431 RUBIACEAE: DECLIEUXIA. 432 
8. 1. Folia palmatinervia (ambitu lata); inflores- 
centiae axillares. 
1. DECLIEUXIA RHEXIOIDES Mart. ap. Zucc. in 
ScHUuLT. ramis lignosis teretibus; stipulis obsoletis; foliis op- 
positis quadrifariam imbricatis sessilibus orbiculari-ellipticis 
palmatim 5—7-nerviis coriaceis, venis prominulis; cymulis 
axillaribus inclusis exiguis aggregatis 1—5-floris subhelicoi- 
deis, bracteis rigide linearibus ovarium et calycem paullo su- 
perantibus; ovario late obconico; disco epigyno subdilatato 
coronato; calycis partis superae laciniis late linearibus brevi- 
bus ovarium fere semiaequantibus subaequalibus; fructibus 
basi apiceque profunde emarginatis, hemicarpiis orbicularibus 
brevi tractu connatis hinc arcuatim unicostatis. 
Tabula nostra LXIV Fig. II (habitus et analysis). 
Declieuxia rhexioides Mart. ap. Zuce. in Schult. Mantiss. 
IIl. 112; DC. Prodr. IV. 480; Dietr. Syn. I. 458; Mill. 
Arg. in Flora Ratisb. 1876 p. 433. 
Frurex videtur paucipedalis, rigidulus, undique glaber sed angulis 
tamen ramulorum ultimorum minute hirto-puberulus. RAM1 antepenultimi 
5 mm. crassi, teretes, cum junioribus fuscescenti-pallidi, undique dense 
foliosi; internodia foliis 2—3-plo breviora. STIPULAE omnino obsoletae. 
Limgus foliorum circ. 1!/» cm. longus, paullo longior quam latus, breviter 
acutatus, basi obtusus, rigidus, suberectus; costae longiores omnes e basi 
progredientes, cum venis prominentes; folia ramulorum ultimorum flori- 
gerorum reliquis triente et ultra minora. RAMULI ultimi umbellatim fasti- 
giati, in axillis foliorum undique florigeri, 3—7 cm. longi, e quorum apice 
dein axis elongatur qui tractu paullo longiore foliis paullo majoribus steri- 
libus tectus, apice iterum ramulos umbellatim fastigiatos in axillis foliorum 
iterum florigeros proferunt, unde rami cujusvis innovationis fere dimidia 
parte inferiore magis parvifolii, superiore sub innovatione insequente 
distincte magis grandifolii evadunt. Flores desunt. Frucrus 5 mm. lati, 
21/2 mm. longi, valde compressi. 
Habitat in prov. Minas Geraés, in Serra de S. Antonio: Martius. 
8.2. Folia tripli-quintuplinervia; flores axillares. 
2. DECLIEUXIA PASSERINA Mart. in SCHULT. 
caulibus subteretibus; stipulis obsoletis; foliis sessilibus op- 
positis quadrifariam imbricatis rhombeo-lanceolatis sensim 
acuminatis coriaceis tripli- v. rarius quintuplinerviis, costis 
secundariis utrinque fere basi primariae insertis prominenti- 
bus, primaria et alis limbi paullo decurrentibus; floribus in 
axillis foliorum solitariis sessilibus, bracteolis duabus lineari- 
bus ovarium aequantibus; calycinae partis superae laciniis 
linearibus parvis ovarium dimidium aequantibus aequalibus; 
corollae lobis lanceolato-ovatis. tubum dimidium gracilem haud 
aequantibus; antheris 5—6-plo longioribus quam latis parvis 
dorso paullo infra medium fixis; disco epigyno dilatato; stig- 
matibus brevibus linearibus stylo haud crassioribus. 
Declieuxia Passerina Mart. ex Zucc. in Schult. Mantiss. 
III. 112; DC. Prodr. IV. 480; Dietr. Syn. I. 453; Mill. 
Arg. in Flora Ratisb. 1876. p. 433. 
FRUTICULUS videtur cire. 1— 2-pedalis. CAULES suberecti, apice in- 
novatione" fastigiatim pauciramei, graciles, basi 2—2'/2 mm. crassi, undi- 
que dense imbricato-foliosi, internodia foliis saepissime duplo et paullo 
ultra breviora, teretia quidem sed superne decursu costarum primariarum 
et quodammodo limbi nonnihil angulosi ibidemque brevissime hirtelli. 
Limgus foliorum in parte sterili eaulium circ. 13 mm. longus et 4 mm. 
latus, in parte fertili s. in ramulis circiter quarta parte brevior et ambitu 
sublatior. FronEs fere ut in affini D. rhexioide, sed in axillis foliorum 
solitarii et sessiles. 
Habitat in prov. Minas Geraés, in Serro Frio, in petrosis inter 
Cavras da Pindaiba et S. Domingo: Martius. 
Oss. Folia fere omnino ut in D. daphnoide y minore, sed pal- 
lidiora, haud fuscescentia, nitidula et nervatione alia, se. eostae secundariae 
utrinque saepissime tantum solitariae, fere omnino e basi limbi egredientes 
et folium palmatim 3-nervium simulantes, sed hinc inde occurrunt utrin- 
que 2, quarum superior distincte supra basin, sed tamen longius infra 
medium limbi enascuntur, fere ut in foliis 5-nerviis. Species caeterum 
inter affines floribus solitariis insignita est. 
8. 3. Foliorum costae secundariae in parte circiter 
dimidia inferiore limbi pennatim dispositae; 
inflorescentiae axillares. 
3. DECLIEUXIA DAPHNOIDES Zucc. emend. ramis 
subteretibus; stipulis obsoletis; foliis oppositis sessilibus quadri- 
fariam subimbricatis pennatim multiplinervio-5 — 9- nerviis, 
costis secundariis triente v. quarta parte inferiore limbi egre- 
dientibus, limbo lanceolato-ovato acuminato basi obtuso v. 
subcordato coriaceo; cymis axillaribus inclusis fere sessilibus 
semel v. bis dichotomis paucifloris, bracteis triangulari-lineari- 
bus ovarium haud aequantibus; partis superae calycinae la- 
ciniis lineari-ovatis ovarium perexiguum semiaequantibus; co- 
rollae lobis ovato-lanceolatis tubum dimidium gracilem haud 
aequantibus; antheris parvis 3!/»-plo longioribus quam latis 
dorso circa medium fixis; stigmatibus brevibus stylo haud 
crassioribus, hemicarpiis superne divergentibus latioribus quam 
longis. 
a. GENUINA Mull. Arg. folis et ramulis undique bre- 
vissime aspero-tomentellis, foliis subduplo longioribus quam 
latis, multipli-7 —9-nerviis. 
Declieuxia daphnoides Zucc. in Schult. Mantiss. III. 112; 
DC. Prodr. IV. 480; Dietr. Syn. I. 453; Müll. Arg. in Flora 
Ratisb. 1876. p. 433. 
Rami elongati, simplices, tenues, densiuscule subimbricato-foliosi, 
apice innovando fastigiato-ramuligeri, haud stricti, internodia foliis 2—4-plo 
breviora. FoLIA arcte sessilia, cire. 9—13 mm. longa, 4—7 mm. lata, ra- 
mulorum autem distincte minora et in axillis (more D. rhexioidis) flori- 
gera, rigida, olivaceo-fuscescentia, margine plana, undique plus minusve 
sed brevissime hirtella v. tantum scabridula. FLorEes evoluti 8 mm. longi. 
Habitat in prov. Minas Geraés, in Serro Frio: Martius, Lhotsky. 
Oss. Habitus ut in D. rheæioide, sed folia minora et ambitu multo 
angustiora et demum aliter costata, sc. costae non omnes e basi limbi 
egrediuntur sed laterales e parte inferiore costae primariae enascuntur. 
Quoad folia medium tenet D. rhexioidem inter et D. Passerinam. 
B. GLABRA Müll. Arg. foliis glabris laevigatis, subduplo 
longioribus quam latis, multipli-7—9-nerviis. 
Declieuxia imbricata DC. Prodr. IV. 480; Dietr. Syn. 
L 453. 
Psyllocarpus imbricatus Pohl in litt. ev DC. Prodr. 
IV. 480. 
