97 LORANTHACEAR: 
VI. PHORADENDRON Nurr. 
PoRADENDRON Nuttall in Journ. Acad. Philadelph. nov. ser. I. 185. 
et in Boston Journ. of nat. Hist. ҮТ. 212. A. Gray in Pl. 
Fendler. 58. Walp. Ann. 11.726. Griseb. in Fl. Brit. W.-Ind. 
313. Baillon, Мет. Lor. II. 58. Oliv. in Journ. Linn. Soc. 
ҮП. 104. — Seiciviscum Engelm. ex А. Gray in Pl. Fendl. 58. 
Karst. Fl. Columb. I. 73. t. 36. — Азловом Miers, in Ann. е! 
Mag. Nat. Hist. 1. с. Contrib. l. c. — Уве! specc. Auctt. 
Еговеѕ Фокс! v. in diversis ramulis saepiusque 
in eadem spica monoici, 3- v. exceptione 4- v. 2-meri. 
PrrALA libera, 1-seriata, late v. ovato-triangularia, 
carnoso-coriacea, mutua pressione marginata. Flores 
masculi: Stamina petalis ima basi adnata, superne 
libera, petalis breviora; FILAMENTA brevissima, passim 
subnulla, cylindrica, continuo in connectivum dilatata ; 
ANTHERAE transverse ellipticae, biloculares, locnlis sub- 
1-locellatis subglobosis, poro v. rimula latiuscula 
oblique longitrorsum apertis. Porten ellipticum v. sub- 
globosum, subinde trisulcum et triporosum, exina laevi. 
Ovanm plus minus obsoletum, depresso-obconicum; 
DISCO - Carnoso, pro petalorum numero lobato tectum; 
srYLI rudimento verruculae conicae ad iustar e medio 
disco protuberante. Hi flores subinde staminibus abor- 
tivis neutri fiunt, qui ut Y peracta anthesi delabuntur. 
Flores feminei: Stamina absque vestigio abortiva. 
Ovarium depresso-obovoideum, pisco ut in $; STYLUS 
brevis, conicus, sriGMATE obtuso. Bacca globosa v. 
ellipsoidea, perigonio persistente coronata, MESOCARPIO 
e filis, qui humectati in materiem viscaceam confluunt, 
contexto; ENDOCARPIUM membranaceum у. subtestaceum, 
subinde costis quibusdam validioribus instructum, basi 
apiceque saepius in rostri speciem contractum, quo 
mesocarpio perforato cum epicarpio cohaeret. ¡SEMEN 
lateraliter compressum, ellipticum, apice emarginatum v. 
obcordatum; ENDOSPERMIUM carnosum; EMBRYO in ejus 
apice consitus, parvus, CAULICULO e вши apicali bre- 
vissime exserto, COTYLEDONIBUS minutis lanceolatis sub- 
divergentibus v. applicativis. 
Frorices super Dicotylearum rarius Conifera- 
rum ramos semiparasitici. CauLis Ramique ad no- 
dos articulati, teretes quadranguli v. compressi, sub- 
inde phyllodinet; rami oppositi, dichotomi et verti- 
cillati, passim alterni. Копа opposita decussata, 
· raro terna in verticillo, solemniter frondosa, coriacea, 
utrinque stomatophora, palmati- aut rarius penni- 
nervia, perennantia, raro omnino ad squamas redacta. 
CATAPHYLLA plerumque nonnisi ad basin ramorum, 
rarius ad omnia internodia obvia; praeter infimum 
par saepius obsoletum in vayinas bidentatas (vaginas 
cataphyllares) coalita, utplurimum sterilia per- 
sistentia, rarius spicas ex axillis emittentia et decidua 
(cf. infra Adversaria). Flores spicati; SPICAE 
axillares v. etiam terminales, 1—multiarticulati; 
PHORADENDRON. 98 
BRACTEAE in vaginas plq. bifidas articulos fulcientes coa- 
litae; FLORES supra singulam bracteam solemniter nu- 
merosi, in foveas racheos plus minus immersi, 2—multi- 
seriati (fusiora vide infra sub Adversariis), minuti, 
flavidi v. virentes, J caduci. Baccar utplurimum glo- 
bosae, parvae, albae flavae virentes v. rubrae. — 
Crescunt in tota America tropica, in insulis Antilla- 
nis rariores, paucae etiam in partibus calidioribus 
Americae borealis. 
ADVERSARJA IN MORPHOLOGIAM. 
1. DE CAULE FOLIISQUE QUAEDAM. 
Ut supra in charactere jam indicavimus, folia Phoradendri 
solemniter opposito-decussata, caulis ramique ad omnes nodos arti- 
culati sunt. Folia rarius omnino ad squamas redacta (Ph. tunae- 
forme et al.), plerumque duabus formationibus bene distinctis, 
cataphyllis et euphyllis (Niederblütter et Laubblätter germ.), 
occurrunt. 
Cataphylla constanter ad ramorum") bases inveniuntur, ad 
minimum uno pari. Quod denticulis duobus constat, ad dextram 
et sinistram versus ramum géneratorem seu primarium positis, per- 
fecte basilaribus, minimis, saepe rudimentariis , 
accrescente obliteratis. 
ferunt. *) 
demum ramo 
Prophylla seu ,,cotyledones rami hi re- 
Insequitur in omnibus speciebus folia frondosa habentibus et 
in plerisque „арвуШв“ secundum cataphyllorum par, cum 
prophyllis decussatum indeque in mediana rami positum. Quod ad basin 
vel non longe supra eam stat et squamis duabus, plus minus perfecte in 
vaginam connatis componitur; quamobrem vagina ¢ataphyllaris 
nobis salutatur. Haec basilaris semper sterilis est (i. e. axillae 
ejus gemmis carent) et persistit; demum ramo accrescente plus 
minus dilaceratur et obliteratur. In multis speciebus jam euphylla 
sequuntur, quorum par primum igitur plerumque transversaliter 
stat. Aliis contra 1 pluresque vaginae adhuc accedunt, priusquam 
ramus ad folia frondosa progrediatur (cf. infra n. 7—14). Quae 
forma et magnitudine vaginae basilari respondent vel altiores paullo 
majores et profundius divisae sunt, numero in universum inter 1 
et 6 vario etiam in eadem specie frequenter ludunt, utplurimum 
distantiis sursum gradatim accrescentibus super internodii dimidiam 
inferiorem sparsae sunt, gemmis carent et persistunt. Рацсае 
tantummodo species (Ph. craspedophyllum et crassifolium inter 
brasiliensia) vaginas hasce in dimidio internodii superiore et 
distantiis sursum decrescentibus dispositas habent, simulatque 
fertiles (plerumque cum spicis, raro ramo vegetativo in axillis), 
et caducas. у 
Vaginis hisce Phoradendron in universum a Visco differt; 
Viscum enim ad ramorum exordium nil nisi prophylla 2 basilaria 
habet, vaginis omnino caret.*) Sed haec differentia haud perfecte 
constat, quia etiam Phoradendri species 2 v. З ex „арвуШв“ vaginis 
1) Ramum nonnisi eum axem appellamus, qui origine lateralis est. 
2) Quia haec organa nil peculiaris offerant, in descriptionibus infra 
sequentibus ea negligimus. 
3) Nempe vaginis illis basilaribus, quae a phyllis altioribus differunt; 
nam, etsi in multis Víscis omnia folia ad squamas in vaginas 
connatas redacta sint, vaginis cataphyllaribus Phoradendri con- 
similes, harum tamen infima semper altioribus jam conformis est et 
internodio fulcitur subsequentibus aequilongo. 
