299 



LOGANIACEAE: USUS. 



300 



Tarireng et Wokarimo itemqne radix Tarireng 

 atque Tarareinu. Cunctas ad Strychni genus per- 

 tinere auctor suspicatur; nomiuat praeterea radicem 

 carnosulam Cissi cujusdam, Muramii, atque lignum 

 arboris ex ordine Xanthoxylearum Manuca, quas 11011 

 toxicarias partes declarat sed eo consilio additas ut 

 extractum firmius evadat atque durabilins. Operis 

 disciplina inter ludos secreta habetur; solus in tugurio 

 separato laborat veneficus, jejunio quasi auspicatus, 

 tacitus, feminas praesertim gravidas aut menstruis af- 

 fectas arcet, materias quibus virus componitur occultat, 

 novis in vasibus coqnit, saccharum aut calamum saccha- 

 rinum (quae pro antidoto principali habentur) appro- 

 pinquari vetat. Barbari, imbecilles animo, superstitiosa 

 facile concipiunt, non minim igitur rem vana religione 

 tractari, quod jam De la Condamine nunciavit et re- 

 centiores auctores (Bankroft, Waterton, Cerqueira, 

 nos ipsi, Rich. Schomburgk, Castelnau aliique) experti 

 sunt. Vetulas decrepitas, quasi mortifero halitu immu- 

 nes, veneficio impend!, fabulaest; sedanimaliadiversa: 

 formicas, praesertim magnam (quae in Peruvia Issula, 

 in Brasilia Tocanguira audit, Cryptocerum atratum 

 Fabr.), scolopendras, ranas, but'ones, dentes serpentum 

 venenosorum (Trigonocepliali crotalini et atrocis) alia- 

 que addi vulgo creditur. Vaporem e materiis quas 

 coquunt adscendentem esse iniiocuum cl. Rich. Schom- 

 burgk diserte prodidit. — Haec de venenorum strych- 

 neorum in Brasilia confectione suftlciant. Simili toxico 

 in Java insula tela infici (Upas Tieute, Tjettik vel 

 Upas Radja) e Strychno Tieute LeschenauU parato 

 breviter commeinoro. 3 *) 



Jam de nomine pauca addere necessarium videtur, 

 quia nostris diebus multum de Curare scriptum est, 

 qua quidem appellatione ill. a Humboldt rem tractavit. 

 Liiiguarum indicarumsummopere volubilium mirus dissen- 

 sus vocabulum Urari, quod pro legitimo accipiendum 

 est, mutasse jam supra notaviinus, itemque Curare 

 pro corrupto Urari habemus. Curuni tupice signi- 



*) Strychni generi verlstalliter pertinet plantalkazga v.Mboundou, 

 quae in Africa occidental! a fen's populis, ordaliorum terribili super- 

 stition! deditis, pro jtidice adhlbita, magna strage inter mortales 

 sacvit. V. Thom. H. Eraser in Proceed. R. Soc. Edinb. 1866. 1867. 

 p. 150. 



ficat bufonem et Cururu-ape i. e. bufonem arcens 

 (ape = longe) Paulliniam pinnatam (cfr. Pison. et 

 Marcgr. ed. 1648 p. 114 et 22), cujus fructus pisces 

 inebriare et venenosos esse uti oiiuiem herbam ex- 

 pertum est. Unde conjecturare licet, bujus stirpis 

 fructus alicubi in venenum sagittarum admistos mutando 

 nomini locum dedisse. Accurate tamen Urari scri- 

 bitur. De nominibus veneni apud diversas gentes Bra- 

 siliae conferas: Martius Beitrage zur Ethnographie 

 und Sprachenkunde II. 409. 427. 



Diu inter medicos opinio valuit, veneni sagittalis 

 efficaciam deberi Strychni no, alkaloideo illi (C 42 

 H 22 N 2 O 1 ), quod e nucibus vomicis et fabis S. Ig- 

 natii chemica arte elicitum potentissimum virus se prae- 

 buit atque in morbis quibusdam desperatis summae vir- 

 tutis medicamentuiiK Postea autem experimenta de ve- 

 neni sagittalis in animalia effectu instituta docuerunt 

 aliter agere ac Strychninum, atque Chemici probaverunt, 

 subesse alkaloideum diversum, cui jam Curarino 

 nomen est. A v. cl. Boussingault et Roulin a. 1828 

 amorpbo statu detectunr ;;s ), a. cl. Preyer primum in 

 puras crystallos redactum est" ; " ;< ). Stryclininum inter 

 toxica tetanica militat, spinalia quoque dicta quia prima vi 

 in medullam spinalem agunt, in spasmos tonicos (trismum) 

 opisthotonum rariusve emprosthotonum rapiunt, sub 

 asphyxiae aut apoplexiae symptomatibus lethalia. Cu- 

 rar inum contra directe nervos musculorum deprimit 

 inde quasi de peripheria versus organa centralia mor- 

 talem conducit debilitatem. — Truncum Strychni Ca- 

 stelnaei manu calida prehensum mox dolorem cubiti 

 ciere ipse expertus sum. — Animalia frigido sanguine 

 veneno sagittali minus afficiuutur, quam altiorum ordi- 

 imm. — Ventriculo ingestum, nisi nimia dosi, inuocuum, 

 et pro febrifugo porrigitur; nuperrime methodo liypoder- 

 matica adhibitum est in Cholera morbo, non sine bene- 

 ficio. — Pro antidoto habentur saccharum, sal culi- 

 nare et ab Indis laudantur quoque lumbrici terrestres. 

 Attamen exitiale semper vulnus sat profimdum et ve- 

 neni bene conservati cum sanguine contactus; vulne- 

 ratus moritur sui conscius brevi tempore. 



Martius. 



*) Cfr. Cl. Bernard Lemons des substances toxiques, Par. 1857. 

 **) Gotting. Zeitscur. fur Chemie I. 381. 



