ADNOT ATIONES 



POLYGONACEARUM, THYMELAEACEARUM ET PROTEACEARUM 



M BRASILIA 



RATIONRS NUMKKICAS ET GEOGUAPHICAS 

 EARUMQUE USUM MEOICINALEM ATQUR OBCONOMICl'M SPECTANTES. 



In synopsi nostra ex Polygon ace arum ordine enu- 

 merantur species 114, ad genera 9 pertinentes. I)e- 

 ductis vero speciebns 41, nempe 10 vel imperfecte 

 cognitis vel forsan non satis distinctis, porro sp. 26 

 hucusque nonnisi in terris vicinis (praecipne in Guyana 

 et Columbia) uec in ipsa Brasilia observatis, et de- 

 nique speciebus 5 procul dubio ex orbe antiquo tra- 

 ductis, nurnerus specierum vere indigenarum ad 73 

 reducitur, i. e. circiter ad % Polygonacearum omnium 

 hucusque nobis cognitarum, qnarum summam circiter 

 ad species 667 statuimus. In America tota inveniun- 

 tur Polygonacearum species 341, quaruin igitur fere 

 quinta pars Brasiliam inhabitat, sed ex hisce species 

 23 Brasiliae cum aliis Americae partibus communes 

 sunt, ita, ut species illae, quae hucusque nonnisi in 

 imperio Brasiliae lectae suut, fere numerum 50 com- 

 plere videantur. 



Polygonaceae brasilienses (iucertis immigratisque 

 hand deductis) ad genera 9 pertinent, quae sunt: 

 Emex (1 sp.), Rumex (8 sp.), Polygonum (10 sp.), 

 Campderia (1 sp), Coccoloba (51 sp.) , Miihlen- 

 beckia (1 sp.), Triplaris (13 sp.), Ruprechtia (13 

 sp.) et Symmeria (1 sp.). Quibus generibus reprae- 

 sentantur totius ordinis tribus sex, nempe Ceratogo- 

 neae (Emex), Rumiceae (Rumex), Eupolygoneae 

 (Polygonum), Coccolobeae (Muhlenbeckia, Campde- 

 ria, Coccoloba), Triplarideae (Triplaris et Ruprech- 

 tia) el Symmerieae (Symmeria). Omuino igitur a Bra- 

 silia alienae esse videntur tribus quatuor, nempe Erio- 

 goi.eae, Calligoneae, Rhabarbareae et Brunnichieae, 

 et e genere Polygono sectiones Bistortarum, Ambly- 

 goni, Aconogoiii, Cephalophili et Tiniariae. Excellit 

 vero Brasilia Coccolobarum numero. Hujus nimirum 

 generis, omuino Americae tropicae et subtropicae pro- 

 prii, species novimus in summa 81, quarum 51 (sive 

 */■ totius generis) species brasilienses eiiumeramus, in- 

 cliisis 11 iiondum quidem intra imperii limites, sed in 

 terris proxime adjacentibus lectis et procul dubio in ipsa 



Brasilia postmodum inveniendis. Similem quoque ratio- 

 nem ad numerum specierum totius generis exhibent Tri- 

 plaris et Ruprechtia , geuera itidem pure tropico-ame- 

 ricana. — Omnes species Coccolobae, Triplaridis et Ru- 

 prechtiae sicut et Campderiae et Symmeriae sunt stir- 

 pes vel frutescentes vel arborescentes, reliquarum vero 

 Polygonacearum totius orbis louge maxima pars plantis 

 herbaceis constat, unde liquet, ratiouem Polygonacea- 

 rum lignosarum ad herbaceas in nulla muudi parte lan- 

 tam esse quantam in Brasilia. — Jam diximus, e toto nu- 

 mero Polygonacearum synopseos nostrae nonnisi species 

 73 taiiquam vere indigenas esse habeudas, sed etiam 

 hae minime omnes Brasiliae peculiares sunt; e contra- 

 rio species 23 (fere '/J etiam in aliis Americae par- 

 tibus (Chile, Bolivia, Columbia, Guyana, Mexico, 

 insulis Antillis, America boreali) et paucissimae vel 

 in aliis mundi partibus inveniuntur, scil. Polygonum 

 glabrum in India orientali, eadem species et P. hydro- 

 piperoides etiam in Nova Hollandia et in insulis qui- 

 busdam Oceani pacifici j /*. acuminatum in Africa 

 australi (speciebus extern is seclusis). 



Polygonaceae brasilienses lignosae pleraeque, nisi 

 forsan omnes, in silvis aut virgultis dumetisque, her- 

 baceae vero maxiine ad aquarum margines crescunt 

 (sicut et apud nos multae Polygoni et Rumicis spe- 

 cies), vere alpinae et rupestres autem e Brasilia non- 

 dum nobis innotuerunt. Species vere gregariae seu so- 

 ciales, i. e. magna individuorum copia dense conso- 

 ciatae vastasque terrae plagas occupantes, in Brasilia 

 non occurrere, sed pleraeque omnino sporadice spar- 

 simque vivere videntur; uonuullae per totum impe- 

 rium atque adeo ultra ejus limites per Guyauam et Co- 

 lumbiatn diffusae, aliae vero, quantum scimus, unico 

 loco aut saltern in angusto tautum districtu hucus- 

 que lectae. 



E Polygonaceis brasiliensibus perpaucae tautum 

 usui cuidam inserviunt, nullae vero sive utilitatis sive 

 ornaimnti causa ab incoiis coluntur. Fagopyri species, 



