127 



MYRISTICACEAE : PROVENTUS ET USUS. 



128 



dua) , subrepont quaedam gramina ac filices , quae 

 item monent, ne ibi plantes Myristicam, intactae ter- 

 rae amicain. 



Quum arbor sit dioeca, cultoris interest ut mas- 

 cnlarum et feminearum justum numerom disponat: de- 

 cima pars mascularuni novein decimis feminearum sa- 

 tisfacere censetnr. Sexus antea nou certo discerni- 

 tur, quam arbores florescere incipiant, id quod fere ab 

 6. vel 7. anno contingit; quo tardius arbor florescit, 

 eo largius et commodius hoc fieri solet; optimae no- 

 num agentes annum efflorescunt. Plantatio tunc fer- 

 tilis censetur, quum arborum pars major quindecim an- 

 nos complevit. Jam Blume (Rumphia h 181.) in horto 

 Bogoriensi animadvertit, arbores, quae primum mascu- 

 los tantiim flores ferebant, postea femineos atque fruc- 

 tus tulisse. Quapropter arbor, quae ab initio flores 

 masculos profert, non ilico caedenda est; nam pro- 

 ximo anno fit forsitan femiuea : quae sexus mutatio 

 fere in optimis arboribus evadit. Quando inflorescen- 

 tiae masculae apparent multifidae atque multiflorae, 

 non est credibile eas evadere femiueas, contra si modo 

 2 — 3 masculos flores in una habet inflorescentia. In 

 universum statui potest, arborem concupiscere esse 

 monoecam. Haec sexus conversio , quae in plantis 

 dioecis (Salice, Phoenice, Xanthoxylo, Pistacia, Osy- 

 ride?) certis quibusdam condicionibus, parnm adhuc 

 exploratis, accidere videtur, sicuti in plantis polyga- 

 inis non nunquam flores hermaphroditi adaugentur, ma- 

 ximopere cultura effici videtur. In Myristica fla- 

 granti alter sexus nescio an ipsa nutrimenti ratione 

 promoveatur, ita ut masculi flores in femina suborian- 

 tur minuto hoc vitali processu, adaucto masculis suc- 

 cedant flores feminei. Certe cognitum est, flores femi- 

 neos arborum tenuium et angustifrondium masculis for- 

 ma similiores esse, graciliores, minus ventricosam figu- 

 ram exhibere et uti masculos integros flavescere, quum 

 flores feminei validarum arborum, latis oblongisque 

 foliis ornatarum, magis alveati siut, pistillo prorsus 

 impleti et versus basin virides. Plerique cultores 

 gaudent arborem flores evolvere utriusque sexus, quippe 

 inde majora commoda exspectantes. Sed qui rectius 

 judicat, arbores hasce monoecas plantatioui potius no- 

 xias censebit: etenim parcius florescunt, parcius fruc- 

 ficant, plus nucum gemiuarum et quae alia sunt defor- 

 mia, ostendunt. 



Magna enim est in hac arbore formarum varietas 

 et nucum et seminum. Ex his globosa vel fere glo- 

 bosa maximi penduntur; sunt ea frequentissima et am- 

 plissima in arboribus oblongifoliis. Aliae arbores an- 

 gnstifoliae uberiora quidem proferunt semina, sed ea 

 saepe minora, ovata, oblonga, gibbosa et rugosa, 

 quas coudiciones mercatores tamquam viliorum valde 

 respiciuut. 



Fert arbor fere toto anno flores ac fructus di- 

 versae aetatis. Largissima messis incidit in ternpus 

 pluviarum, exeunte m. Julio et m. Augusto, Novem- 

 bris fructus sunt minores, aucto arillo vel macide; opti- 

 mae nuces et macis crassissima colliguntur tempore 

 minorum pluviarum, m. Mariio et ineunte Aprili. Pro- 

 pagies fit plerumque ope seminum, quae 24 horas post- 

 quam ex arbore decerpta sunt, humum demittenda sunt, 

 quoniam facile rancescunt nee tunc amplius germinant; 

 aut raro per taleas, quibus ipsis summa diligentia 

 debetur. 



Jam vero quum nova plantatio incipiatur, eodem 

 tempore, quo solum silvae priinaevae expurgatur et ar- 

 boribus recipiendis praeparatur, de plantario juveni- 

 lium arborum memineris necesse est. Eo consilio dis- 

 ponas areas bonae mollisque humi , qualem supra de- 

 scripsimus, easque quoad fieri potest stercore infer- 

 cias. Hie inserantur semina exquisita, quam maturis- 

 sima, rotunda, non ovata, non rugosa et, quod pri- 

 marium est, in altero fine non pallidioris coloris. Se- 

 minum virtus efficit , ut arbor multos ac largos fruc- 

 tus ferat. Immittuntur 2" in profundum et intervallis 

 12 — 18" disjuncta. Plantarium et desuper et ab latere 

 bene sit munitum et obumbratum; terra humida, non 

 madida, zizaniis sedulo purgetur. Post quatuor sexve 

 hebdomades, aliquoties vel tardius semina germinant. 

 Germen, uti palmarum, diu adhaeret albumini, a quo 

 prima alimeuta accipit, veluti pullus ex luteo. Ubi ar- 

 busculae per biennium in plantario nutritae sunt, trans- 

 ponuutnr ita ut radicibus glebae maneant appositae. In 

 ilia prima periodo arbusculae nonnunquam a tineis pe- 

 tuntur, quae ova in teneris foliis pariunt; quo fit ut 

 haec pallescant et decidant. Ab hac peste defendi 

 putant plantaria, si haec combustis herbis et frondibus 

 saepius fumigautur. Si arbusculae in viridarium trans- 

 ponuntur, in quincuncem, 24 — 30' inter Se distantes 

 diriguntur, circumdatae ab orbe humi exquisitae et levio- 

 ris, qui orbis diametro 6' aequans, descendit 4' et unum 

 pedem reliquum solum superat, ut plantae jam validius 

 radicantes bene nee tamen nimis profunde figantur. Ea 

 de causa diversam humi speciem commendant, quam quae 

 antea silvae supposita erat. Tunc provideudum est, ut 

 hae arbusculae ab ictu solis et vi imbrium tecto quo- 

 dam, corticum ant frondium, desuper defendantur. At id 

 curarum non sufficit, sed imponendum est istis humi or- 

 bibus sive discis stercus stabulorum et humus combusta 

 carbonum et alcalina materia referta, orbes vero ipsi spa- 

 tio sex priorum atiuorum aliquoties augendi et ampliandi 

 sunt. Optime stercorant (anctore Oxley) stercus sta- 

 bulorum jam putrefactum et vegetabilibus immixtum, 

 seminum oleosorum expressorum residua, pisces, cruor, 

 carnes, ipsius arboris capsulae. Avium marinarum ster- 

 cus, quod Guano vocant, generosi aromatis inimicuin 



