157 



SALSOLACEAE: SALICORNIA. TABULAE EXPLICATAE. GEOGRAP1IIA. 



1;>8 



1 — V/ t pcdem longi teretes sunt ac Iignescunt defossaque parte 

 stolonum ad instar pari modo radicantes, trientc v. semissi infe- 

 riore ramulos parvulos 3 — 12 lin.' longos ppstumos, brevi tempore 

 marcescentes ac delabentes alunt, ultcriore vero tractu ramulos 

 copiosissimos herbaceos brachiatos arcuatim adscendentes v. omnes 

 in decumbente axi secundos, simplicissimos v. ramillosos, 1'/,— 8- 

 pollicares, graciles multiarticulatos protrudunt. Articuli caulium 

 in genere inter se stibaequaies 3 — 4 Jin., proccriorum 6 — 8 In. 

 longi , ad nodos parumper incrassatos utrinsecus gemmam alunt 

 parvulam globosam, basi ramuli subjectam (h>pocladam) simulque 

 ex eo orfam , reversam , numquam v. nonnisi rarissime in ramil- 

 lum mox periturum excrescentem. Articuli ramui.orum tarn steri- 

 lium quam florigerorum 2 1 /, — 4 lin. longi ac '/, — */, lin. crassi, 

 teretes cjlindrici, ima basi attenuati, medio subindc tumiduli, apice 

 cupula vaginali (foliorum rudimentariorum pari) subemarginata 

 obtusiloba (pressione solummodo „acutiuscula u Moq.) patentc, in 

 caulis parte vetustiore omnino evanescente coronantur. Spicae cau- 

 lem ipsum ramulosque terminantes plerumque solitariae v. in lon- 

 gioribus compositis racemiforme dispositac, ramulis pedunculari- 

 bus pluri- v. pauci-articulatis , exceptis paribus 2 — I summis uni- 

 articulatis, sunt suffultae , pleraeque dcmum pollicarcs ac longio- 

 res, rectae v. curviusculae , basi attenuatae, apice rotundato pa- 

 rumper incrassatae, '/, — **/» ^ in * l atae i articulis 12—21 conflatae. 

 Flores unisexuales , nunc in qualibet spica omnes masculi , nunc 

 femineis paucis mixti, ideoque mono- v. subdioico-poh garni (her- 

 maphroditis perfectis mibi saltern non visis); flores intermedii 



semper diandri, laterales subminorcs quandoque ast raro monan- 

 dri; perigomo obtuse trapozoideo, obsolete quadricrenato , fl. masc. 

 sub anthesi longitudinaliter hian^e, dein collabente, fl. femin. me- 

 dio ostiolato, mox cum pericarpio coalescente, cellulis spiralibus 

 farcto. Stamina superposita, inferius ascendens, superius descen- 

 ds, filamento brevissimo uncinato, basi incrassato, dein setaceo. 

 Antherae ovales, basi fere semibifidae, connectivo apice prominulo, 

 nubilae ad speciem exacte quadriloculares , aureae. Pistillum ac 

 kructus generis. Semen compressiusculum, oblique ovale v. oblon- 

 gum, V, lin. longum, rufescens, integumento membranaceo, reti- 

 culato-ruguloso ac papillis uncinulatis, e cellulis pericarpii undi- 

 que, ima solum basi excepta, adnati ruptis ortis, hispitiulo. Albu- 

 men plane nullum. Embryo hippocrepicus fulvus : radicula teres 

 crassa ; cotyledones ovales crassissimae, plano-convexae. 



Habitat in xalsis ad Pvnte negra: Sckott; in laguna de S.Ckri- 

 stovao : Luschnath , menst Majo ; rt alibi prope Rio de Janeiro: 

 Gaudichaud n. 394., Ackermann, Lund n. 575., Clausten n. £0 4. 'I: in 

 tilvaticii marilimis versus Cabo Frio: Princ. Seovid.. In int. Cuba: 

 Ham. de la Sagra ; forma caudice cratso multicipiti nee stotonifero; 

 specimen, quod vidi , tpicis orbatum, ceterum a ttirpe brasiliana mi- 

 nimt abludens. 



On. Salicornia peruviana 11.11. K. (N. Gen. II. 193.) pariter 

 fruticosa, habitu Innge robustiore , caulihus distorlis, ramulorunt articulis 

 I — 3 I in. crassis, ac 3 — 6 lin. longis, spicisque triplo amplioribus ac cu- 

 pulis laxis abunde diflert. Hujus syn. est: .v. biUiba Kze. in Ptipp. PI. 

 chilens. n. 215.; occurrit simul in ins. Cuba (Pt'ipp.). 



TABULAE EXPLICATAE, 



Tab. XLV. Chenopodium hircinum, p. 142. 



A. Stirps inchoante anthesi, B. fructifera. 

 XL VI. Fig. I. Chenopodium spathulatum , p. 147. 



II. Chenopodium retusum, p. 148. 

 XL VII. Chenopodium anthelminticum, p. 149. 



Tab. XL VIII. Roubieva multifida, p. 152. 



A. Ramus stirpis nondum floridac, 6. fructiferae. 

 XLIX. Salicornia Gaudichaudiana, p. 156. 



A. Stirps erecta cum rhizomate; B. caulis stirpis 

 procumbentis. 



S i g 1 a. 



1. Alabastrum. 



2. Flos sub anthesi. 



3. Perigonium. 



4. Stamen. 



5. Filamentum. 



6. Anthera, eff. effoeta. 



7. Pistillum. 



8. Stylus v. stigma. 



9. Ovulum. 



10. Fructus. 



11. Semen. 



12. Embryo. 



13. Cotyledones. 



14. Radicula. 



15. Inflorescentia v. ejus pars. 



16. Rhachis inflorescentiae. 



17. Folium. 



18. Glandulae v. vesiculae. 



a. Antice, p. postice, d. desuper, 



b. a basi, I. a latere visum. 

 j. Pars junior. 



Tabulas delineavit, Fenzlio duce, cl. J. Skboih, pictor Vindobonensis. 



( ) Pars rudimentaria. 

 r. Arte remotum. 



* Vi explanatum. 

 = Sectio horizontalis. 



|| Sectio verticals. 

 m. n. Magnitudo naturalis. 

 -j- Magnitudo aucta. 



DE SALSOLACEARUM NOSTRARUM RATIONI- 

 BUS GEOGRAPHICIS 



disputatio difficilis, licet decern tantummodo species com- 

 plectatur. Harum enim quatuor solum Chenopodium retusum et 

 obovatum, Obione montevidensis et Salicornia Gaudichaudiana ex- 

 tra novum orbem nondum sunt" inventae , ideoque (siquidem legi- 

 timae probentur species) e Brasiliae solo originem traxisse statuen- 

 dum erit. Contra ex Europa invectae videntur Chenopodium mu- 

 rale et, ni fallor, Roubieva multifida, quae nomine Paico (i. e. 

 Salsolac, 



Panicum) inter Europae australis gentes antiquitus nota est. Cos- 

 mopolitae nuncupantur Chenopodium ambrosioides et anthelminthi- 

 cum. Quod denique Chenopodium hircinum et spathulatum attinet, 

 tantum abest ut ipse Fenzl noster ea pro legitimis speciebus in 

 Brasilia enatis habeat, ut potius vix dubitare videatur, quin illud 

 pro ficifolii hoc pro ambrosioidis varietate sub diversis loci a'e'ris- 

 que conditionibus cnata habendum sit. Totus igitur ordinis in Flora 

 nostra numerus perexiguus est et nuspiam individuorum numerosa 

 congregatione conspicuus, qua in quibusdam antiqui orbis (e. g. 

 Rossiae) Florae imperiis eminet, ubi partes agit magni momenti. 



23 



