337 
plus minus acuminata, inaequalia, nervo medio venisque utrinque 5—6 
arcuatim decurrentibus subtus prominulis, venis superioris ordinis nullis, 
inferiora breviter petiolulata, superiora gradatim paulo minora et brevius 
petiolulata, summa sessilia. STIPULAE nullae vel utrinque basi petioli 
cauli affixae, sessiles, foliaceae, foliolis breviores at latiores, rotundatae, 
serratae, saepius inaequilaterales; stipellae stipularum ad instar rotundatae, 
integrae vel subserratae, saepius glanduliformes. INFLORESCENTIA termi- 
nalis erecta, umbellato-paniculata, parum expansa convexa, axe primario 
binos ramulorum verticillos spurie tetrameros, scil. e duobus dimeris con- 
flatos (exceptione etiam 3- vel 5-meros), vel inferiorem tetramerum et 
superiores 1 v. 2 dimeros emittente, ramulis quam axis centralis validio- 
ribus eadem ratione iterum iterumque divisis (plq. ad tertium usque gra- 
dum), ultimis ramillis tandem in flores abeuntibus, bracteis ad omnium 
ramificationum basin obviis squamiformibus. FLORES hermaphrodito-sub- 
polygami dimorphi, glabri, diametro 5—7 mm. Catyx limbo persistente 
breviter obtuseque 5-dentato. COROLLA rotata, tubo vix ullo, lobis ovatis 
subaeutis, aestivatione imbricatis; nervis quinis basi pediformi-connexis 
percursis. ANDROECEUM in quibusdam floribus diminutum, in aliis per- 
fectum, ande flores dimorphi evadunt. FILAMENTA filiformia paulum re- 
clinata, longiora ad 2 mm. longa dimidiam corollam aequant, breviora 
solum 1 mm. et minus longa exstant; ANTHERAE subovatae extrorsae, 
majores polline scatentes, minores fere vacuae. POLLINIS granula sicca 
profunde 3-suleata ellipsoidea, humectatione subglobosa, ex antheris majo- 
ribus areis 9 grosse reticulatis areis laevibus alternis, ex antheris mino- 
ribus pro reticulatis areis 3 exina crassiuscula laevi obtectis. OVARIUM 
5-loculare, stylo nullo, disco annulari vix prominente; STIGMATA 5 plana 
loculis superposita sessilia sulcis invicem sejuncta. Frucrus drupaceus, 
periearpio mox exsiccato, subglobosus vel turbinatus, nigrescens opacus, 
demum septicide in mericarpia nuciformia monosperma dissociatus, SEMEN 
testa membranacea brunnea. 
Habitat per maximam Austro-Americae partem; primum a cl. de 
Chamisso ad Talcaguano (Chile) observata est, wbi more Sambuci nigrae 
in hortis vigebat, deinde multis a peregrinatoribus in Brasilia australi, 
Montevideo, Argentina, Uruguay collecta est. In Brasilia meridionali 
variis locis: Sello n. 4876. d. 253; prov. S. Paulo, in ruderatis ad Gua- 
rantinguetá: Martius n. 492; ibidem in hortis: Martius n. 493 (459); 
in prov. Minas Geraés, cult. ad Diamantina: Gardner n. 4716. — Prae- 
terea in Montevideo: Sello; in Argentina prope Cordoba: P. G. Lorentz 
n. 169, G. Hieronymus n. 169; in prov. Entre Rios prope Concepcion 
CAPRIFOLIACEAE: 
SAMBUCUS. 338 
del Uruguay: P. G. Lorentz n. 534 (1116). Inter plantas Chilenses 
eam edidit Hohenacker (1854) m. 227. — Floret m. Sept. et Oct. vel 
etiam Decembri. 
Oss. I. Floribus pentameris saepius tetrameri intermixti inveniun- 
tur, quod jam celeberrimi auctores speciei adnotaverunt (l. e. p. 141). De 
variabilitate florum generis Sambuci disserui in Sitzungsb. Ges. naturf. 
Freunde zu Berlin, 1884. n. 10. p. 191; in Sambuco nigra praeter flores 
hexameros promiscue quadrimeros et heptameros observavi. 
Ops. II. Dimorphismus florum Sambuci australis nostro judicio 
ad dioeciam tendit, qualis perfecta in Sambuco chinensi (DC. Prodr. IV. 
p. 322. sp. 2) nota est. 
ADNOTATIO. 
In herbario Regio Berolinensi specimen conservatur cum schedula 
ut videtur non autographa, cui inscriptum est: Brasilia, Wallis. Me ju- 
dice haec planta cum Sambuco peruviana Kunth (H.B.K. Nov. Gen. III. 
429) convenit; a Sambuco australi primo adspectu foliorum forma distin- 
guitur. Folium (in specimine unicum) impari-pinnatum 3-jugum exstat, 
foliolis lateralibus breviter petiolatis oblongis acuminatis, basi rotundatis 
haud inaequalibus, dentato-serratis, dentibus minimis argutis. Foliola ap- 
proximata supra glabra viridia, subtus pallidiora reticulato-venosa, nervo 
medio venisque multo distinctius quam in Sambuco australi prominulis, 
venis primariis utrinque plurimis (ad 12). Foliolum terminale lateralibus 
2-plo latius, ovatum, lateralia basin versus jugatim decrescentia (inverso 
igitur ordine ae in Samb. australi) Inflorescentia haud umbellata est 
sed tripartita. Foliorum floralium petioli stipulis binis urceolato-peltatis 
stipitatis concomitantur. Flores iis Sambuci australis multo minores. — 
Quia dubium non abest quin schedula supra commemorata 'errore quodam 
plantae adnexa sit, Sambucum peruvianam civibus Florae Brasiliensis ad- 
scribere non audemus. 
Praeterea in herbario Regio Berolinensi specimina quaedam exstant 
Viburni ut videtur generis, a cl. SELLO e Brasilia reportata, quae vero 
tam manca sunt, ut eas neque determinare neque hoe loco describere 
possimus. Habitu Viburnum glabratum H.B.K. quodammodo referunt, 
quod in Andibus Popayanensibus stationem habet. 
Tabulae explicationem conferas ad calcem Calyceracearum. 
