103 



SANTALACEAE: THESIUM. 



104 



I. THESIUM Linn. 



TiiEaiiiM Linn. Gen. ed. 1. n. 173. Gaerln. Fruct. II. t. 86. 

 EndL Gen. 326. Meisn. Gen. 328. (240.) Brongn. Ann. sc. 

 nat. 1827. t. 43. (de ovulis el semine). Decsne Ann. sc. nat. 

 Ser. II. v. XIII. 300. t. 11. (de ovulo). Irmisch in Flora 

 1843. 523. t. 7. (de germin.). Nees jun. in Gen. plant. Ft. 

 germ. fate. VII. c. ic. Alph. DC. Prodr. XIV. 637. — Alchi- 

 hili.ae tp. Tourn. Inst. 508. — Rhinostegia Turczan. in Bull. 

 Soc. imp. Mosc. 1843. 56. 



Elorks hermaphroditi , inouochlamydei. Tubus pe- 

 rigonii ovario adnatus; ij.mbls 5-, raro 4-lobus, in- 

 fundi buliibrmis vel hypocraterimorphus, perststens vcl 

 tarde deciduus, uno axem spectante. Antherae bilo- 

 cu lares , rimis dnabus longitudinaliter dehiscentibus. 

 Discus pleruinque non distinctus. Ovarium infernm. 

 Stigma obtusum, capitatum , nunc obscure 3-lobum. 

 Placenta gracilis, apice 3-ovulata, saepe sinuato- 

 coutortuplicata. Nux ellipsoidea, caduca. 



Herbak vel fbvticvli, foliis al tends , omnes 

 e temper at is Europae, Asiae vel Africae, sequenti- 

 bus solum in America australi cognitis. 



&BCT10 PSILOTHESIUM. 



Alph. DC. Prodr. XIV. 670. 



Pars supera perigonii 4- — 5- partita; laciniis angustis, elon- 

 gatis , (Icnium in fructu caducis. Fil amenta staminum elongata; 

 antherae filamento breviores, supra mediara partem lobi oppositi 

 fasciculo pilorura dorso adglutinatae. Stylus elongatus, obtusus. — 

 Herbae annuae, graciles; floribus spicatis, sessilibus, solita- 

 ries, praeter bracteam she folium florale bibracteolalis , habitu 

 Linariae , Brasiliae meridimali propriae. 



■ 

 1. THESIUM BRASIUENSE Alph. DC. anniium; ramis ere- 

 ctis, gracilibus; foliis raris, lanceolatis, adpressis, minimis; spi- 

 es laxis, graciUimis; bractea flore quadruplo brcviore bracteolis- 

 qae subbrcvioribus lanceolatis; parte supera et Integra perigonii 

 ovoidea, inter nervos subinflata, laciniis erectis duplo breviore; 

 nuce ovoidea, sessili, nervis quinque validis sub lobis, minoribus 

 cum lis alternantibus apice bifidis, ncrvulis tandem obJiquis trans- 

 versisque. DC. Prodr. XIV. 671. n. 105. 



Pi.axta annua, glabra, 18—15 poll, alta, badice parva. Caules 

 RAMique striato-angulosi. Folia 3 / 4 lin. longa, e basi ovata, acuminata, 

 Vumiu secus ramos 3—5 poll. longos sparsi, 2 lin. longi, in axillis folio- 

 rom NfulNU sive bractearum '/, Jin. longarum sessiles, solitarii. Bba- 



ctkolak 2, ovato-acuminatae, baactea vix breviores, lanceolatae. Ai,a- 

 bastrum subeviiudricuin, obtusum. Pars supera et integra perigonii bull is 

 quinque in fructu bene videndis, ut in pluribus aliis Thesiis, inflata. La- 

 n mae 1 — 1 1 / 4 lin. longae , lineari-oblongae , angustae , margine inflexo 

 subpubescentes, erectae, demum apice paullo divergentes et tarde sine arti- 

 culo in fructu delapsae. Fasciculus pilorum in superiore parte interna 

 loborum ad antherain oppositain tendens, eique adhaerens. Placenta 

 recta, apice 3-ovu)ata. Nux ellipsoidea, laciniis delapsis 1 '/ 4 lin. longa. 



Crescit in campis ad Mugi das Cruces prov. S. Pauli: Lund 

 n. 798. hb. DC; in Brasilia meridionali : Sellow n. 148. hb. Berol. 



2. THESIUM APHYLLUM Mart. hb. perenne; ramis erectis; 

 foliis raris, lanceolatis, adpressis, minimis; spicis rectis; bractea 

 bracteolisque fere aequalibus, ovato-acuminatis, flore quadruplo — 

 quintuple brevioribus; parte supra et integra perigonii ovoidea, 

 laciniis erectis parte integra duplo longioribus ; nuce ovoidea, ner- 

 vis quinque validis sub lobis, secundariis alternis vix minoribus 

 apice bifidis, nervulis obliquis transversisque. DC. I. c. n. 106. 



Tabula nostra XXX VIM. 



Planta subpedalis, primo adspectu apbylla, glabra. Rami 

 angulosi , rigidiores quam praecedentis , minus graciles. Folia 

 */, lin. longa, in bracteas similes secus ramos transeuntia. Flores 

 in basi ramorum distantes, medio et apice magis ac magis appro- 

 ximate sessiles, solitarii aut teste Martio gemini , 2 lin. longi. 

 Bractea et bracteolae % lin. longae, rigidiores et basi latiores 

 quam in Th. brasiliensi. Alabastrum subcvlindricum. Flos omnino 

 praecedentis. Nux paullo major , apice non bullata. 



Radix perpendicuiaris, 2'" crassa, fibrosa, divisa in ramos non- 

 nullos, alba, perennis aut jam annua florem producens. Caulis ere- 

 ctus, a basi in ramos divisus, ibi teres, epidermide rufescente, giaber. 

 Rami erecti, stricti, ramulosi, angulosi, inferne rufescentes, sursum 

 ochioleuci v. virides. Folia stipulaeformia , ininuta, ovata, acuta, 

 concaviuscula, appressa, ad divisiones aut soiitaria per ramos sparsa. 

 Flos ochroleucus , uti folia , bibracteolatus , tubo subgloboso vires- 

 cente, laciniis 4 lanceolatis erecto-patiilis , obtusis, apice incrassato 

 introrsum adunculo, glabris, praeter marginem et areolain infra 

 antheram, ubi pili parvi albi surrccti. Stamina 4 laciniis oppo- 

 sita; filamentis subulatis quam antherae duplo longioribus laci- 

 niis arete appressis , antheris ovatis in concavitate laciniarum. 

 Ovarium in fundo tubi globosum. Stylus filamenta aequans, filifor- 

 mis. Stigma capitatum, simplex. Nucula unica globosa in calycc, 

 cujus laciniae arefactae persistunt , tandem decidunt , superstitc 

 denticuio. Tota planta colore ochroleuco - rufescente , quasi Ephe- 

 drae, e longinquo conspicua. Mart. Sched. n. 1335. 



Crescit in sabulosis, siccis et inundatis , locis 2800 — 3000' 

 tUtis, dislrictus Adamantium, planta Oreas, flor. Junto; Mart.} in 

 prov. Minarum: Sellow n. 1305. hb. Berol. 





