3 APOCYNACEAE. 4 



Ovarium super urn, unicum, 1— 2-loculare, v. saepius gemina, unilocularia, leviter cohaerentia. 

 Stylus unicus , basi interdum bicruris si ovaria gemina, turn semper e duobus connatus. 

 Stigma variuui, apice saepissime bicuspidatum, raro integrum, basi 5-lobum aut annulo vario, 

 cylindrico medio contracto v. conico interdum eleganter lobulato, membranaceo v. subcoriaceo 

 auctum. Placentae semper duae, in ovario solitario biloculari (Allamanda) parietales secus 

 suturam carpidiorum, in ovario biloculari secus medium dissepimenti, in ovariis geminis ven- 

 trales, integrae v. lamelIato-2— 4- part it ae. Ovula numero varia, saepissime numerosa, amphi- 

 tropa v. anatropa, pendula, erecta et horizontal ia. Fructus varius, raro capsularis, bivalvis, 

 saepius baccatus v. drupaceus, saepissime follicularis ; folliculi gemini vulgo inter se liberi v. 

 rarius ex parte v. omnino cobaerentes, abort u etiam solitarii. Semina pauca v. numerosa, 

 aptera v. varie membranaceo- v. subcoriaceo- v. subsuberoso-alata, nuda v. tota superficie ex- 

 cepto hilo gossypino-pilosa v. saepe (in nostris) extremitate supera radiculari comosa. Albu- 

 men ceraceo-carnosum, copiosum v. etiam parcissimum. Embryo in a\i albuminis, sepissime 

 rectus, interdum plus minusve incurvus; cotyledones saepissime planae imo membranaceae, 

 interdum erga hilum concavae, ovatae v. oblongo-ovatae v. lanceolatae, raro semicylindricae, 

 longitudine quoad rostellum variae; rostellum (radicula Auct.) raro inferum, saepissime supe- 

 rum, rarius horizontale w adscendens. 



Arbores v. frutjces suFFRUTJCEsre saepissime scandentes et volubiles, interdum altissi- 

 mas super arbores e&cur rentes, lactescentes. Folia rarius alterna, saepissime opposita et non raro 

 verticillata , semper simplicia semperque integerrima, penninervia, ad axillam petiolorum saepis- 

 sime glanduloso- v. squamato-stipulata, interdum in nervo primario ad basin limbi glanduligera. 



MORPHOLOGICA. 



Inflorescentia lateralis vulgo ex axilla foliorum longe infra 

 apicem ramorum v. etiam pseudoterminalis , i. e. juxta apicem 

 abort ti subobliteratum sita , rarius vere terminalis ; in generibus 

 alternifoliis autem oppositifolia, quoad formam in ordine valde 

 variabilis. In generibus pluribus est simpliciter racemosa (e. g. 

 Dipladenia, Laseguea); in aliis est paniculato-bostrycina, inferne, 

 si folia caulina opposita, ramos gerens oppositos varios, si ternata 

 v. verticillata turn ternatos v. verticillatos, apice in cymas inaequi- 

 laterales saepe tantum bifloras (dichasia simplicia incompleta, flore 

 altero laterali abortivo non nisi bracteolae pracsentia indicato) imo 

 in bostryces (C. Schimp. , A. Braun, Wydler) abeuntes; axis ipse 

 totius infiorescentiae superne in dichasium abiens , cujus divisiones 

 semel v. bis et ultra regulares demum eodem modo ac rami ramu- 

 lique inferiores terminatae. In nonnullis generibus, ubi folia ter- 

 nata , quaternata , quina , inflorescentia ipsa fere e basi v. ex ima 

 basi trichasia, tetrachasia , pentachasia (cymas tri- tetra- pentacho- 

 tomas) format subregularia saepissime turn flore terminali ad quem- 

 vis nodum i. e. in axilla communi radiorum sito destituta (e. g. Rau- 

 wolfia, Condylocarpori). In aliis demum est tota longitudine v. 

 e basi 2 — 3- partita bostrycina, i. e. primo intuitu simpliciter 

 racemosa , sed axis infiorescentiae hie non est continuus ut in 

 racemo sed sympodium, i. e. catena axium e sese gradatim ena- 

 torum. Hie quodcunque internodium sympodii est laterale quoad 

 internodium praecedens, et quodcunque terminatum est flore terminali 

 et praeditum bracteis duabus oppositis ordinis secundi , quarum 

 axilla altera profert (fere semper in nostris) pedicellum (basi uni- 

 bracteatum, i. e. lateralem), altera internodium sequens sympodii. 

 Pedicellus ebracteatus illorum geminorum est ergo terminalis quoad 

 internodium praecedens, alter basi bractea praeditus et circa me- 



dium bibracteolatus aut ebracteolatus est lateralis; illorum spira ca- 

 lycinarum laciniarum est antidroma, i. e. si spira floris terminalis est 

 dextrorsa turn ea floris lateralis est sinistrorsa. Flos lateralis secun- 

 dus ejusdem nodi, si adesset, cum flore centrali homodromus fue- 

 rit, i. e. ejus spira calycinalis fuerit eadem ac floris centralis; sed 

 hujus locum tenet internodium sequens sympodii. Evolutio tota enim 

 rami antidromi est flos pedicellatus lateralis, rami homodromi e 

 contra est sympodii internodium sequens cum flore terminali et ex 

 hoc internodio oriuntur flos lateralis ordinis sequentis et sympodii 

 internodium ordinis tertii. Parker se habent nodi iniernodiaque 

 sequentia. Flores vere terminales unius ejusdemque infiorescentiae 

 bostrycinae sunt ergo quoad spiram calycinalem quincuncialem inter 

 se homodromi et laterales inter se etiam homodromi sed flori- 

 bus terminalibus antidromi. Rami homodromi oriuntur ex axilla 

 bracteae inferioris, antidromi uniflori autem ex axilla bracteae supe- 

 rioris. (Bractearum gradus evolutionis facillime intelligitur in ge- 

 nere Plumeria, ubi, etiamsi fere omnino oppositae, inferior est ma- 

 jor, superiorem amplectens.) Hie flos terminalis cujusvis nodi ver- 

 sus bracteam internodii perspicue est dejectus et bracteae (prophylia) 

 ejusdem nodi versus axin antecedentem paullo convergunt, quam ob 

 rem spira calycina secundum viam longam quoad axin, bracteam, et 

 prophylia, est opisthodroma. — Situs partium in floribus hie est: 

 Sepalum ex evolutione et aestivatione secundum axin spectat, e 

 quo originem duxit, primum et tertium paullo lateraliter bracteam 

 versus sita sunt, quartum et quintum sunt lateralis. Cum his alter- 

 nant lobi corollae, sed stamina sunt iis opposita; nectarii glan- 

 dulae autem, si cum calyce isomerae, iterum cum iis alternant. 

 Ovariorum geminorum alteram axin alter um bracteam spectat, si 

 glandulae isomerae, sed lateralis sunt, si glandulae nectarii duae 

 (Vinca, Dipladenia). 



