299 
Ons. Haec species valde peculiaris ob baccam pro genere maximam 
ab omnibus aliis Rhipsalidis longe discrepat. Cl. Miquel eam sine ulla 
dubitatione generi.attribuit, quod mihi omnino incertum est. Botanicis 
Brasiliensibus maxime recommendo hujus plantae locum natalem quaerere 
et eam accuratius inquirere, quia gravius momenti videtur, naturam speciei 
accuratius enucleare. Forsan notae essentiales inveniuntur, ut ille typus 
generis proprii novi evadat. Baccae insigniter cum illis Epiphylli phyllanthi 
Haw., flores cum iis Rhipsalidis pachypterae ut articuli congruunt. Ап 
confusio ambarum ехв{еї? 
35. RHIPSALIS PRISMATICA RuempL. caulibus pro 
rata validis repentibus caespitem efformantibus, articulis rectis 
vel curvatis cylindricis apice articulos abbreviatos numerosis- 
simos furcatos prismaticos tetra- vel pentagonos lateribus 
subsulcatos apice vix angustatos basi rotundatos, angulis 
continuis vel subcrenatis gerentibus; areolis valde sese ap- 
proximatis squamula parva suffultis, aculeolis 5—6 divaricatis 
validiusculis munitis. 
Rhipsalis prismatica Riimpl. іп Forst.-Riúmpl. Handb. 
Cacteenk. 884. 
Hariota prismatica Lemaire (ex Férst.-Riimpl. l. c.). 
FrumcuLus epiphytieus inter Orchidaceas in axillis arborum. Cav- 
LES 12—80 cm. alti, AnTICULI abbreviati 12—22 mm. longi с. 4 mm. dia- 
metro basi rubescentes. AREOLAE vix 1 mm. inter se distantes, SQUAMULA 
rubra, ACULEOLIS 5—6 comitatae. Flores ignoti. 
Habitat in Brasilia, unde cl. Verschaffelt Gandaviensis eam cum 
Orchidaceis epiphyticis recepit. 
Oss. Planta mihi omnino ignota forsan statum juvenilem speciei 
enjusque supra descriptae praebet; nec in caldariis пес in catalogis nec 
in herbariis nec in litteratura amplius commemoratam inveni, 
36. RHIPSALIS RAMOSISSIMA К. Scu. caulibus 
gracilibus articulatis ramosissimis, articulis iterum fascicu- 
latím copiose ramosis elongatis angulatis, costis remote cre- 
nulatis; areolis inter se distantibus, squamulis pro rata magnis 
deltoideis suffultis, parce tomentosis vel nudis(?), aculeolis 
brevissimis vel nullis(?); floribus numerosissimis, alabastris 
coccineis; phyllis perigonii 8 —10, summis pro rata magnis 
recurvatis; stilo stamina paulo superante in stigmata 4—5 
patentia desinente. 
Lepismium ramosissimum Lemaire, ex Fórst.- Rümpl. H andb. 
Cacteenk. 899. 
FruricuLus epiphyticus inter Orchidaceas in axillis arborum. vigens. 
ARTICULI 20—40 сш. longi 12—20 mm. diametro. Forks quam in af 
finibus paulo tantum longiores, ex articulis superioribus. PERIGONII PHYLLA 
8—10, superiora 5—6 rosea apice coccinea dorso nervo mediano pariter 
colorato pereursa. STAMINA alba, antherae albidae. 
Habitat cum priore in Brasilia, 
Ons. І. Speciem non vidi ita ut differentiam inter eam et Rhipsa- 
lidem squamulosam cui proxime affinis videtur exhibere nequeam. 
Ons. П. Lepismium radicans Vócht. in Pringsh. Jahrb. IX. 38 olim 
in horto Berolinensi et Kewensi cultum hodie non porro exstat. Diagnosin 
auctor cl non exhibuit. In horto Petropolitano, ut cl. б. A. LINDBERG 
mecum communicavit, species duae adhuc ignotae sub nominibus Rhipsa- 
lidis decipientis et Rh. Riedelianae coluntur, quas non vidi. In catalogo 
horti el Р. Resur species nondum descriptas enumerat: Rh. bambu- 
CACTACEAE: RHIPSALIS—NOPALEA. 300 
soidem, gonocarpam, pilosam, pterocarpam , setulosam quas, nisi fallor, 
cl. WEBER medicus generalis exercitus Gallo-Francorum, cactologus insignis, 
^ "baptizavit. 
Овз. III. De specie ultima denique quadam judicium certum non 
licet: Rhipsalis crispata Pfeiff. nempe in hortis diversis certissime plantam 
diversam exhibet; in herbariis nonnullis siceam floribus duplo majoribus 
instructam vidi quam in aliis. Persuasum habeo, speciem non omnino 
propriam exhibere, potius formam crispatam specierum plurium praesertim 
Rh. pachypterae Pfeiff. et Rh. rhombeae Pfeiff. esse. Inter materiem Bra- 
siliensem eam поп inveni. Notum est Сасбасегв plures metamorphoses 
abnormes haud raro in caulibus proferre, formis talibus cum relationibus 
aliis non congruentibus. 
XI. NOPALEA Sautm-Dycx. 
NoPaLEA Salm-Dyck, Cact. hort. Dyck. 63 et 233; Labour. 
Monogr. Cact. 449; Benth. et Hook. Gen. pl. I. 850. — 
Opuntia Mill. Dict. ed. VI. ex p.; Pfeiff. Enum. diagn. 150; 
Otto et Pfeiff. Abbild. и. Beschreib. I. t. 24; Baillon, Hist. 
pl. IX. 41; Forst.-Rúmpl. Handb, Cacteenk. 928. 
FLORES actinomorphi hermaphroditi speciosi. PERI- 
GONII PHYLLA valde inaequalia, infima calycina, superiora 
petaloidea conniventia haud rosaceo-patentia staminibus 
dense incumbentia in tubum basilarem haud connata. 
STAMINA оо libera ultra perigonii limbum longe exserta, 
filamentis filiformibus erectis, antheris oblongis angustis 
utrinque subretusis prope basin affixis; POLLINIS granula 
globosa Науа majuscula triporosa et -rimosa. (OVARIUM 
magnum areolatum, areolis foliolis parvis recurvatis 
demum caducis et cicatricem mamillosam dorso con- 
vexum relinquentibus munitis, villosis glochidiatis ob- 
longis; placentis parietalibus vix prominentibus pluribus, 
OVULA œ biseriatim affixa, funiculis elongatis, subpendula 
anatropa contra illum inflexa et membrana ab illo ab- 
eunte velata gerentibus. SriLus elongatus cylindricus 
basi infima dilatatus fistulosus, stamina superans apice 
in stigmata plura crassa patentia primum erecta divisus. 
Bacca piriformis mammilloso-squamosa carnosa late apice 
umbilicata pulposa epicarpio crasso carnoso. SEMINA 
plurima in pulpa nidulantia compressa suborbicularia, 
hilo emarginata, rhaphe prominente incrassata circum- 
data, testa ad chalazae latus ossea, lateribus planis 
coriacea, 
ARBORES vel frutices articulati, RAMI carnosi, 
ARTICULI compressi margine rotundati obovati obovato- 
oblongi vel -lanceolati inferne saepius subteretes. FOLIA 
subcylindrica vel sectione transversa elliptica lineari- 
lanceolata acuta caducissima, axillis parcissime villosis 
et glochidiis paucis et parvis viz pungentibus armata. 
FLORES subapicales vel marginales majusculi solitarii 
ex axilla. 
