453 
parvis depauperato-helicoideo-spiciformibus simplicibus rarius 
fere e basi bipartitis, bracteis ovarium vix superantibus li- 
neari-spathulatis; laciniis partis calycinae superae brevibus 
subaequalibus ovatis ovario parvo 3—4-plo brevioribus; co- 
rolae lobis ovatis tubo cire. 3-plo brevioribus; antheris 4—5- 
plo longioribus quam latis dorso ad 1/3 longitudinis fixis; 
stigmatibus brevibus subrecurvis stylo haud crassioribus va- 
lide papillosis; fructibus superne profunde emarginatis, hemi- 
carpiis orbicularibus. 
a. GENUINA Mill. Arg. 
8—12 mm. longis. 
ramulis breviusculis, foliis 
Tabula nostra LXVII. Fig. II (habitus et analysis). 
Declieuria spergulifolia Mart. ap. Zucc. in Schult. 
Mantiss. III. 111; DC. Prodr. IV. 479; Dietr. Syn. I. 453; 
Müll. Arg. in Flora Ratisb. 1876. p. 437. 
FnuTICULUS videtur 2—3-pedalis, dumoso-myriocladus. CAULES in- 
ferne 5 mm. crassi (si caules sunt nec rami), tota longitudine plane lignosi, 
di-trichotome divisi, et rami superiores ramulis fastigiatis crasse et rigide 
filiformibus sublignosis numerosissimis terminati, cum omnibus partibus 
praeter faciem internam corollae glabri. Forra ?/—1 mm. lata, fere tota 
longitudine aequilata, apice abrupte acutata v. subobtusa, sicca olivaceo- 
RAcEMI heli- 
coidei vix longitudine foliorum, flores dein folia summa reliquis paullo 
breviora modice tantum superantes. COROLLA evoluta 4 mm. longa, alba. 
Frucrus parvi ut in D. oenanthoide. 
lurida v. -nigricantia, haud rigida, saepe nonnihil secunda. 
Habitat in campis editioribus prov. Minas Geraés: Martius. 
Oss. Habitu tenuiter scoparioideo, et cymis vulgo simpliciter heli- 
coideo-spiciformibus insignita est. 
B. LONGIFOLIA Mull. Arg. ramulis duplo et ultra lon- 
gioribus, foliis inaequalibus oppositis v. ternatim verticillatis 
2 v. saepius 2!/»—3 cm. longis, interioribus cujusvis nodi 
cire. duplo et ultra brevioribus. 
Declieuxia spergulifolia Cham. et Schlecht. in Linnaea 
1829. IV. 6. 
Planta videtur altior. 
CYMAE saepe umbellatae v. biumbellatae, pedunculi saepius semel dichotome 
divisi, rami graciles caeterum c. floribus ut in « genuina. 
RAMULI circ. 10—18 em. longi, minus densi. 
Habitat in Brasilia austro-orientali: Sello. 
29. DECLIEUXIA SATUREJOIDES Mrovzrr. Are. 
caulibus nanis lignosis superne crebre ramosis, ramulis tereti- 
bus; stipulis aristato-tripartitis, lacinia intermedia longiore; 
foliis oppositis spathulato-sublinearibus subtus margine re- 
curvis in axillis ramillum exiguum 2—4-phyllum gerentibus 
l-nerviis evenosis; cymis terminalibus bipartitis, ramis heli- 
coideo-spiciformibus folioso-bracteatis paucifloris vix folia su- 
perantibus, bracteis flores subaequantibus altera florigera 
cujusvis nodi saltem superne 2—3-plo breviore; partis caly- 
cinae superae laciniis inaequalibus longiusculis ovarium fere 
aequantibus ligulatis; corollae parvae lobis tubum dimidium 
aequantibus; antheris 2!/»—3-plo longioribus quam latis dorso 
vix infra medium fixis; stigmatibus haud incrassatis; fructi- 
Rubiac. I. 
RUBIACEAE: 
DECLIEUXIA. 454 
bus superne profunde emarginatis, 
quam longis. 
hemicarpiis latioribus 
Declieuxia saturejoides Müll. Arg. in Flora Ratisb. 1876 
p. 437. 
æ. GENUINA Mill. Arg. foliis et ramulis undique breviter 
aspero-hispidulis. 
Decheuxia saturejoides Mart. ap. Zucc. in Schult. Mantiss. 
III. 111; DC. Prodr. IV. 479; Dietr. Syn. I. 453. 
Habitus perfecte ut in B thymbroide, sed ramuli saepe, non sem- 
per, paullo longiores et bracteae inferiores partium florigerarum saepe, 
non semper, subaequales. Non nisi indumento paullo validiore, longiore, 
hispidulo distinguenda est. Magnitudo et forma foliorum et florum bene 
Folia revera opposita et in axilla saepissime ramulo per- 
exiguo 2—3—4-phyllo praedita sunt et tum cum folis axillaribus satis 
similibus v. paullo minoribus verticillum spurium efficiunt. 
conveniunt. 
Habitat in prov, Minas Geraés, in campis editioribus Serro Frio: 
Martius. 
B. THYMBROIDES Mill. Arg. foliis et ramulis undique pilis 
brevissimis hirto-puberulis v. demum glabrescentibus. 
Declieuxia thymbroides Mart. ap. Zucc. in Schult. Mantiss. 
III. 111; DC. Prodr. IV. 479; Dietr. Syn. I. 453. 
Suffruticulus semipedalis. ^ CavLEs et RAMI primarii validi, erecti 
aut subtortuoso-adscendentes, crassi, obscure flavicantes, denudati, superne 
in ramos fastigiatim suberectos densissime foliatos abeuntes; internodia 
ramulorum foliis 2—6-plo breviora.  STIPULARUM interpetiolarium loco 
utrinque saepissime glandulae 3 occurrunt, quarum intermedia setaceo-subu- 
lata, reliquae subulato-conicae et subduplo breviores, et insuper ima basi 
Limgus fo- 
liorum cire. 7—10 mm. longus, superne 1—1?/5 mm. latus, basi longius- 
cule attenuatus. 
ad eujus latera utrinque spica brevis helicoidea sed folioso-bracteata evo- 
foliorum utroque latere adest glandula conica minor adnata. 
Apice imo ramulorum flos terminalis sessilis observatur, 
luta est; harum spicarum nodi inaequaliter bibracteati sunt et ad quem- 
que nodum omnino more reliquarum specierum florem (terminalem) cen- 
tralem sessilem et lateralem breviter v. brevissime pedicellatum proferunt. 
FrLonES evoluti parvi, 4 mm. longi, ob minutiem spicarum et magnitudinem 
bractearum vix foliis minorum parum exserti et primo intuitu pro axillari- 
bus haberi possint. Fructus ut in « genwina. 
Habitat in prov. Minas Geraés, in Serro Frio: Martius, Riedel 
n. 2865; ad Serra da Piedade: Riedel n. 545. 
B. Flores capitati. 
30. DECLIEUXIA JUNIPERINA Ava. S7.-HILAIRE 
caulibus nanis suberectis dense foliosis decursu stipularum 
anguste bi-trialato-angulosis viscosis; stipulis subobsoletis in 
caule tamen subalato-decurrentibus; foliis oppositis v. ternatim 
verticillatis sessilibus linearibus haud rigidis margine subtus 
usque ad costam arcte revolutis 1-nerviis; floribus in ca- 
pitulum terminale haud exsertum congestis; calycis partis su- 
perae laciniis inaequalibus angustissimis linearibus minimis; 
corollae lobis obtusis tubo fere 4-plo brevioribus; antheris 
ellipticis. 
Declieuxia juniperina Aug. St.-Hilaire Voyage dans le 
district des Diamants p. 366 (1833); Walp. Repert. IT. 483; 
Müll. Arg. in Flora Ratisb. 1876 p. 437. 
58 
