5 LORANTHACEAE: ADVERSARIA DE PHYSIOLOGIA ET MORPHOLOGIA. 6 
prorepentes, aut extracorticales haustoriis sese ramo adsugillantes, nunc quoque aéreae ad 
ramos alienos prehendendos et cirrhi in modum circumvolvendos adaptatae (,,radices prehen- 
siles“ nobis salutandae). CAULES RAMIQue teretes quadranguli v. compressi, erecti с. rarius 
scandentes aut volubiles, ramificatione saepe dichotoma с. opposita. et -verticillata, internodiis 
continuis raro articulatis. Forra Jere semper frondosa, rarissime squamiformia, opposita de- 
cussata, saepe ex oppositione per metatopiam alterna, rarius terna verticillata, subinde spira 3 г. 
affint alterna; integra, integerrima, plq. petiolata, petiolo сит caule articulato, exstipulata, 
saepe зиссоза v. crasse carnosa, penni- aut рата пета, nervis haud raro obtectis inconspicuis, 
шігіпдие т. subtus tantum stomatophora, novella іп speciebus scandentibus subinde іп organa 
prehensilia conformata. ' Frores solemniter in inflorescentias collecti spicatas, racemosas , co- 
rymbosas, umbellatas et capitatas, axillares et terminales, in axillis solitarias v. saepius plures 
collaterales et superpositas, simplices v. compositas, pedunculis secundariis l- aut cymae typo 
3- (2—4-) floris.  Bracteae variae (infra fusius describendae). Frores inter longitudinem 
'/,-lin. usque \-pedalem ludunt, purpurei coccinei Лаг! albi v. virentes, nunquam caerulei, Frvcrus 
magnitudine inter lin. et poll., colore fere ut flores ludunt. INDUMENTUM simplex, rarius 
stellatum, nunc e squamulis irregularibus conflatum, saepius deficit. — Habitant majore numero 
inter Tropicos totius orbis, in regionibus temperatis rariores terrae tamen vix ulli omnino de- 
sunt, e frigidioribus exules. 
Oss. Plagula antecedente jam impressa, e recenti volumine Ш. Florae Australiensis, ab Ш. Вехтнам et Fern. MOLLER elaboratae, 
modo recepto, recognovi, praeter baccas hucusque solas cognitas, etiam drupam et nucem in Loranthearum ordine reprae- 
sentatas esse. Rarissimi autem hi fructus, nonnisi in duabus speciebus, genera Nuytsiae et novum Айтвотае F. Müll. constituentibus 
occurrunt. Quod igitur in charactere antecedente addatur. Praeterea ibidem signum dubitationis in p. 3, linea 2 ab infra, deleatur, quum 
existentia Loranthacearum revera terrestrium et autotropharum (sunt quidem eadem illa genera Nuytsia et Alkinsonia) nunc novis et 
certis testibus confirmetur. 
- 
In subordinis charactere antecedente, ut operis rationi conformis evadat, complura tam breviter et imperfecte proferre 
coactus eram, ut exinde vix bene structuram harum stirpium multis notis valde singularem perspicias. Praeterea ibidem de floris 
aliarumque partium indole sententias quasdam emisi, ab iis aliorum botanicorum aberrantes, quae sine ulterioribus argumentis accipi 
nequeunt. Duplici hac ratione ductus, in excursu insequente illis de rebus paullo fusius disserere statui. 
ADVERSARIA QUAEDAM DE LORANTHEARUM 
PHYSIOLOGIA ET MORPHOLOGIA. 
suspicio excitatur, has stirpes in assimilando nutrimento non 
sine omni negotio esse posse. Revera demonstratum est"), Loran- 
thaceas e ramo cui insident eum succum tantum haurire, qui nondum 
perfecte assimilatus in ligno sursum vehitur, alteram autem operis assi- 
L Гві CRESCANT ET QUOMODO NUTRIANTUR. get etica ng 5 айы 
milatorii partem, quae foliis у. in universum partibus viridibus debetur, 
Quum rationibus crescendi et nutriendi Lorantheae cum Visceis 
conveniant, id quod in insequentibus proferemus, de utroque sub- 
ordine valet. 
Loranthaceae fere omnes super alienarum stirpium truncos 
ramosque crescunt earümque succis vivunt; paucae tantum terrestres 
et autotrophae dicuntur ( Nuytsia, Athinsonia, Gaiadendron Don.). 
De his nil dicendum habemus, nisi quod probabiliter juventute radicibus 
alienis adnexae et in iis parasiticae, postea demum autotrophae 
evadant, ut in Sanialaceis multis, Rhinanthaceis et al. observatur. 
Quod priores attinet, hae vulgo parasitae appellantur, ut Orobanchae 
aliaeque; rectius autem semiparasiticae salutandae essent. Jam 
enim eo, quod pleraeque folia frondosa viridia habeant, et quod 
nulla, etsi folia ad squamas reducta sint, chlorophyllo omnino careat, 
Loranth. 
in seipsas suscipere. In eo igitur Loranthus sese habet ad stirpem 
nutricem, uti ramus foliosus ad arborem, vel ut exemplo adhuc 
aptiore utar, uti surculus ad subjectum cui insitus est; et perinde 
subjectum foliis surculi alitur, aeque Loranthus, siquidem ramo, 
cui insidet, folia decerpseris, hunc succis in seipso elaboratis 
sustentare valet. Alia res, ut constat, in iis est parasitis, quae 
ut Orobanchae, Balanophoreae et al. сМогорћуПо carent; hae 
succum perfecte assimilatum e parte nutrice hauriunt. Inter has 
igitur perfecte parasitas et plantas simpliciter epiphytas Loran- 
thaceae semiparasiticae medium tenent. 
1) Cf. e. gr. Вбим: Ueber das Schmarotzen der Mistel, in Sitzungs- 
berichte der kais. Akad. d. W. zu Wien, vol. LII. 90 sqq. 
2 
