183 



APOCYNACEAE: MANTISSA. ICON. VELL. SYNONYMIA. 



184 



MANTISSA 



de Tabernaemontanae charactere carpico et speciebus 



quibusdam. 



Specimen fructiferum Tabernaemontanae laetae e Brasilia 

 a cl. Theod. Peckolt nuperius accepimus , unde licuit generis 

 Tabernaemontanae characteres carpicos, in monographia antecedente 

 propter speciminum penuriam minus perfecte exhibitos, denuo fusius 

 exponere atque in tab. LIV. fig. 1. figuris anal) tit is illustrare. 

 Simul commodum duximus, quum affines quaedam fructu consimiles 

 et hoc charactere minus quam floribus differe videantur, turn has 

 turn laetam illam Qorum iconibus in eadem tabula adumbrare. 



TABERNAEMONTANA LAETA Mart, (supra p.79.n.l8.) 

 Tabula nostra LIV. Fig. I. 



Descriptio fructus: Foluculi 2 in pedunculo subsolitario 

 sessiles, divaricato-reflexi, subscmilunati dorsi facie subrecta, ventris 

 semicirculari, omnino globi partem octantem aemulantes, dorso 

 tanien rotundato, lateribus carinatis, 1'/, poll, lg., 1 poll, et quod 

 excedit It., luteo-fuscescentes subopaci, undique eleganter verruci- 

 formi-tuberculati : tuberculis obtusis, haud ultra 1 lin. altis neque 

 altioribus ac longis latisve, in dorso minoribus crebrioribusque 

 lateraliter subcompressis, minus tanien quam in ventre, ubi solemniter 

 subcristiformia obtingunt. Pericarpium carnosum , 1 '/, — 2 lin. 

 crassum, superficie interna laevigata flavescenti nitida. Semina 

 eirciter 20, pluriseriata, haud in pulpa nidulantia sed arillo carnoso 

 incompleto, semen tantum a ventre tcgenti vel margine fimbriato- 

 lacero latias amplectenti, pulchre coccineo instructa, oblongo- 

 obovoidea, mutua pressione angulata, sulcis longitudinalibus 6 — 12 

 percursa, toto ventre vel circa hilum tantum sulcato - excavata, 

 nigrescentia opaca, 4 — 6 lin. lg., 2 — 3 It. Testa fragilis; albumen 

 coraceo -carnosum: embryo extraaxilis dorso propior, leviter curvatus, 



cotvledonibus faciei parallelis foliaceis cordatis, radicula iis sub- 

 longiore cvlindrica obtusa. 



Arilli genuini, nempe integumenti accessorii e funiculo ex- 

 crescente oriundi, praesentia in hac specie satis aperta, hanc partem 

 etiam in aliis Tabernaemontanis facili negotio recognovimus. In 

 singulis, quae quidem omnes subgeneri Peschierae (supra p. 78) 

 adscribuntur , arilli indolem ei in T. laeia modo descripta bene 

 consimilem offendimus ; in aliis vero certiores facti sumus, pulpam 

 cellulosam, qua semina obducuntur, item esse arillum verum, nisi magis 

 completum succosum et consistentia laxiore insigncm. Quum autem 

 arilli praesentia inter Apocjneas pro exceptione quasi habenda sit, 

 eo lubentius sententiam cl. Mullen probamus, qui omnes has plantas 

 olim in tria genera Tabernaemontanae, Peschierae et Bonaf'ousiae 

 dispositas, nunc in unicum Tabernaemontanae reconciliavit. 



Quum inter spccimina Tab. laetae et sub eodem nomine ver- 

 naculo Esperta etiam T. bracteolaris (quam vulgo Pa'o de 

 col her appellari, nomine variis stirpibus indito, tradidit Vellozo 

 1. c. p. 105) spccimina a cl. Theod. Peckolt transmissa essent, 

 hae ambo absque dubio fructibus magnam offerunt consimilitatem. 

 Nee non T. muricatae fructus fere prorsus congrui exstant. Itaque 

 haud inutile duximus, sub fig. II. et III. tab. LIV. etiam has stirpes 

 florum analysi illustrare, quibus bene ab inviceni differunt. Re- 

 mittimus vero, quoad diffcrentias, ne jam prolata repetamus, in de- 

 scriptiones T. laetae supra p. 79., T. muricatae p. 80. et T. 

 bracteolaris supra p. 83. et hoc loco tantum notamus, discrimina 

 graviora contineri turn calvcis in tubum corollinum proportione, turn 

 loborum calvcinorum forma nee non alabastri loborum corollinorum 

 diversa indole. 



Denique hoc commemorandum habemus , quod nostro judicio 

 icon Vellosiana: Fl. Flum. III. t. 17. Tabernaemontana echinata, 

 potiore jure ad T. bracteolarem Mart, referenda est, ac, ut cl. 

 Mullero placuit, ad T. Salzmanni. Hoc praecipue calvcis indole, 

 cum T. Salzmanni mini me conveniente, indicari nobis videtur. 



I€ONUM VELLOSIANARUM SYNONYMIA. 



Tabernaemontana echinata 



laevis 

 echites lute a /. 25. 



SULFHUREA t. 26. 

 DIDYMA t. 27. 

 ODORIFERA t. 28. 

 FUNIFORMIS t. 29. 

 DENT1CULATA t. 30. 

 V10LACEA t. 31. 

 PELTATA t. 32. 



meg'agros t. 33. 



8UBEROSA t. 34. 

 SESSILIS t. 35. 



Veil. Fl. Fl. Ill 1. 17. = Tabernae- 

 montana bracteolaris Mart, supra p. 

 83. (v. Mantissam antecedentem. Cl. 

 MIjller cum dubitatione ad T. Salz- 

 manni earn citaverat.) 

 t. 18. = Geissospermum Vellosii Fr. 

 Allem. 90. 



- Echites lutea 159. n. 11. non visa. 



- Mescchites sulphurea 151. n. 1. 



- Echites didyma 155. n. 5. non visa. 



- Echites odorifera 156. n. 6. non visa. 



- Amblyanthera funiformis 144. n. 4. 



- Haemadictyon macroneuron 169. n.6. 

 = Echites violacea 158. n. 40. 



- Echites peltata Veil. 159. n. 12. 



- Haemadictyon megalagrion 170. n. 8. 



LINEARIS t. 36. S3 



Malouetia ? sessilis 96. species du- 

 bia non visa. 



Forsleronia? linearis p. 107. n.25. 

 non visa. 



Echites thyrsoidea /. 37. — 



. pilosa t. 38. — 



isthmica t. 39. = 



COAL1TA t. 40. S3 



bracteata t. 41. = 



MADIDA t. 42. =3 



campestris /. 43. = 



H1RSUTA t. 44. =: 



ERECTA /. 45. = 



EMARGINATA t. 46. = 



ARBOREA t. 47. ■= 



AUGUSTA t. 48. ~ 



ILLUSTRIS /. 49. 32 



dubia t. 50. Text. 



Forsleronia thyrsoidea 105. n. 21. 



Forsteronia pilosa 99. n. 6. 



Condylocarpon isihmicum A.DC. p. 



67. n. 9. 



Echites coalita 155. n. 3. 



Forsteronia ? bracteata 106. n. 22. 



Amblyanthera madida 150. n. 12. 



non visa. 



Amblyanthera campestris 149. n. ll t 



Amblyanthera fluminensisl48. n. 10. 



Laseguea erecta 135. 



Laseguea emarginata 136. non visa, 



dubia. 



Secondatia? arborea 110. n. 4. non 



visa. 



Macrosiphonia longiflora 140. n.5. 



Dipladenia illustris 125. n. 6. 



114. = non est Apocynacea sed 



Cissampelos ovalifolia inter Meni- 



spermaceaSf ubi vide p. 187. t. 43. 



Orelha deOnca quoque Vellosio 



nominabatur, ob praeclaras virtutes 



in medicina rustica laudibus elata. 



