131 



MYRISTICACEAE: PROVENTUS ET USUS. 



1355 



limit nuclei rngosi rimosique et specie quae in foro 

 optatur privantur. Quapropter praeceptum est ut se- 

 mina primuni per septimanam solis matutiui modo ca- 

 lori offerantur, donee nucleus in testa crepitet. Tunc 

 semina fustibus excutiuntur ut testae fractae removean- 

 tur. Eo modo etiam putres nuclei diffringuntur, faci- 

 lius ita separandi. Semina a testa liberata per tres 

 catervas seligunt: magna, perfecta, pura, in Europam 

 migratura; minora, rugosa, gibbosa, Indiae destinata, 

 et immatura, nutria, a vermibus arrosa, quae in Banda 

 insula romp en s. cadavera vocitant; ea nisi ad oleum 

 Myristicae expressum vel Balsamum Nucistae non 

 servire coguntur. Valde cavenda est mix Myristica 

 a rosione vermium, quam defendere student Batavi 

 ope calcis. Corbiculas myristicis impletas suspendunt 

 aliquoties in cupa lactis calcarii, deinde nuces siccan- 

 das per areas diffmiduut. Hae nuces moschatae ita 

 calce imbutae ubi ab aere removeutur, saepius inca- 

 lescunt. In cistis congestae mercaturae traduntur. Ex 

 coloniis Anglicis saepe fuscae nuces moschatae expor- 

 tantur, expertes albedinis illius pulvereae; idcirco in 

 Anglia pulvere calcario uonnnnquam conspergi solent. 

 Anno 1634 tres insulae Banda proferebant 401,773 % 

 nucum et 178,170 W macidis*). Anno 1856 cuncta 

 messis et quae larga censeretur, 750,929 % nucum 

 edebat. Eodem anno a gubernio vendebantur in Hol- 

 landia 3846 Pikols nucum a 138 flor. 28 = 501,860 

 flor. et macidis (Folie) 704 Pikols a 131 flor. 67 - 

 92,669 flor.**). Annis 1820—1831 in Angliam iinpor- 

 tata sunt 1,423,096 % nucum moschatarum et 964,573 % 

 inde rursus exportata***J. 



Jam vero postquam de vita ac cultu nucis mo- 

 schatae in India orientali exposuimus, quaeramus, ubi 

 locorum per Brasiliam commodissime plantari queat. 

 Maxime idoneae videntur esse regiones, quae sub ae- 

 quatore jacent aut prope ad eum. 



In India orientali iuveniuutur fere inter 5° lat. 

 aust. el 5° lat. bor., quae eadem digressio in Brasi- 

 lia patet. In hoc tractu provinciarum Maranhao, Para 

 et Alto Amazonas, quantum quidem notum est, eae 

 quidem desunt vulcanicae formationes, quae in insulis 

 Banda et in aliis locis archipelagi Malajici obtinent, 

 at adsunt granitae et per magna strata lapides are- 

 narii. Hos myristicae colendae propterea baud ineptos 

 censeas, quod ferri participes, friabiles et in supe- 

 rioribus stratis argillosi sunt. Admixto limo lutove et 

 alia terra carbonis et alcalinae materiei compote effingi 

 poterit humus locuples, mollis et receus, quam arbor 

 desiderat. Sane hercle stercoratio, quam suppeditant 



*) Paullini Moschocaryographia, Francf. 1704- p. 33. 

 **) Neumann, Zeitschrift fur allgemeine Erdkunde, 1859. p. 441. 445. 

 ***) History of the british colonies by R. Montgomery Martin. Vol. II. 

 (1834.) p. 463. 



urbes et pagi hominum industria frequentes, ab illis 

 locis Brasiliae longe abest; neque vero in illius terrae 

 illibata integritate videtur esse necessaria, sed suffi- 

 ciet compositae materiae aggestus; ad earn valde ha- 

 bilis est limus alluvius fluviorum et orae maritimae, 

 praesertim quum diutius sub divo stratus pala pluries 

 vertatur. Ubi plautationes proxime absunt a litore 

 maris, idonea occasio piscibus stercorandi non deerit. 

 Guano s. stercus avium marinarum, quod Oxley repu- 

 diate solierter quum adhibeatur, non potest non augere 

 soli opulentiam. In patria arbor non scandit in loca 

 edita, potius viget in regionibus haud multum supra 

 mare positis, dummodo ne radices stagno attiugantur 

 neve frondes stringat v en to rum maritimorum asperitas. 

 Ergo in parte provinciae Maranhao, quae est ad aqui- 

 lonem conversa, item in multis regionibus Para et Alto 

 Amazonas invenientur complura loca quae istas con- 

 ditiones offerant. Si vero in interiore insula Maran- 

 hao non sint altae silvae in solo sicco et a ventis bene 

 munitae, ubi providus colonus timet ut Myristica pro- 

 veniat, id tamen fieri poterit inter fluvios Monim et 

 Pinare, in districtibus Villarum de Viana, do Rosario, 

 Icatii et aliis. Prope Para mihi quidem solum minus 

 arridet; sed prope Gurupa et ad litus flu vii Amazonas 

 boreale, in dicione Macapa, Espozende , Almeirim et 

 Monte Alegre, ubi colles ac montes ascendunt lapidis 

 arenarii ferriferi, omnia adesse crediderim quae neces- 

 saria nobilis arboris cultura requirit. Sicuti hie pro- 

 xime ab fluvio incolae laboriosi Theobromae Cacao 

 plantaria longe lateque et maximo cum successu pro- 

 pagarunt, ita sub tegmine luxuriosarum sil varum, qui- 

 bus clivi aut colles undulati amiciuntur, Myristicae vi- 

 ridaria disserere poterunt. Ibi natura aliquot species 

 generis largas disseminavit neque dubium est, quin 

 Myristica fragrans diligentiae lubenter obtemperet, ubi 

 Myristica sebifera, surinamensis et aliae species sil- 

 varum sunt accolae frequentes. Haec hactenus de spe- 

 cie peregrina. 



Jam inter indigenas Brasiliae, quae incolarum ani- 

 mos adverterunt, potissimum nominandae sunt: Myri- 

 stica surinamensis, sebifera, officinalis et Bicuhyba, 

 quarum priores ex regno plantarum Najadum etiam 

 ultra fines Brasiliae occurrunt, ambae posteriores Drya- 

 des in silvis montium S. Pauli usque ad Bahiam haud 

 rarae cernuntur. Omnium harum plantarum semina prae- 

 cipue habent copiam olei pinguis, quod seminibus de- 

 coctis aut leni flamma calefactis prelo exprimunt. Aro- 

 matis in illis parva inest particula eaque adeo fugax, 

 ut in exsiccatis prorsus evanescat. Attainen mihi affir- 

 mavere, Myristicam officinalem Mart, in locis edi- 

 tis, siccis, apricis plus explicare aromatum, quaprop- 

 ter suspicatus sum (cfr. Mart. Reise II. 543,), arborem 

 posse cultu nobilitari et ad similitudinem genuinae im- 



