193 



APOCYNACEAE: USUS. 



194 



frusta arboris librum, cortice priinario, qui epidermide 

 et strato suberoso constat, jam evauido.*) 



Alius cortex antipyreticus ex Apoeynacearum or- 

 diue laudatur nomine Qui n a de Camamu (in Vellosii 

 Quinografia portugueza, Lisb. 1799. p. 166. 1. 10.), cujus 

 mentionem hie facimus, licet de stirpe, cui auctor 

 Coutinia illustris nomen indidit. nil habeamus certi. 

 Fructus folliculo As pido spermatid pyrifolii tarn similis 

 depingitur, ut vix dubitemus, quin pro eodem aut per- 

 aff i n i declaremus, sed inflorescentia pauciflora, floribus 

 cujusvis pedonculi triflori bYactea magna t'ultis summo- 

 pere deflectit; foliorum ambitus praesertim Aspido- 

 spermati Spruceano, nervatio A. nobili similis est. 

 Quodsi igitur iterata observatio hanc stirpem pro bona 

 (non mixta) Aspidospermatis specie probaverit, intro- 

 ducenda erit inter species, quarum corolla limbo gaudet 

 tubum subaequante aut superante (supra §. 1. p. 44), 

 et differentia specifica versabitur in foliorum glabrorum 



*) Cortex interior s. sec und arms componitur stratis altemantibus pa- 

 renchymaticis , Jibrosis paralJelis et radiis medullaribus rectangulo 

 ilia percurrentibus. Cellulae parenchymals et radiorum medullarium 

 leptopleurae sunt, librosae pachy pleurae et omnes tam regulariter 

 dispositae, ut in sectione horizontal! inspectae figuram clathri rect- 

 angularis exhibeant, cujus areolae oblongae pellucidiores , fasciculis 

 librosis factae , tangentiali directione longiores sunt. Strata librosa 

 per omnem corticem eamdem fere crassitiem servant, parenchymatica 

 vero et radii medullares extrorsum augescunt, unde compages versus 

 peripheriatn laxior evadit, atque singulae laminae illae, e fasciculis 

 librosis compositae, de intimo cortice detrahi possunt a se invicem 

 facile separandae, extrorsum crebriore tela parenchymatica con- 

 ferrumioatae vittarum specie denudari nequeunt. Quae quidem con- 

 formatio non succrescente novo parenchymate effici videtur, sed 

 aucta inde a centro versus peripheriam telae parenchymaticae ex- 

 tensione; numerus enim serierum transversalium idem fere apparetin 

 corticis parte interiore ac exteriore, cellulis autern interioribus secundum 

 directionem radialem compressis, undeeo laxiorem compagem corticis ex- 

 trorsum reddi obvium est. Ceterum cellulae parenchymatis cum stratis 

 librosis alternantis longitudine (i. e. verticali tenore) latitudinem 

 duplo circiter superant et sectione transversa praesertim in cortice 

 vetustiore quadratum ambitum exhibent. Cellulae radiorum medulla- 

 rium transverse sectae illis similes sunt, longitudine triplo breviores,, 

 telam muriformem componunt. Omnium membrana colore fuscidulo 

 tine t;i est et pleraeque foetae sunt materie grumosa fusca, aliae 

 rariores obscuriore resinosa, nee granula amyli desunt, licet baud 

 ita frequentes. Cellulae prosenchymaticae perlongae, extremitatibus 

 obtusis sibi alternatim contiguae membrana gaudent percrassa, ita 

 ut lumine baud raro carentes et canalibus s. d. porosis perfossae 

 couspiciantur ; colore sunt, praesertim in cortice adultiore, pulchre 

 citrino. Numerus cellularum, quae in singulis fasciculis fibrosis 

 transverse sectis apparent admodum variabilis est inter 12 ad 50, 

 in seriebus tangentialibus 3 — 6. Radii medullares componuntur 

 stratis cellularum 1 — 4, parenchymatica tela quae cum fasciculis 

 fibrosis alternatur stratis 6 — 13 conditur. Metiuntur strata paren- 

 chymatica in corticis parte firmiore = '/^ — y so lineae, in laxiore 

 — '/, lineae. Strata fibrosa ubique fere crassitie aequali = i / Z9 — '/,„ 

 lineae aequant. Numeras in frustulo corticis 3 1 / 4 lin. crasso strata 

 parenchymatica 34 totidemque strata fibrosa cum illis alternantia; 

 radii medullares y, lin. intervallo a se invicem distant. — Quae 

 hie tradimus de anatomica corticis Geissospermi structure, ex Eichi-ebi 

 nostri observatione derivata, ita videutur comparata, ut materiae 

 medicitialis cum aliis confusioni occurrant. Medicorum erit saluber- 

 rimae medicinae usum, uti meretur, commendare. , 



forma oblongo-obrTvata atque venatione parallela. De 

 virtule hujus corticis laudatus auctor refert, contra 

 febres intermittentes summo successu se probasse. A 

 medicis Bahiensibus praescribi infuso, decocto, extracto, 

 nobis auctor fuit Man. Ign. de Paiva, qui tempore quo 

 urbem Bahiensem visitabamus maxima cum laude me- 

 dicinam fecit. 



In campis Brasiliae mediterraneis complures habi- 

 tant Apocynaceae, quae succo scatent lacteo, resinoso 

 et drastico. Quas inter eminet Macrosiphonia longi- 

 flora,\u\go Flor deBabado, alias Flor deBabeiro, 

 quasi herba exspuens v. saliva plena, alias patagium 

 salivarium nominata. Stirps, ni fallor, jam Marcgravio 

 nota erat, et in Libri s. d. Principis ic. 545 exhibita. 

 Radix crassa, oblonga, pollices 4 — 5 metiens, longi- 

 tudinaliter sulculata, colore pallide ochraceo, intus 

 spissa albida, recens lacte acridulo turget, exsiccata 

 mnlta resina. Contra febres putridas equorum et mu- 

 lorum infuso frigide parato et decocto ab agasonibus 

 in proviuciis S. Panli, Minarum, Goyazana et Bahiensi 

 adhiberi, compertum habeo (Reise II. 543. Syst. mat. 

 med. veg. Bras. 89.); atque probabile est, reliquas 

 congeueres eadem efficacia pollere. Item Dipladeniae 

 quaedam campestres, erectae uec scandentes, radicibus 

 tuberosis succo lacteo acri- resinoso foetis medicinae 

 domesticae inserviunt. Quarum e numero praesertim 

 celehr-dtur Dipladeniae illustris varietas glabra (supra 

 p. 105. sub (i notata et tab. nostra 38., quam e Mart, 

 plant, med. et oecon. iued. recepimus, depicta), Purga 

 do campo incolis appellata. Radices in prov. Mina- 

 rum lectae a fratre meo Theodoro chemico examini 

 subjectae illi largiebantur: ., amy Ion, materiem extracti- 

 vam, resinam a, cui efficacia medica prae aliis de- 

 betur, materiam acidis vegetabiiibus nuptam; in cinere: 

 calcaream sulfuricam et carbon icam, kali muriaticum 

 et sulfuricum, siliceam. Parva dosi resolvit, majore 

 (1 — 2 drachm.) purgat. In oppilatione viscerum ab- 

 dominalinm , ictero , melancholia commeudatur." Mart. 

 Mat. med. veg. Bras. p. S9. Stirpem igitur, quasi 

 malorum depulsorem, ulexicacam nominavimus; aliam 

 contra, quae a cl. Mullf.ro 1. c. pro ejusdem speciei 

 varietate tometttosa descripta est, quia non in medica- 

 minis usum a colonis recepta est sed ob Iethales in 

 auimalia domestica effectus tamquam virosa formidatur 

 venenosae titulo distinximus. Operae pretium foret de 

 plantarum pharmacodynami experimenta instituere, utrum 

 utrique effectus idem nee ne, an in homines et pecora 

 diversus. Ceterum monemus, Echitem nostram s. Di~ 

 pladeniam venenosam multo frequentiorem esse per 

 campos sparsam, quam ulexicacam, unde ejus veneficium 

 facilius, quum pecora herbas exacto tempore sicco et 

 primo imbre ingruente subito pullulantes, molles succo- 

 que plenas avidissime depascuut. Mitior virtute re- 



