291 



LOGANIACEAE: GEOGRAPHIA. 



292 



DE LOGANIACEARUM RATION1BUS 

 GEOGRAPHICIS. 



Loganiacearum ordo, qualis in systemate nunc re- 

 cipitur, affinitate junctus apparet Apocyneis, Rubiaceis, 

 Gentianeis et quodammodo Myrsineis atque Primulaceis; 

 quasdam enim horuni ordinum notas affectat duin alias 

 respuit. Quodsi igitur ordinis ad alios rationem aninio 

 concipimus specie tabulae geographicae Loganiaceae 

 comparari possunt territorio haud ita extenso, quod 

 inter alia multo inajora jacens a diversis varias notas 

 colligit, prout hoiniues in regnorum finibus habitantes 

 diversoruin populorum mores et linguas commiscere 

 solent. 



Sistunt igitur Loganiaceae quasi ordinem transi- 

 toriuin; cui quidem consentanea videtur ratio, qua aliis 

 vegetabilibus interspersae proveniunt, nusquani locoram 

 enim magno individuorum copia eminent, solitariae 

 vivunt aut paucae congregatae, terrae faciem 11011 mu- 

 tant aut congenerum numero, uti Gramineae, Compositae, 

 Melastomaceae aut singularum conspicua facie uti 

 Palmae, Aroideae, Leguminosae. Herbae, suffrutices 

 aut frutices et arbusculae inter sylvarum grandes ar- 

 bores et in frutetorum latebris delitescunt; in campis 

 paucae e berbaceo tegmine emicant, uti Strychnos 

 Pseudo-Quina, arbuscula coma flavescenti-viridi et 

 cortice suberoso pallide ochraceo insignis, aut Antonio, 

 ovatdy fruticulus nunc solitarius inter herbas, nunc 

 fruticibus iuf erspersus ; Spiyeliae quaedam florum 

 splendido colore oculos alliciunt ; generatim autem de 

 Loganiaceis diceres, nullibi eas in dramate vegetabili 

 primas partes agere. 



In Brasilia species paucae trans circulum Capri- 

 corni versus Austrum progrediuntur, ita ut e Napaearum 

 regione unit-am Spigelian* scabram hucusque comme- 

 morandam habeamus, cujus varietatem foliis angustio- 

 ribus donatam nuper in vicinia urbis Rio de Janeiro 

 observavit cl. Aug. Franc. Glaziou, Phil. Dr., acerri- 

 mus stirpium indagator. Versus Aequatorem harum 

 plautarum numerus augescit, maximum versatur in re- 

 gione amazonica; unde si versus Septentrionem in 

 America processeris inter latitudinem 40 et 45 graduum 

 Loganiaceas invenies deficere, Spiyelia mar y Ian die a 

 et Polypremo procumbente omnium, quas novimus, 

 longissime versus polum procurrenlibus. 



Loganiaceae brasilienses super diversa saxo- 

 rum territoria, quae formationes geognosticas dicunt, 

 inveniuntur. Aliae grauitidi addictae videntur et 

 gneusso, aut schisto micaceo et itacolumiti, terreno 

 arenario aliae; sed certum judicium de ratione inter 

 plantas earurnque solum amicum quominus feramus 

 vetat observationum inopia. Id unum constat, syl- 

 vestres species humum pinguem humidiusculum prae- 

 diligere, campestres solum siccum et lapidosum. Major 

 Humerus hue usque observatus est in regionibus haud 

 ita alte super Oceanum elevatis; sunt tamen quae in 

 altiores montes adscendunt. Ita Spiyelia Olfersiana 

 altitudine 3800 pedum lecta est, Sp. pnlchella 2800'; 

 Sp. Schleclitendaliana usque in 4000' elevationem 

 evadere visa est; Sp. Blanclietianam ad 5000' usque 

 in Serra da Lapa cacuminibus pro venire b. Riedel 

 auctor est; Strychnos Pseudo-Quina in campis cali- 

 dioribus prov. Minarum diversa elevatione usque ad 

 3000' provenit, loca tamen frigidiuscula vitare vi- 

 detur. 



Notatu dignum est, quod inter species hucusque 

 cognitas nulla habeatur, quae per totam Brasiliam di- 

 vulgata innotuerit, quam ob causam Vagae Brasilienses 

 in tabula insequente haud indicantur. Omnes contra 

 in Brasilia continentur intra aream circumscripta!!!, licet 

 paucae extra imperii fines quoque proveniant. Quarum 

 e numero sunt Spiyelia Humboldtiana hide. a Monte- 

 video per Brasiliam orientalem usque ad Cuinana et 

 Mexico extensa, Sp. Anthelmia item in imperii pro- 

 vinciis orientalibus, passim in Guyana (forsan in Mexico) 

 atque in insulis An till an is obvia, atque Sp. Flemminyiana. 

 (E Najadum regione in Guyanas divagatur Sp. multi- 

 spica.) — Exemplo autem rarissimo extenditur latissime 

 Mitreola petiolata, stirps annua inter gramina in campis 

 provinciarum centralium sat frequens, a b. Burchell 

 in flnv. Tocantins ditione, e. g. inter Porto Imperial 

 et Funil (n. 6862, 6972, 8820) et a Friedrichsthal 

 in Guatemala lecta, praeter Novi orbis et Antiqui civis, 

 nam eamdem stirpem in imperio Burmanorum crescere 

 speciminum accurata comparatione evincitur. 



Jam ordinis per Brasiliam distributionem tabula 

 insequente docemus, in qua species quaedam receptae 

 sunt in Monographia cl. auctoris descriptae , licet 

 hucusque intra imperii fines nondum detectae, sed 

 verisimiliter detesendae. 



