovario 
emerso complanato tetraptero, alis obtusis latis; perigonio 
pleiophyllo, phyllis conniventibus oblongis vel ovatis, flore 
vix aperto; staminibus perigonio brevioribus; stilo crasso 
perigonio longiore, stigmatibus 5 carnosis acuminatis divari- 
catis; bacca late elliptica tetraptera. 
Rhipsalis platycarpa Pfeif. Enum. diagn. Cact. 131; 
Pfeiff. et Otto, Abbild. и. Beschreib. I. t. 17. fig. 2; Salm- 
Dyck, Cact. 59; Labour. Monogr. 434; Foórst.-Rúmpl. Handb. 
Cacteenk. 881. 
Epiphyllum platycarpum Zucc. in Catal. Cact. Monac. 
1836, Icon ined. in hort, Monac. 
Cereus platycarpus Zucc. in Act. Acad. Bavar. 1837. 
П. 736. 
Екотех epiphyticus suberectus; AnTICULI 15—80 em. longi, 4—5 cm. 
lati, illis Epiphylli phyllanthi similes, sed serraturae minus longae, obscure 
virides marginem versus saepius rubescentes; serraturae inaequilaterae 2 
ad 4 cm, longae, apice obtusae. Ovarium 4—5 mm. longum, 5—6 mm. 
diametro obscure viride ad margines alarum rubescens, PERIGONIUM 12 
ad 14 mm. longum, superne vix 4 mm, diametro, sub anthesi vix aper- 
tum; PHYLLA EXTERIORA с. 5 mm. longa, 2—3,5 mm. diametro obtusa 
viridia rubro-marginata, iNTERIORA membranacea longitudinis perigonii 
sordide flavescentia. STAMINA 8—11 mm. longa. Stitvs 12—14 mm. 
longus, stigmata 2--5 mm. longa. Bacca nuda viridula indole ovarii. 
Habitat in Brasilia (haud visa). 
