311 CACTACEAE : 
dente obtecti, Fori spiraliter disposita 4—4,5 (2,5—5) cm. longa, 2—3 
(1,5—3,5) em. lata sicc. cinereo-viridia, nervis с, 8—9 lateralibus utrinque 
percursa; ACULEI maximi usque ad 5,5 em. longi, minores vix 1 cm. 
longi priores 1,2 mm. basi diametro sicc. сїпегеї opaci apice nigrescentes 
et nitiduli, 3—5 ex axilla. PEDICELLI 1—1,5 em. longi teretes carnosi 
sensim in ovarium 0,8 cm. longum et 1,1 em. diametro transeuntes hinc 
inde areola villosa muniti. OvARIUM probabiliter statu juvenili foliis parvis 
mox caducis obtectum, lumen 3 mm, altum et diametro. PHYLLA EXTE- 
RIORA PERIGONII 10—12 mm. longa basi 5—7 mm. lata ad nervum media- 
num subcarinata pube axillari flavida ad 1,2 cm. longa; 1NTERIORA rosea 
ad 3 cm. longa et 1,7 cm. diametro. Sramıxa 1,5—2 cm. longa; antherae 
oblongae basi altius bilobae 2 mm. longae et 1 mm. latae. SriLus 2,2 cm. 
longus, stigmata in toto 2 mm. alta et 2,5 mm. diametro. Bacca 1,5 ad 
2 em. diametro, SEMINA nigra 4 mm. longa 3 mm. lata 1,5 mm. crassa. 
Habitat in sepibus rei publicae Argentinae in provincia Salta ad 
Campo santo: Lorentz et Hieronymus n. 524; ad Cobos: n. 562, floret 
Aprili ; prope capitalem provinciae Oran: iidem n. 410. 
Oss. CL СвїзЕВАСН hanc speciem Peireskiae bleo DC. similem in- 
dicavit, Quamquam re vera Peireskia bleo trunculo crasso gaudet, tamen 
ab illa indole inflorescentiae quam maxime abhorret. Ut cl. KruG bene- 
vole mecum communicavit nomen „sacha rosa“ vel potius „sacho rosa“ а 
„sacho“ linguae Hispanicae quae ,,sarculum“ Germanice ,zweizähnige 
Harke“ significat, oritur. Probabiliter vernaculum ad formam floris rosa- 
ceam et aculeos referendum est. 
3. PEIRESKIA BLEO DC. arborescens vel fruticosa 
trunculo crasso tereti aculeato, aculeis post delapsum foliorum 
e pulvillis axillaribus villosis ай 3—6 vel plures fasciculatis 
magnis strictis rigidissimis pungentibus; foliis spiraliter dis- 
positis oblongis vel subspathulatis acutis basi in petiolum 
brevem attenuatis nervo mediano subtus prominente et late- 
ralibus nonnullis validiusculis subimmersis et minus conspicuis 
percursis, glaberrimis subcarnosis; inflorescentia terminali et 
e foliis summis axillari multiflora spirali in racemos 4—7- 
floros decussatos cum flore terminali desinente; ovario late 
turbinato 4- vel 5-gono, foliis 3—4 parvis articulato-insiden- 
tibus oblongis vel lanceolatis erectis apice recurvato-acutis 
onusto, illis sensim in phylla perigonii transeuntibus, exterio- 
ribus calycoideis saepius 9, plus minus coriaceis ovato-triangu- 
laribus acuminatis uninerviis, interioribus petaloideis 11—14 
oblongis basi attenuatis apice acutis vel acuminatis recurvatis; 
staminibus duplo et ultra phyllis interioribus brevioribus; 
stilo androeceum superante cylindrico stigmatibus plq. 6 car- 
nosis obtusis utrinque papillosis in massam globosam con- 
glutinatis; bacca magna late piriformi subtrigono-complanata 
apice lobato-impressa prolifera, sed ramulis proliferentibus 
plerumque secedentibus, oligosperma; seminibus subsessilibus 
in pulpa succosa nidulantibus complanatis nitidis nigris lineolis 
parallelis et striulis transversis ornatis. 
T'abula nostra LXIII (habitus et analysis). 
Peireskia bleo DC. Prodr. ПІ. 475; Pfeiff. Enum. diagn. 
176; Otto et Pfeiff. Abbild. и. Beschreib. I. t. 30; Bot. Reg. 
t. 1473; Bot. Mag. t. 3478; Otto и. Dietr. Allgem. Gartenz. 
1836. p. 158; Reichenb. Fl. exot. t. 328; Labour. Monogr. 
Cact. 504; Fórst.-Rümpl. Handb. 1000. 
Peireskia grandifolia Haw. Suppl. 85; DC. Prodr. ПІ. 
475; Pfeiff. Enum. diagn. 177; Labour. l. c. 505 ; Reichb. Fl. 
exot. і. 329; Forst.-Rúmpl. 1. с. 1000. 
Peireskia ochnocarpa Mig. Bull. soc. Néerl. 1838. p. 48. 
PEIRESKIA. 312 
Peireskia cruenta Hortul. 
Cactus Mea H.B.K. Nov. gen. et spec. VI. 69. 
Cactus grandifolius Lk. Enum. pl. hort. Berol. 11. 25, 
Cactus rosa Vell. Fl. Flum. V. t. 27, text. ed. Netto, 196. 
Trouncus diutius epidermide viridi laevi obtectus dein cortice cinereo 
obductus lignescens; RAMI pauci crassi teretes, hinc inde surculos elongatos 
graciles emittentes qui aculeis recurvatis in axila foliorum muniti in 
arbores et fulcra alia adscendere feruntur. Fo1ia subsessilia vel sensim 
basi attenuata petiolum usque ad 1,8 em. longum praebent, 6—15 em. 
longa ad medium vel superius 3,5—5 rarius ad 6 сш. lata, nervo mediano 
crasso et lateralibus 6—8 percursa, axillis primum puberula, dein pulvino 
erasso semigloboso ferrugineo munita e quo aculei 2—8 validi 2—5 em. 
longi et basi 1,8 mm. diametro teretes ferruginei demum nigri erumpunt. 
FronEs speciosi rosei violacei vel coccinei; *‘uflorescentiae speciales pedun- 
culo 1—1,5 em. longo valido tereti stricto suffultae. OvARIUM cum pedi- 
cello florum lateralium 1—1,5 cm. longum, floris terminalis sessile 7 ad 
9 mm. longum; bracteae 5—9 mm. longae 2—4 mm. latae. PHYLLA CA- 
LYCOIDEA 3—5 mm. longa basi 4—5 mm. lata; PETALOIDEA exteriora apice 
mucronata 7—9 mm. longa, interiora 1,5—2 сш. longa usque ad 1 cm. 
lata apice recurvata breviter acuminata (spurie modo retusa), STAMINA 8 
ad 10 mm. longa, tubus stamineus vix 1 mm. longus, filamenta alba; 
antherae 1 mm. longae flavae. SriLus 1 cm. longus albus, stigmata 1,3 mm. 
longa ejusdem coloris. Bacca 5—6 cm. longa 4,5 —5 em. lata 4 cm. crassa, 
breviter pedunculata. Semina 6—6,5 mm. longa 4—5 mm. lata 1 mm, 
crassa complanata semiorbicularia. 
Habitat in Brasiliae provincia Espiritu Santo prope Campo novo: 
Princ. Newwied ; in prov. Rio de Janeiro: Gaudichaud n. 912, Riedel ; 
praeterea in America calidissima a Mexico usque ad ditionem Novo-Gra- 
natensem viget et ex his locis im orbem gerontogaeum introducta (baccas 
а cl. comite Sorms-Lauzaca museo Berolinensi donatas in horto Bogoriensi 
cultas examinavi). 
Ogs. IL Quoad indolem foliorum haec species haud parum varia- 
bilis, qua de re auctores species plures ex ea fecerunt. Plantae, quas ex 
hortis botanicis sub nomine P, bleo DC. vidi, semper foliis magis elongatis 
et paulo angustioribus insignes fuerunt. Ab Ша Р. grandifolia Haw. om- 
nino non distinguenda; probabiliter nil nisi lapsu calami hoe nomen hor- 
tulani in P. grandifloram mutaverunt. Si autem descriptionem plantae 
а cl. KuwTH egregie exhibitam cum speciminibus comparo, quae e Brasilia 
et ditione Mexicana ante oculos habui, nullam differentiam essentialem a 
typo quo ad figuram foliorum inveni. 
Oss. П. СІ. PrkrrrER in descriptione supra salutata indicavit, fa- 
ciem inferiorem foliorum punctulis scabram esse. In planta viva frustra 
hunc characterem quaesivi; folia subearnosa sunt potius omnino laevia ; 
si autem exsiccatione parum collabuntur, crystalla calcii oxalati quae 
copia ingenti a cellulis subepidermidalibus includuntur, tali modo super- 
ficiem folii superant, ut tuberculi minuti evadant, quae indumentum pa- 
pillosum densum ipsum simulant. Folia exsiecata itaque interdum tactu 
submollia videntur quod cauta observatione ope microscopii modo ad re- 
lationes naturales referendum est. 
4. PEIRESKIA ACULEATA Pu, frutex erectus et 
ope ramulorum elongatorum teretium primum aphyllorum 
prope insertionem foliorum aculeis binis recurvatis munitorum 
scandens; trunco tereti lignescente ; foliis sessilibus vel breviter 
petiolatis lanceolatis vel lanceolato-oblongis vel oblongis apice 
attenuato-acuminatis acutissimis basi acutis subcarnosis nervo 
mediano utrinque prominente et lateralibus pluribus utrinque 
mediani minus prominentibus pereursis, prope insertionem 
aculeis binis armatis, dein in axilla villosa praesertim post 
delapsum foliorum aculei plures stricti rigidi multo majores 
gignuntur; floribus demum in pannieulam axillarem vel ter- 
minalem multifloram conflatis pedunculatis , pedunculis hinc 
inde foliolo in axilla villum brevem caducum gerente munitis, 
divaricatis elongatis; ovario subgloboso” lumine humillimo, 
