139 LAURACEAE. 140 
antheris breviora, interdum cum anthera confluentia v. subnulla; ANTHERAE ovoideae у. oblongae у. 
subquadratae, interdum connectivo ultra loculos producto acuminatae, 2-loculares у. 4-locellatae, lo- 
cellis tunc geminatim superpositis v. rarius arcuatim in unica serie transversali pu valvulis tot 
quot locellis a basi ad apicem dehiscentibus. Stamina quartae seriei plerumque sterilia (STAMINODIA 
vocata) nunc perfectiora stipitata capitata glanduliformia interdum 2-glandulosa, nunc imperfecta 
v. obsoleta sessilia squamuli- у. dentiformia, nunc deficientia. GLANDULAE parvae globosae у. 
ovoideae v. compressae, stipitatae у. sessiles in plerisque praesentes, staminum tertiae seriei у. 
rarius etiam exteriorum filamento geminatim (v. rarius solitarie) affixae, quandoque (praesertim 
in flor. fem.) liberae staminibus interpositae. PISTICLA 2 v. 3 in unum intime connata ; OVARIUM 
e carpophyllis 2—3 valvatim connatis formatum, liberum (rarissime calycis tubo adnatum), 
1-Јосшаге (rarissime imperfecte 2- v. semi-6-loculare), placentis 2 v. 8 parietalibus nerviformi- 
bus, unica fertili perfecta, ovulo unico (rarissime 2) ex apice loculi pendulo anatropo; sTYLUS 
filiformis, saepius brevis, STIGMATE obtuso subcapitato v. discoideo, saepius obsolete 2—3-lobo. 
Frucrys carnosus v. rarius siccus, rarissime drupaceus, globosus v. ellipsoideus, nudus v. raro 
calyce inclusus, saepius calycis tubo explanato v. cupuliformi truncato v. calyci toto persistenti 
6-lobo (interdum aucto et indurato) pedicelloque plus minus incrassato inipositus. SEMEN ex- 
albuminosum, TESTA membranacea; COTYLEDONES magnae plano-convexae (in Gyrocarpeis con- 
volutae) prope basin subpeltatae oleoso-carnosae RADICULAM brevem superam PLUMULAMque CO- 
nicam includentes, per germinationem hypogaeae. 
Plantae regionum tropicarum с. calidiorum totius orbis (Asiae et Americae numerosae, 
Australiae rariores, Africae rarissimae, Europae exules) pleraeque oleo aethereo scatentes aro- 
тайсае, aut ARBOREAE t. FRUTICOSAE Jrondosae inermes erectae v. rarissime scandentes, аш 
HERBACEAE parasiticae volubiles aphyllae Cuscutae similes; FOLIIS sparsis v. rarius oppositis e. sub- 
oppositis v. per intervalla subverticillatis, coriaceis perennantibus v. rarius herbaceis deciduis, exstipu- 
latis, simplicibus indivisis v. rarissime lobatis, margine semper integerrimis, pinnatim v. palmatim 
nervosis, saepe dense venoso-reticulatis; cy zs 8 — 00-floris ( quandoque ad florem unicum redactis) 
racemosis v. paniculatis saepe dichotomis с. pedunculo pedicellisque abbreviatis. capitulum е. 
umbellam mentientibus, basi BRACTEA (| plerumque fugacissima) т. rarius involucro 4—6-phyllo 
v. imbricatim squamato fultis; FLORIBUS plerumque parvis, albis, flavis т. virescentibus saepius 
Jragrantibus. Рил, si adsunt, simplices. — Fructus quarundam edules. Lignum saepius fabrile, 
compage coloreque pulchrum, nonnullarum foetidissimum. Cortex aromaticus v. simul amaro-ad- 
stringens. Partes foliaceae utriculis oleo aethereo repletis plus minus (haud raro pellucido-) punctatae. 
Овз. Ordinis adeo magni summeque naturalis 
inter omnia totius scientiae facile difficillimum et propte 
nunc nequaquam absolutum. Staminodiorum absentia 
evolutionis gradus tanti momenti а NkEsio aestimabat 
ad eorum sectiones et ordinis tribus distinguendas 
characteres illos, immo in iisdem speciminibus quae 
genera rite definiendi et in tribus bene circumscriptas distribuendi negotium est 
r floris fructusque structuram in permultis nimis imperfecte adhuc cognitam immo 
vel praesentia et indoles (nonnisi in viva planta rite exploranda) vel varius eorundem 
ur, ut characteres ex illis organis petitos haud raro tam ad genera condenda quam 
sufficere opinaretur, cui vero opinioni adsentire non possumus. Fatemur, nos 
um ipse NEESIUS examinaverat, saepius nequaquam tales comperisse, quales a lau- 
dato Monographo descripti sunt, unde genera haud pauca (Camphoram, Cecidodaphnen, Petalantheram, Teleiandram ‚ Leplo- 
daphnen, Evonymodaphnen et Lepidadeniam) et tribus complures cum aliis conjungere, nec non in generum collocatione saepius a 
Neesi ratione discedere coacti fuimus. Multo majoris momenti nobis videtur calycis fructiferi natura, sed quamdiu haec ipsa non in 
omnibus speciebus innotuerit, étiam hujus momenti applicatio in generum et- tribuum definitione imperfecta remanebit. In plurimis 
generibus specierum distinctio in sola fere foliorum nervatione versatur, quam igitur accurate describere oportet (quod paucis verbis 
жи x rie "d Fuss se euim est, quemadmodum nervationis differentiae sibi constent aut (v.g. secundum stirpis aetatem, 
m natalem) varientur. In speciebus pluribus se 
Oreodaphnes) costarum (saltem bed) axillae ek тее a e ps a as 
х , оуеа у. рого oblongo plerumque 
pubescente notatae, in qua foveola nonnunquam insecti cujusdam larva exigua reperitur. Quae foveolae, num praeexistentes normales 
aut morbosae et ab insecto ad deponendum ovum solummodo sibi appropriatae, num vero insecti acu (Cynipum more) productae sint, 
dijudicare ia in qui 
care non дадете, Earum praesentia in quibusdam (v. g. Oreodaphne foetente , bullata, vesiculosa) constantissima , in aliis vero 
vaide inconstans, unde liquet, easdem nonnisi accessorium praebere posse momentum diagnosticum 
