89 LORANTHACEAE 
2. Folia ovata, ovato- у. ovato-lanceolata, haud amplexicaulia. 
a. Bracteolae distincte evolutae. Ваши! teretiusculi, cum 
petiolis spicarumque rachibus fuscescenti-furfuracei 
(2.) Or. occidentalis (L.). 
Amoen. Acad. V.396. Sloane Jam. IL 92. t. 200. fig. 1. Griseb. 
Fl. Brit. W.-Ind. 313! (excl. syn. Sw. et Bth.). — Scurrula 2 
Browne Jam. 197. 
In Jamaica, Costa Rica et Panama. Bertero, Oersted, Wull- 
schlagel, C. Hofmann, Sutton Hayes n. 218 et al. — In con- 
tinente australi deficere videtur. 
b.. Bracteolae distincte evolutae. Stirps ab omni parte glabra, 
ramulis ancipitibus ‚ (3) Ог. glaberrimus (Oliv.). 
Naturhist. Foren. Vidensk. Meddedelser (Havniae) 1864. р. 170. 
Habitat in regno Mexicano prope Guatulco: Liebmann. — 
Non vidi. 
с. Bracteolae nullae у. rudimentariae. Spicae axillares et 
in racemum terminalem combinatae, floribus (foveis) in 
singula serie demum usque 15—25, 1—1'/ lin. distan- 
tibus, foveae margine subaequali 1. (4) Or. notryostacnys EiCHL. 
d. Bracteolae nullae v. rudimentariae. Spicae solummodo 
axillares, floribus (foveis) in singula serie demum ad 
maximum 10, plq. 2!/,—2 lin. distantibus, foveae mar- 
gine inferiore conspicue producto (5.) Or. spicatus (Jacq.). 
Am. 97. t. 68., ed Pict. 50. t. 99. Willd. Hb. n. 6944! Spec. 
II. 237. (= Lor. alveolatus H.B.K. Nov, Gen. III. 444! = Lor. 
rotundifolius Willd. Hb. n. 6943!) 
Habitat ad Cartagena, Cumana et prope Carthaginem Po- 
payanensium: Jacquin, Humboldt et Bonpland. 
П. Spicae sessiles v. subsessiles (pedunculo ad maximum 1-lin.). 
1. Flores rubri . қ . 9. (6.) Ов. RUFICAULIS (PÖPP.). 
. (7) Or. chloranthus (Miq.). 
Stirp. Surin. Sel. 205. 
Habitat prope Bergendaal Surinami: Focke. — Non vidi. 
2. Flores viriduli . . . 
Овз. Si haec species ab Or. ruficauli alia nota non differt, 
ac floribus viridulis (ut cl. Млоскь indicat), forte sub nostro 
` O. ruficauli, qualem infra describemus, etiam О. chicranthi speci- 
mina comprehensa sunt; nam in siccis color floris vivi dijudicari 
nequit. De plerisque vero certi sumus, quum in schedulis color 
ruber speciatim indicatus sit. 
B. Flores dioici. 
Tota planta verruculis scabrída 
3. (8.) On. SCABRIDUS Кісні.. 
Folia linearia subsemipoll. 
1 
A. Flores hermaphroditi. 
ramulis 
1. ORYCTANTHUS BOTRYOSTACHYS Ешкшні.. 
teretiusculis, cum petiolis spicarumgue rachibus fusco-rubro-fur- 
furaceis, demum glabratis; foliis ovatis v. oblongis saepe obliquis, 
tenuiter coriaceis, palmatinerviis venisque reticularibus lineolatis ; 
spicis e summis amilis et in racemum terminalem combinatis, 
pedunculatis, multi- et confertifloris; bracteolis abortivis, fovearum 
margine subaequali. 
Tabula nostra XXIX. ' 
Viscum Fockeanum Sagot Herb. Guian. п. 297 ex parte!,- 
пес Mig. 
Ғастех pedalis et altior, basi nodoso-tumidus, ibidem radices 
super ramum nutritorem prorepentes haustoriisque sese adsugillantes 
emittit, inde ab ea divergenti-ramosus; RAMIS BaMULISque infra 
nodos subcompressis, obiter longitrorsum striatis, demum indumento 
evanido fuscescentibus v. cinereis. Internodia 2'/,—1 poll. lg. 
Fora 2—8 raro 4 poll. Ig., 1—2 et 2/, It., apice obtusa v. 
attenuato-obtusa, basi e lata v. rotundafa rarius subcordata in petio- 
lum semiteretem saepe transverse rugosum 1—2-lin. contracta et 
ad eum subdecurrentia, plana, margine suberoso juventute cum 
ORYCTANTHUS. 90 
petiolo nervoque medio subtus fusco-furfuraceo cincta, sice. fusca, 
supra saepe nitidula, nervis primariis utrinque obtuse protuberan- 
tibus, venulis argutule prominulis Стари в scriptae in modum 
lineolatis. $р1сАЕ 1—2-nae collaterales, tum in axillis foliorum tum 
super bracteas, unde in racemo nonnunquam 4-nae verticillatae ap- 
parent; racemus semipedem attingit, raro longior; bracteis spicas 
fulcientibus vix 1-lin, caducissimis, transitu inter eas et folia fron- 
dosa subitaneo. Singulae spicae pedunculo tereti e V. pol. in- 
structae; RACHI crassiore subquadrangula, initio brevi pauciflora, 
postea apice continuo crescendo novosque flores proferendo longi- 
tudinem 1'/, —2-poll. floresque (resp. foveas) in singula serie 
15—25 (in universum igitur 60— 100) assequente et summitate 
adhue flores ferente, quum basi fructus jamdudum delapsi sint. 
ВвАСТЕА floris singuli marginem obsoletum, statu juvenili vix apice 
mutico discernendum refert; rLores semiimmersi, cc. l-lin. Ca- 
LYX exiguus subintegerrimus. PETALA lanceolata, alterna paullo 
tantum diversa. SrawiNA petalis paullo supra basin inserta, iis 
Үк resp. У, breviora; riLAMENTA in longioribus anthera sua sub- 
aequilonga, in alternis duplo breviora, ANTHERA contra in his majore 
et subacuminata, in staminibus longioribus minore obtusa locellisque 
anticis quam postici fere dimidio minoribus et demissioribus in- 
structa. Ovarium *,-lin. Bacca subobovata, 2—2'/,-lin., alba, apice 
flavovirens, basi purpurea (Mart.), delapsa foveam circularem 
margine aequabili cinctam relinquit. 
Color floris incognitus. 
Crescit. super Ingam et al. in proe. Minarum campis Taboleiro 
ad Vao do Paranán, in Catingas ad Sucuri&, distr. Minarum Novarum, 
in prov. Bahiensi, secundum Rio Negro et in silvis Yapurensibus, prov. 
do Alto Amazonas: M.; ad Santarem.prov. Paraénsis: Spruce n.735. 
897 (Loranthus 13); et in Guyana gallica: Sagot п. 297, et ex Herb. 
Richard. — Vaga et Ezxtrabrasil. 
2. ORYCTANTHUS RUFICAULIS (Рокрр. Er ExDL.) ra- 
mulis ancipiti- y. compresso-quadrangulis, cum petiolis foliorumque 
margine et nervo-medio subtus juventute rufo- у. fusco-furfuraceis, 
demum  glabratis; foliis ovato-cordatis usque lineari-lanceolatis ; 
spicis axillaribus, sessilibus v. subsessilibus, bracteolis evolutis; 
floribus rubris. 
Tabula nostra XXX. Fig. 1. 
Loranthus ruficaulis Púpp. et Endl. Nov. Gen. 11. 61. t. 185! 
Lor. florulentus Rich. in Act. Soc. Hist. nat. Paris. 107 ! Schult. 
157. DC. 317. (e diagnosi haud recognoscendus, igitur nomini 
Poeppigiano postponendus ). 
Loranthus spicatus var. atroanthus Meyer in Nov. Act. Leop. 
Carol. №. С. XII 788, пес .L. spicatus Jacq. 
Loranthus vestitus el L. surinamensis Mig. in Linnaea 
XVIII. 62. 63! Oliv. in Loranth. Oersted. in Kopenhagen. 
Naturhist. Foren. Meddedelser 1864. p. 170. 
Viscum Fockeanum Sagot, Herb. Guian. т. 297 ex parte!, 
nec Му. 
? Loranthus ovalifolius Ruiz Pav. Fl. Peruv. 111.50. t. 277 b. 
Schult. 151: РС. 288. (cf. Obs.). 
2 Loranthus anceps Desv. in Ham. Prodr. Fl. Ind. occ. 33. 
“Schult. 153. DC. 289. (cf. Obs.). 
- Frorex 1— 2-pedalis, e basi nodosa radices longas super 
ramum- nutritorem prorepentes eique haustoriis sese adsugillantes 
emittit, inde ab ea effuse ramosus. Rami subtereti-quadranguli, 
glabrati, fuscescentes v. cinerascentes; novelli praesertim sub nodis 
compressi, nunc toti nunc tantammodo secundum angulos acutiores 
furfuracei, indumento citius tardiusve evanescenti. Fori forma et 
magnitudine pro varietatibus ludunt, in universum 1—8 poll. lg., 
У,--17/, lt., petiolo 1—2-lin., reliquis notis ut in antecedente, nisi 
quod saepe fere pennivenia occurrant marginemque exhibeant subtus 
fere semper cum nervo medio fusco-furfuraceum demum glabratum 
