449 
e. Folia alia tenuiter, alia indistincte penninervia, sessilia, 
in axillis haud foliis consimilibus ramillorum exiguorum 
adsociata (angusta, longo tractu aequilata); cymae non 
comosae. 
a. Folia opposita. 
22. DECLIEUXIA LEIOPHYLLA Must. Aro. cau- 
libus decursu foliorum et stipularum obtuse tetragonis imbri- 
catim foliosis; stipulis subulatis parvis dorso decurrentibus; 
foliis oppositis sessilibus lanceolato-linearibus acutis rigidis 
margine subincrassatis obsolete recurvis et planis laevibus et 
tenuissime et subobsolete penninerviis, costis secundariis utro- 
que latere 1—3 patentibus saepe indistinctis; cymis termina- 
libus, bracteis rigidis linearibus calycem longe superantibus, 
floribus omnibus sessilibus; partis calycinae superae laciniis 
lineari-liguliformibus ovarium subaequantibus paullo inaequa- 
libus; corollae lobis tubum dimidium fere aequantibus acu- 
minatis; antheris 3!/s—4-plo longioribus quam latis, dorso ad 
*/s longitudinis fixis; stigmatibus breviusculis filiformibus; 
hemicarpiis distincte longioribus quam latis superne leviter 
divergentibus. 
Decheuxia leiophylla Mill. Arg. in Flora Ratisb. 1876. 
p. 436 et 438. 
Cavpices multicaules; caules cire. 6—9-pollicares, erecti, lignosi, 
dense foliosi, inferne mox denudati, superne dichotome pauciramei v. hu- 
miliores simplices, pallide fusci, nitiduli, cum omnibus reliquis partibus 
glabri et laeves. Forra cire. 1/2 cm. 
longa et 2!/»—3 mm. lata, v. etiam dimidio majora aut minora, patenti- 
erecta v. subinde nonnihil secunda, internodiis saepissime 3—4-plo lon- 
giora, subcoriacea, olivaceo-fuscescentia v. subfusca, demum supra nitida. 
Cyma terminalis semel v. rarius bis bipartita, rami cicinnoso-spiciformes; 
bracteae cire. 3 mm. longae. COROLLA evoluta 8 mm. longa, gracilis, tubus 
siecus plicato-multisulcatus. 
STIPULAE circ. !/» mm. longae. 
Habitat in prov. Minas Geraés, in glareosis herbidis montium Serra 
da Lapa: Riedel n. 1079. 
Oss. Nonnihil ad D. revolutam accedit, sed stipulae exiguae, folia 
multo breviora, crassiora, margine haud revoluta, calyx longilobus. 
23. DECLIEUXIA REVOLUTA Mvzrr. Ana. stipulis 
subulato-linearibus mediocribus dorso anguste subulato-decur- 
rentibus; foliis oppositis sessilibus sublinearibus longo tractu 
aequilatis margine subtus revolutis subtus subglaucis penni- 
nerviis, costis secundariis utroque latere 3—4 patentibus; 
cymis terminalibus subternatis semel dichotomis, ramis heli- 
coideo-spiciformibus, bracteis spathulato-sublinearibus calycem 
multo superantibus; calycinae partis superae laciniis late 
spathulato-linearibus ovario duplo v. fere duplo brevioribus 
paullo inaequalibus; corollae lobis tubum dimidium aequan- 
tibus; antheris 2!/»- v. fere 3-plo longioribus dorso vix infra 
medium fixis; stigmatibus brevibus anguste linearibus stylo 
haud crassioribus; fructibus obcordatis. 
Declieuxia revoluta Müll. Arg. in Flora Ratisb. 1876. 
p. 436 et 438. 
Frurex videtur, paucipedalis, omnibus partibus glaberrimus. Raw 
et RAMULI distanter dichotome divisi, subgraciles, internodia foliis paullo 
breviora. STIPULAE 2!/—3 mm. longae. Foria 3'/2—4 cm. longa, statu 
sicco subtus revoluto 2!/o—4 mm. lata, supra nitida, fusca, subtus opaca, 
RUBIACEAE: 
DECLIEUXIA. 450 
et ut videtur decolorato-fusco-glauca, supra in costa suleata; costa primaria 
subtus prominens. Cywar 4 cm. longae, conjunctim corymboso-fastigiatae ; 
bracteae 3—31/2 mm. longae. Frucrus 31/2 mm. lati, 21/2 mm. longi, i. e. 
hemicarpia longiora quam lata, superne leviter divergentia. 
Habitat in Serra d'Ourada: Pohl n. 1568. 
Oss. Primo intuitu fere formam angustifoliam et glabratam D. fo- 
liosae mentitur, a qua foliis, glabritie, forma antherarum et stigmatum et 
antheris aliter fixis distinguitur. 
b. Folia verticillata. 
24. DECLIEUXIA VERTICILLATA MUELL. Ara. sti- 
pulis minutissime glanduliformibus dorso non decurrentibus; 
foliis copiose verticillatis sessilibus lineari-lanceolatis sensim 
acuminatis margine subtus arcte revolutis penninerviis, costis 
secundariis utroque latere 2 distantibus; cymis terminalibus 
et in axillis foliorum superiorum verticillatis paucifloris, 
bracteis calycem paullo superantibus; partis calycinae superae 
laciniis perexiguis ovatis ovario pluries brevioribus; corollae 
longiusculae lobis tubo subtriplo brevioribus; antheris 3—3!/s- 
plo longioribus quam latis dorso paullo infra medium fixis; 
stigmatibus compressis stylo latioribus. 
Declieuxia verticillata Müll. Arg. in Flora Ratisb. 1876. 
p. 456 et 438. 
Caupices submulticaules; caules visi vix semipedales et omnes sim- 
plices, erecti, tota longitudine foliosi v. inferne denudati, furfuraceo-tomen- 
telli v. demum subglabrati; internodia foliis saepius circ. triente breviora. 
Forra 12—16 mm. longa, 2—3 mm. lata, subglabra, firma. Apex eaulium 
flore centrali terminatus, caeterum in cymam paucifloram abiens, cymae 
axillares verticillorum superiorum vulgo numero foliorum et absque flori- 
bus foliis triplo et ultra breviores, fere semper apice compacto-3-florae. 
Fores evoluti 12 mm. longi, tubus clavato-cylindrieus. Fructus haud visi. 
Habitat in prov. S. Paulo, in campis arenosis ad Rio Pardo: 
Riedel n. 599. 
Os, Habitu ad D. oenanthoidem accedit, sed verticilli 6-phylli, 
folia penni- nec uninervia, calycis laciniae fere obsoletae et corolla multo 
major. 
8. 6. Folia uninervia; flores axillares. — Folia ver- 
ticillata. 
25. DECLIEUXIA MARIOIDES Marr. et Zucc. ramis 
lignosis valde ramosis teretibus; stipulis obsoletis; foliis qua- 
ternatim v. saepius ternatim verticillatis fere sessilibus, limbo 
parvo patente lanceolato-ovato obtuso basi leviter cordato 
margine recurvo rigido 1-nervio evenoso; floribus juxta apicem 
ramulorum axillaribus solitariis breviter pedunculatis basi 
bracteolis 2 microphyllinis praeditis; partis calycinae superae 
laciniis subaequalibus oblongo-ovatis parvis ovario parvo 
2—3-plo brevioribus; corollae lobis oblongo-ovatis tubum di- 
midium bene aequantibus; antheris subtriplo longioribus quam 
latis dorso ad ?/; longitudinis fixis; stigmatibus abbreviatis 
stylo haud crassioribus. 
Declieuxia marioides Mart. ap. Zucc. in Schult. Mantiss. 
III. 111; DC. Prodr. IV. 479; Dietr. Syn. I. 453; Mill. 
Arg. in Flora Ratisb. 1876. p. 436. 
