107 



MYRISTICACEAE: MYRISTICA. 



108 



alterna, disticha, exstipulata, penninerma, integerrima, saepe pellucido-punctata , vernatione 

 conduplicata , limbo nempe secus nerrum cenlralem a margimbus imoluto vel plicato. Racemj 

 vel pamculae axillares, interdum supra-axillares , bracteis et bracteolis (ubi extant) caducis. 



Ordo inter Proteaceas et Lanraceas ab ill. R. Brown collocatus, sed nulli ex ipsius sententia vere pro- 

 ximus; none ab Endlicheb, Hooker fil. aliisque juxta Auonaceas, Monimiaceas, Menispermaceas et Lardizaba- 

 leas lobenter enumeratus. Samma arinitatum forsan cum Anonaceis, propter flores typo trimero gamosepalos, 

 formam autherarum et semen raminatum; sed plura differunt. 



I. MYRISTICA Linn. 



Myristica Linn. Gen. ed. 1742. p. 524. Swartz Prodr. 96. (qui 

 primus et rectius quam plur. hodierni characteres vidit). Lam. in 

 Hist. Acad. sc. Paris. 1788. (anno 1791 divulgj 152. Blume 

 Rumph. 1. 179. Hooh. f. et Thorns. Fl. Ind. I. 153. Benth. in 

 Hook. Journ. of Bot. 1853. 1. Alph. DC. in Ann. Sc. nat. Ser. 

 IV. v. 4. et Prodr. XIV. 189. et 695. — Moschokaruon Dioscor. 

 — Bicuhvba, Bicuiba, Bocuiba, Cananga: tupice. 



CHARACTERES GENERIS IDEM AC ORDINIS. 



Praeccdentibus cl. Blime et Hook. fil. unicum genus servavi, 

 et scctiones potius quam genera distincta admisi. Etenim cjui- 

 cumque fructum scmenquc Mvristicac vidit genus agnoscit et intel- 

 ligit, ut qui glandem in generc Quercu. Sectiones meae, XIII. in 

 Prodromo, ex anthcris varie connatis vel liberis aut ex inflores- 

 centia, bracteis vel bracteolis donata aut orbata, constitutae, inter 

 se mutuo connexae, ex habitu et nervis foliorum saepe praesen- 

 tiuntur. Naturales sunt, atque Geographiae respondent, nam sex 

 illarum in Asia solum crescuut, quinque in America solum, una 

 in Madagascaria, una tandem, asiatica, speciem unicam americanam 

 admittit, 



Sictio I. El MYRISTICA Alph. DC. I. c. 189. 



Anther ae 8 — 18, dorso toto adnatae, stipite communi multo 

 . longiores. Cotyledones undulato-crispae (an in omnibus spec?) — 

 Pedunculi perstantes. Bracteae minimae. Bracteola cujusve 

 floris lata, sessilis. 



Ad hanc sectionem pertinet Myristica fragrans Houtt. quae nu- 

 cetn Myristicam vulgo adhibitam praestans in Moluccis spontanea nunc 

 in Brasilia et Guynnis colitur, quam ob causam huic operi inserenda et 

 icone illustranda videbatur. 



MYRISTICA FRAGRANS Houtt. foliis ovato - ellipticis basi 

 acutis apice acuminatis glabrescentibus ; nervis latcralibus utrin- 

 que 8—9; pedunculis supraaxillaribus , masc. paucifloris, fern. 1- 

 floris; pedicellis pedunculum subaequantibus ; bracteola sub flore 

 late ovata squamiformi; flore nutante; perigonio ovoideo semitri- 

 fido pedicellum subaequante extus pilis adpressis strigoso; anthe- 

 ris 9—12; fructu nutante ovoideo-globoso; arillodio laciniato cocci- 

 neo cromatico semen tegente. Alph. DC. Prodr. XIV. 189. n. 1. 



Tabula nostra XXXVIII. 



Myristica fragrans Houtt. Hist. nat. II. 233. Blume 

 Rumph. I. 180. t. 55. f cujus stirpem foem. icone repetimus. 



Myristica officinalis L. fil. Suppl. 265. Gaertn. Fr. I. 

 194. t. 41. (excl. syn. Rumph.). Hook. exot. Bot. t. 155. 156. 



Myristica moschata Thunb. Act. Holm. 1782. 46. t. 1. 

 Diss. 1788. 



Myristica aromatica Lam. Act. Par. 1788. 155. t. 5—7. 



Nux Myristica, Pala , Rumph. Amb. II. 14. t. 4. 



Skctio II. CALONEURA Alph. DC. I. c. 198. 



A-ntherae 6 — 18, dorso toto adnatae , stipite communi multo 

 longiores. — Pedunculi annui. Bracteae BRACTEOLAque cujusve 

 floris plcrumque magnae. Neevi laterales foliorum saepius numc- 

 rosi (non tamen in sequent! specie , nee in M. simiarum e Phi- 

 lippinis). 



1. MYRISTICA PLATYSPERMA Spruce herb, foliis obova- 

 tis, obtusis, basi acutis, punctulatis , superne glabris, subtus gla- 

 brescentibus, nervis lateralibus utrinque 7 — 9; pedunculis axillari- 

 bus et supraaxillaribus; pedicellis (masc.) apice ramorum inflores- 

 centiae subumbellatis ; bracteis minimis, bracteola cujusque floris 

 late rotundata brevissima; flore (juniore) ovoideo; pedicello vix 

 longiore, intus glabro, extus ut tota inflorescentia pulverulento-velu- 

 tino; antheris 6 — 7, stipite multo longioribus; apiculo communi 

 terminatis; fructu globoso. Alph. DC. I. c. 695. 



Tabula nostra XXXIX. Fig. 1. 



Arsor altitudine ignota. Rami teretes , juniores , ut folia 

 juniora et inflorescentia, rufo-pulvcrulenti , demum glabri. Folia 

 alterna, subdisticha, 4—6 poll, longa (incluso petiolo 9 — 12 lin. 

 longo), I 1 /, — 2 poll, lata, basi cuneata, apice rotunda vel obtusa, 

 juniora pellucide punctulata, vetustiora opaca, punctis tamen sub- 

 tus crcbris sub lente distinctis; nervis lateralibus semipatentibus, 

 prope marginem inflexis et vix connexis , tertiariis reticulars pa- 

 rum distinctis. Pedunculi masc. 12 — 18 lin. longi, singuli vel 

 gemini, compositi; ramis lateralibus 1 — 3 lin. longis, patentibus, 

 duobus inferioribus saepe oppositis , omnibus apice 5 — 6-floris. 

 Callositates ovatae quaedam ad basin ramorum inflorescentiae et 

 praesertim pedicellorum bracteas rcpraesentant. Pedicelli vix 2 

 lin. longi. Bracteola latissima, abbreviata, nempe •/, — J / t lin. 

 lata et % lin. longa, sessilis, rotundata, basin cujusque floris cin- 

 gens, ante florescentiam non caduca. Alabastra masc. 2 lin. longa, 

 ovoidea, obtusa. Perigonium coriacoum, intus glabrum, in speci- 

 minibus nondum apertum. Antherae 6 — 7, dorso toto adnatae, 

 conum stipite multoties longiorem formantes , in apiculum commu- 

 nem desinentes. Fructus (ex specim. 2842.) in pedunculis bre- 

 vibus pauci vel solitarii, globosi, subdepressi, pedicello duplo lon- 

 giores, 10—12 lin. lati, hinc sulcati, illinc costati, coriacei, gla- 

 bri. Semen non observatum. 



Species eo insignis quod , sectionibus omnibus Myristicarum geogra- 

 phice stride defiaitis, ad sectionem asiaticam pertinet, non vero ad sectio- 

 nes americauas. Differt ab omnibus Myristicis Americae praesentia bra- 

 cteolae sub singulo flore; Myristicae simiarum, ex insulis Philippinis, 

 magis quam ulli proxima. 



Habitat prope Panure ad Rio Vaupes, in Rio Negro de flue li- 

 tem: Spruce n. 8491. et 8848. hb. DC. Flores fructusque Octobri 

 legit cl. Spruce. 



