21 
reliquis Phaenogamis aberrare et quasi propriis legibus uti jamdudum 
constat. Quum his de rebus, nonnisi in plantis vivis bene exa- 
minandis, ipse investigationes instituere haud potuissem, quae 
scientiae aliquid adderent, inutile autem et superfluum esset, aliorum 
experientias hoc loco simpliciter repetere, lectorem remitto ad 
scripta virorum ill. Decaisne, GRIFFITH et Ноғме1ѕтев '), qui prae 
ceteris hanc materiem lucide et perfecte pertractaverunt. 
Pauca adhuc adjiciantur de dispositione systematica 
mihi adhibita. Genus Loranthus auctorum tam ingens et poly- 
morphum est, ut non solum opportunum sed etiam naturae impe- 
ratum mihi visum sit, in plura genera id dividere. In eo perficiendo 
vetus experientia, quo naturalior ordo sit, eo difficilius genera limi- 
tari, de novo probata est. Psillacanthum quidem, absentia endo- 
—— 
1) Decaisne, Memoire sur le développement du pollen, de l'ovule etc. 
du Gui, Bruxelles 1840. — GnirrrrH, Notes on the development of 
the ovula of Loranthus and Viscum etc. in Transact. Linn. Soc. 
Lond. XVIII, 71 sq.; on the ovulum of Santalum, Osyris, Loranthus 
and Viscum, ibid. XIX. 171 sq. — HorwkisTER, Neue Beitrüge 4. c. 
LORANTHACEAE: CONSPECTUS GENERUM BRASILIENSIUM, 
22 
> 
spermii et inflorescentiae peculiari indole supra descripta notatum, 
pro genere ,,bono“ a systematico vel rigorosissimo agnitum iri haud 
dubito; de reliquis litigari posse concedo, quum revera discrimini- 
bus systematicis nonnullis transitus haud praetervidendos offerant. 
Sed quinam ordo naturalis existit, cujus singula genera, ea quidem 
a nemine in dubium vocata, omni transitu careant ? Si autem 
concedas, naturales esse has specierum congregationes, quas ge- 
nerum titulo proposui, et quidem principio ductus ,,character 
non facit genus, sed genus characterem“ operam dedi, ut quam 
maxime naturales evadant, iis cum Рашасатћо collatis persuasus 
eris, eas eodem nomine systematico ac illum salutandas esse. Nam 
habitu proprio et propria distributione geographica Psillacantho 
aequiparandae sunt; item characteribus systematicis, licet hic illie 
una alterave nota transitus offerant, semper tamen facile ab invicem 
distinguuntur. Siquidem alicui placebit, genera nostra ad Loranthi 
subgenera redigere, talis nominum mutationis mea non multum 
intererit, nisi res ipsa simul infringitur. Huic enim eadem ratio 
inter haec subgenera et genus intercederet, ac alibi inter genera et 
ordinem existit. — Genera Loranthearum gerontogaea jam iterato 
examini commendantur. 
CONSPECTUS GENERUM BRASILIENSIUM. 
A. Fructus baccatus. 
I. Semina exalbuminosa. 
Flores hermaphroditi, 6- raro 5—4-meri, in ternationes (v. binationes) dispositi, sin- 
guli omnes cupula bracteolari fulti, magni speciusi ............ 
Il. Semina albuminosa. 
I. PSITTACANTHUS Manr. 
Connectivum сит filamento articulatum; antherae versatiles. Flos intermedius ter- 6 
nationum (ubi hae obviae) nunquam cupula bracteali instructus. Flores 6- (4—9-) 
meri. Petala libera. 
1. Flores hermaphroditi, majores (^—$ poll. lg.). Filamenta filiformi - subulata. 
Flores solitarii v. per ternationes in racemis v. corymbis ...... 
2, Flores dioici, rarius polygami v. hermaphroditi, minores (Y, — 3 lin. lg.). 
. . NH. PHRYGILANTHUS Eacnr. 
Fila- 
B. Fructus siccus, longitrorsum S alsk . o ck 
C. Fructus drupaceus, 
Loranth. 
menfa crasse carnosa oblonga, apice piq. truncata, mutua pressione lateribus ex- 
cavata, longiora inde sublyriformia, subinde tota petalis adnata. Flores per ter- 
nationes in racemos, spicas, paniculas etc. dispositi .......... 
Flores dioiei, minores (1—4 lin. lg.). Filamenta filiformi-subulata.  Inflore- 
sinide M ЊЕ АТЕИСТА, | Ç : 
Flores hermaphroditi, raro dioici, minimi ('/,—1/, lin. lg.). Filamenta ñliformi- 
subulata. Flores solitarii, ordine binatim-decussato spicati, in racheos foveas semi- 
A ТЕ о-в s з, ас 
ПП. Semina albuminosa. Filamenta absque articulatione in connectivum continuata. 
Antherae immobiles adnatae. — Flores saepe 5 - meri. Petala haud гаго — 
Inflorescentiae spicatae, racemosae etc., floribus solitariis (vix unquam in ternationibus). — 
Genera gerontogaea, sub Lorantho Auctt. comprehensa. 
haud alatus, endocarpio costis 8 in seminis sulcos 
totidem immissis instructo. -. + 
Ш. PHTHIRUSA Manr. 
IV. STRUTHANTHUS Mast. 
* 
У. ORYCTANTHUS (Gniszs.). 
. NUYTSIA R. Bn. (Australia). 
ATKINSONIA Е. MüLL. (Australia).] 
