335 RUBIACEAE: 
vel reflexas subcoriaceas divisa; tubus longissimus gra- 
cilis teres 10-nervius fauce vix dilatata papillosus intus 
et extus plq. glaber; alabastra apice curvata. STAMINA 
ori corollae adnata inaequilonga ; FILAMENTA subulata 
carnosula sub anthesi recurvata glabra; ANTHERAE linea- 
res apiculatae basi sagittatae, primo conglutinatae, thecis 
basi incrassatis acutis vel retusis; PoLLINIS granula el- 
liptica 42 р. longa reticulata triporosa. Ovartum bi- 
carpidiatum biloculare vel dissepimento incompleto uni- 
loculare, carpidia mediana; OVULA œ pro loculo placentae 
duplici dissepimento tenui adnatae affixa erecta ana- 
tropa mieropyle infera extera; sTILUS tubo corollae sub- 
aequilongus, apice in ramos 2 breves, superiore longiore 
divisus. Discus pulvinaris vel subcylindricus carnosus. 
Bacca plus minus manifeste bilocularis majuscula pul- 
posa coriacea. SEMINA oo irregulariter polyedra vel ro- 
tundato-trigona ; testa coriacea; EMBRYO magnus in albu- 
mine corneo curvatus, cotyledonibus foliaceis nervosis 
apice retusis, radicula tereti elongata basi incrassata. 
FRUTICES vel ARBORES speciosi, RAMULI ad nodos 
incrassati et complanati. FOLIA decussata petiolata co- 
riacea vel rarius herbacea; STIPULAE interpetiolares 
subulatae vel foliaceae , 
FLORESCENTIA cymoso-corymbosa vel -umbellata, bracteae 
et bracteolae saepius minutissimae vel obsoletae; FLORES 
basi intus glandulosae. IN- 
albi speciosi odori (e cl. HooKER etiam rosei et coccinei, 
quos non vidi). 
Genus cum speciebus ultra 12 adhue descriptis sed pro- 
babiliter reducendis Americam calidiorem australem et cen- 
tralem et insulam Trinidad inhabitat. 
Ons. Species perplurimae ab auctoribus descriptae ut videtur cha- 
racteribus levioribus tantum inter se differunt. Peculiare est, flores sae- 
pissime ab insectis omnino destructos esse, ita ut nune species plures 
Martianae non ulterius recognoscendae et in berbario Berolinensi species 
rarae a cll. WarszEWICZIO, KARSTEN et DUCHASSAING collectae partim de- 
letae sint. Nonnullae species nempe P. montana Mart. et P. stipulata 
Poepp. certissime non ad hoe genus pertinent, prior Hillia parasitica Jaeq. 
ipsissima, ulterior inter Rubiaceas uniovulatas collocanda est. Species 
nimis multas hodie distingui certum est: P. gracilis, coriacea et trifida 
Poepp., P. intermedia Miq., P. revoluta Nees et Mart., P. decora DC., 
P. Trinitatis Sieb. vix vel ne vix quidem a P. latifolia discrepant et 
probabiliter P. Panamensis Duchass. et Walp. ad eandem speciem per- 
tinet, ut jam cl, HEMsLEY bene monuit, cui autem mea sententia P. ma- 
crophylla Hemsl. (Tocoyena macrophylla H.B.K.) et P. formosa (Stannia 
formosa Karst.) inter se maxime similes quoque adjungendae sunt, quam- 
quam tubus corollae ulterioris basi brevissime papillosus (quod cl. Kan- 
STEN tomentosulum appellavit) est, Quoad species a cl. MaRTIUS in Flora 
XXIV. Beibl. II. 77—80 descriptas aeque nonnullae non valde differre 
videntur; materie permanca et, ut jam supra dixi, partim laesa judicium 
certum non licet. Pro specie melius discernenda P. acutifoliam habeo, 
quam a P. laurifolia segregare nequeo. Duae indumento copioso insignes 
(P. macropoda et palustris) hac nota aeque ab aliis satis bene abhorrent 
quamquam silentio praetermittere nolo, interdum P. latifoliam pubescentia 
minutissima partium novellarum gaudere; P. lucida nil nisi formam Р. 
latifoliae foliis paulo magis coriaceis exhibet. 
Omnibus his rebus circumspectis verisimile est, in hoc genere forsan 
nil nisi species duas in futuro recognoscendas esse, nempe P. longiftoram 
POSOQUERIA. 336 
tubo calycino tota superficie dense glanduloso et P. latifoliam, quae spe- 
cies alias omnes includit, tubo calyeino sub incisuris modo glanduloso. 
Quod genus Stanniae Karst. attinet, cl. Ноокев FIL. in Gen. pl. II. 83 
cum Posoqueria conjunxit. Cl. Karsten nuperrime*) contra hanc opinio- 
nem repugnavit et duo genera indole baccarum et staminum disjunxit: 
Posoqueriam bacca carnoso-succa et staminibus paribus, Stanniam fructu 
sicco-carnoso baecato staminibus imparibus gaudere dixit. Materie Kar- 
steniana completa examinata sententiae ejus assentiri nequeo; re vera 
genera inter se nequaquam differunt et vix dubito quin omnes species 
generis Stanniae ad Posoqueriam latifoliam pertineant. In icone Auble- 
tiana quoad alabastra male picta zygomorphia corollae imperfecte delineata 
est, Omnes formae, quae Posoqueriae longiflorae Aubl. similes sunt, sta- 
mina inaequilonga et baccas complete aequales offerunt, Genus Тосоуепае 
contra longe ab Posoqueria corolla regulari, indole antherarum et seminum 
recedit. 
CONSPECTUS SPECIERUM BRASILIENSIUM. 
I. Innovationes et folia praesertim subtus pubescentia. 
A. Corola extus glabra; folia coriacea longiuseule (ad 
2 cm.) petiolata 1. P. macropus Mart. 
B. Corolla extus praesertim basi pubescens ; folia herbacea, 
petioli duplo breviores graciles. 2. P. PALUSTRIS Mart. 
II. Innovationes et folia glabra. 
A. Calycis tubus intus tota superficie glandulosus 
3. P. LONGIFOLIA Aubl. 
B. Calycis tubus sub incisuris modo glandulosus. 
a. Inflorescentia multiflora corymbosa; folia obtusa 
vel obtuse acuminata . 4. P. LATIFOLIA Roem. et Schult. 
b. Inflorescentia pauci- (ad summum 8-) flora; folia 
acuminata acutissima . . . 5. P. ACUTIFOLIA Mart. 
1. POSOQUERIA MACROPUS Marr. ramulis tere- 
tibus pilis patentibus dense hirsutis demum glabratis et ba- 
sibus pilorum delabentium persistentibus scabriusculis, adultis 
tetragonis obtusangulis; foliis longiuscule petiolatis lineari- 
vel ovato-lanceolatis apice acuminatis acutissimis basi acutis 
vel rotundatis plq. subobliquis rigide herbaceis marginatis 
basi ad petiolum callosis supra ad nervum medianum sulcatum 
puberulis subtus tota superficie pubescentibus mollibus; in- 
florescentia multiflora corymbosa pedunculata; bracteis brevibus 
ovatis vel oblongo-triangularibus acuminatis utrinque pilosis, 
basi intus glandulis nonnullis munitis; floribus sessilibus vel 
subsessilibus; ovario turbinato patenti-piloso; calyce ovario 
aequilongo ultra medium in lacinias ovatas obtusas basi vix 
imbricatas ciliolatas diviso, extus piloso intus sub ineisuris 
glanduloso; corolla elongata sed plq. breviore quam in aliis 
speciebus, ad 7/6 in lacinias lineari-lanceolatas obtusas glaber- 
rimas divisa; tubo gracillimo utrinque glaberrimo, fauce pa- 
pilloso; staminibus laciniis 4-plo brevioribus, antheris dorso 
strigosis; stilo tubum paulo superante, stigmatibus acutis 
carnosulis. 
Tabula nostra CXXXX. Fig. I (habitus). 
Posoqueria macropus Mart.! in Flora XXIV. Beibl. 2. 
pag. 77. 
RAMULI vetustiores cortice lutescente vel cinereo-flavo obtecti. Pe- 
_ TIOLUS 2—2,5 (1,5—3) em. longus erassus complanato-trigonus supra pro- 
funde canaliculatus hirsutus mox glabratus; STIPULAE 5—13 mm. longae 
triangulares obtusiusculae vel longe acuminatae basi plus minus alte con- 
natae extus basi et ad medium dorsale pubescentes marginem versus 
*) Karsten in Engler’s Jahrbücher VIII. 358. 
