818 CACTACEAE: PEIRESKIA—TABULAE EXPLICATAE. 314 
ovulis 5 fundo dense appressis horizontalibus, phyllis parvis 
spiraliter dispositis lineari-lanceolatis utrinque acuminatis in 
axilla villum brevem et aculeos binos strictos pungentes ge- 
rentibus onusto; phyllis exterioribus perigonii subulatis acu- 
tissimis, interioribus 12—14 petaloideis oblongis acuminatis 
exteriora subaequantibus vel paulo superantibus; staminibus 
phyllis intimis triente vel subduplo brevioribus, exterioribus 
sensim decrescentibus; stilo valido tereti stigmatibus plq. 5 
in massam conicam cónglomeratis demum divaricatis rotun- 
dato-trigonis: dorso obtusis apice attenuato-acuminatis; bacca 
spinosa subglobosa succosa oligosperma, рһуПа calycoidea 
saepius gerente. 
Peireskia aculeata Plum. Gen. Amer. 35. t. 26 (quoad 
stilum icon mala); Dillen. Hort. Eltham. 305. t. 227. fig. 294; 
DC. Prodr. ІП. 474; Haw. Syn. 198; Pfeiff. Enum. diagn. 
175; Salm-Dyck, Cact. 76; Bot. Mag. t. 1928; Descourt. Fl. 4. 
t. 294 ; Griseb. Fl. Brit. W.-Ind. 303 ; Catal. pl. Cub. 117 ; Sauv. 
Fl. Cub. 59; Labour. Monogr. 503; Forst.-Rúmpl. Handb. 999. 
Cactus Pereskia Linn. Spec. pl. I. 469; Vell. Fl. Flum. 
V. t. 26, text. ed. Мейо, 195. 
Pereskia Linn. Hort. Cliff. 183; Royen. Hort. Lugd. 281. 
Cactus sarmentosus foliatus spinosus, spinis geminis re- 
curvis, foliis mollibus ovatis P. Browne, Jam. 237. 
Malus Americana spinosa, portulacae folio, fructu folioso, 
semine reniformi splendente Commerc. Hort. І. 135. t. 70. 
Portulaca Americana latifolia ad foliorum ortum lanu- 
gine obducta longioribus aculeis horrida Pluken. Almag. 135. 
t. 215. fig. 6. 
Grossulariae fructu majore arbor spinosa, fructu folioso 
viridi albicante Sloane, Jam. 165, Hist. 11. 86; Raj. Dendr. 27. 
FRuTEX altitudine corporis humani vel minoris, post delapsum epi- 
dermidis laete viridis cortice cinereo obductus hoe loco inermis, RAMI 
primum aculeis binis 2—6 mm. longis flavidis dein aliis usque 10—12 mm. 
longis ad 8—5 fasciculatim e villo cinereo vel ferrugineo axillari erum- 
pentibus armati. FoLi^ plantarum Brasiliensium 5—10 em. longa 1 ad 
3,5 em, lata, insularum Antillarum plq. paulo majora et praecipue latiora ; 
PETIOLUS validiuseulus 2—4 mm. longus semiteres superne planus, LAMINA 
nervis lateralibus utrinque с. 7 percursa., Rami elongati aculeis hamatis 
scandentes (Germ. Klimmzweige) demum flores progignunt; FLORES primum 
axillares pedunculis 2—4 em. longis sublevati, e quibus rami laterales 
non raro iterum flores offerunt demum foliis delabentibus; inflorescentia 
pannieulata evadit. Ovarium sub anthesi 5—6 mm. diametro; phylla 
viridia parva 12—14 ovario insidentia 1,5—3 mm. longa 2—4 mm. ad 
medium lata nervo mediano conspicuo percursa; PHYLLA PERIGONII С. 13, 
exteriora 3—6 mm. longa duriora, interiora alba vel flavescentia 2--2,5 cm. 
longa, 6—8 mm. triente superiore lata. STAMINA 10—15 mm. longa, an- 
therae 1 mm. longae et c. 0,5 mm. latae. SmLus 1—1,5 em. longus c. 
1,5 mm. diametro, stigmata 8—4 mm. longa. Bacca magnitudine Cerasi 
majoris 1,5—2 cm. diametro aculeis 1 em. longis vel minoribus pungen- 
tissimis et saepius phyllis viridibus jam ovarium vestientibus et dein per- 
sistentibus ornata. SkMiNA рід. 3 complanata oblonga nitentia nigra. 
Habitat in Brasiliae provincia Bahia in sepibus prope capitalem : 
Salzmann, Blanchet n. 1654, Luschnath; in provincia Rio de Janeiro 
prope metropolim imperii: Gaudichaud, Riedel, Neves-Armond ; ad mon- 
tem Páo d'assucar : Schenck n. 3060 ; Itoupara vallis prope Blumenau in 
provincia S. Catharina : Schenck n. 860; Ora pro nobis incolarum. 
In Paraguay loco haud accuratius addicto : Balansa п. 2502 (fructus his 
speciminibus attributus nequaquam ad speciem pertinet, sed ad Opuntiam). 
Praeterea. in insulis Antillanis, ubi frutex apud Cubenses grosellero 
(ribes Americana veterum) audit, et in Mexico invenitur. Baccae eduntur ; 
praeterea. planta Nigritii in Brasilia Hibisci modo utuntur (ex Vellozo). 
Oss. I. Cl. Preirfer hujus speciei varietates tres distinxit in va- 
riabilitatem levem modo foliorum conditas. Planta Brasiliana profecto 
foliis magis angustioribus ab illis Antillanarum insularum discrepat; dif- 
ferentiam alteram nunquam in exemplaribus invenire potui; illa autem 
momenti nimis levis videtur, ut opinionem cl. auctoris sequar. Exemplar 
Salzmannianum prope capitalem provinciae Bahiensis receptum locum inter- 
medium tenet; folia paulo breviora itaque latiora et phylla quae ovarium 
vestiunt aeque ampliora habitum plantae paulo mutant, sed materies nimis 
incompleta judicium certum an illa varietatem meliorem praebeat, non licet. 
Ons. П. Peireskia aculeata Plum. hortulanis Europaeis qui Cacta- 
ceas colunt gravissimi momenti quia eum pro substrato sumunt, cui species 
alias scissura longitudinali facta imponunt (quod Germanici ,pfropfen* 
appellant). Mirum est, quod fere omnes species, illae ipsae quae affinitate 
habitu et forma quam maxime a genere Peireskiae discrepant, optime 
cum caule vel trunculo Peireskiae se conjungunt et non raro melius vigent 
quam terrae innixae. Adspectum plantae tali modo compositae valde 
alienum offerunt, si moles globosa pro rata ingens vel cylindrica apici 
rami tenuis imposita est. 
Os. ІП, Indole ovarii haec species ab aliis hoc loco descriptis 
maxime discrepat. Ovarium valde humile quasi evolutionem ovulorum 5 
modo sinit, quae spatium omnino implent, basi ovarii incumbentia et su- 
perne a pariete ovarii tacta. Ab illis iterum vulgo 3 tantum accrescunt, 
duo aboriuntur. 
TABULAE EXPLICATAE. 
Tab. XXXIX. Cereus melanurus, p. 200. 
XL. ,  macrogonus, p. 201. 
XLI. Fig. I. Cereus Hildmannianus, p. 202. 
IL , flagelliformis, p. 207. 
XLII. Cereus triangnlaris, p. 208. 
XLIII. Cephalocereus melocactus, p. 215. 
XLIV. Epiphyllum phyllanthus, p. 219. 
XLV. i acuminatum, p. 222. 
XLVI. Zygocactus truncatus, p. 224. 
XLVII. Echinopsis Eyriesii, p. 230. 
XLVIII. Melocactus violaceus, p. 234. 
XLIX. Malacocarpus Selloi, p. 238. 
Tab. L. Fig. I. Echinocactus denudatus, p. 247. 
IL. ы muricatus, р. 252. 
14. Fig. I. " exsculptus, p. 256. 
IL. » hypocrateriformis, p. 257. 
TIL а Ottonis, р. 249. 
LII. Hariota salicornioides, p. 264. 
LIII Rhipsalis Lindbergiana, p. 271. 
LIV. x grandiflora, p. 273. 
LV. Fig. I. Rhipsalis paradoxa, p. 279. 
Н. » macropogon, p. 282. 
LVI. Rhipsalis Neves-Armondii, p. 284. 
LVII. " pachyptera, p. 292. 
