49 SAPOTEAE: SIDEROXYLON. 50 
TILIA, lobis opposita, ANTHERIS ovatis obtusis extror- 
sis rarius introrsis, demum oscillautibus, filamento bre- 
vioribus, aliquando etiam depauperatis: floribus nunc 
polygamo-monoicis. Ovantum hirsutum, utplurimum 5- 
loculare, raro 4—2-loculare, ovuus in loculis solita- 
riis, angulo eorum centrali medio vel supra medium in- 
sertis anatropis. S'ryzus ovario sublongior, sTIGMATE 
simplice vel sulcato. Bacca abortu bi — trilocularis, 
plerumque unilocularis. Srmina nucamentacea, ventre 
complanato derasa, UMBILICO prope apicem parvo rotun- 
dato, EMBRYONIS in ALBUMINE Carnoso homotropi сотү- 
LEDONIBUS magnis foliaceis planis, apice ad utrumque 
latus supra albumen reflexis, ROSTELLO brevi infero. 
ARBORES in insulis Mascarenis et Promontorio 
bonae spei praesertim. indigenae, recentioribus tem- 
poribus tamen haud pareo etiam numero in Novo 
Orbi exploratae, ligno duro, roris alternis coria- 
ceis integerrimis transverse venoso-striulatis, costis 
(excepta centrali) haud vel vix perspicuis, stipulis 
nullis, FLORIBUS fasciculatis solitariisve axillaribus 
lateribusque, FRUCTIBUS saepe cerasiformibus. 
Ossknv. Genus certo Chrysophyllo affine, licet staminibus 
sterilibus manifestis distinguendum. Nisi graviores characteres car- 
pologici adessent, illud discrimen autem probabiliter nimis arti- 
ficiale censendum esset, quum in S/deroryli singulis speciebus 
staminum sterilium series saepius sit incompleta, stamino uno alte- 
rove, etiam compluribus omnino deficientibus et praesertim si Chry- 
sophylli species quasdam respicias, in quibus verticilli illius ste- 
rilis rudimentum quoddam adesse videtur. ,,Neque floris varia 
conditio , neque corollae additamenta, neque denique seminum nu- 
merus in Chrysophyllo, Sideroxylo et Bumelia ad condendos certos 
generis characteres sufficiunt; ..... sed uti videtur, sola albumi- 
nis conditlo et embryonis situs atque forma, in his stirpibus con- 
stantissima , incertos hos characteres mederi valent.‘ GAERTN. 
de Fr. et Sem. Ш. 128. Tamen Sideroxyla a congeneribus Lucu- 
mae et Chrysophylli speciebus (si seminis haud respicis indo- 
lem) haud difficile distinguuntur habitu peculiari, qui praesertim 
efficitur foliorum fabrica. Іп Svderoxylis enim folia regulariter 
tenerrimeque transverse venoso-striulata et striulis his densissimis 
utplurimum impressis efficitur, ut foliorum paginae nitore quo- 
dam metallico-sericeo luceant, quum nervi secundarii tertiariique 
plane sint inconspicui. Apud Lucumas autem hae foliorum striu- 
lae omnino desunt, sed costae costulaeque plus minus validae sem- 
per observantur et in Chrysophylli denique speciebus praeter striu- 
las in foliorum pagina superiore eodem modo, quam in Sidero- 
xylis provenientes etiam nervi secundarii et reliquorum ordinum 
satis sunt perspicui. Ceterum in Chrysophylli plurimis specie- 
bus pagina foliorum inferior tomento metallice nitente vel villoso- 
sericeo obtecta est, in Siderorylis autem glabra vel minute pube- 
rula velutinave observatur. 
GENERIS DIVISIO. 
A. Flores pedicellati. 
I. Antherae extrorsae. 
a. Calycis lobi intus glaberrimi. 
«. Folia utrinque (etiam juventute) 
glaberrima. 
ac. Costulae utrinque impressae, 
contiguae. 1. S. RUGOSUM. 
88. Costulae utrinque elevatae, 
distinctae. > 11. S. CYRTOBOTRYUM. 
8. Folia plus minus pilosa (utplu- 
rimum in pagina inferiore, pilis 
interdum in pelliculam combina- 
tis, haud distinctis). 
aa. Folia cuspidata. 
ах, Folia utrinque rufo-to- 
mentosa, demum gla- 
| За + , . . o ЖУ. VENCLOSUM: 
ВЖ, Folia utrinque rufo-se- 
ricea, demum supra gla- 
brata, subtus velutina. 3. S. RUFUM. 
y*. Folia subtus argenteo- 
ѕегісеа - . о... 5 NSCINPRUCRANUM. 
dx, Folia subtus glauce- 
scenti-velutina. . . . 8. S. CUSPIDATUM. 
BÓ. Folia haud cuspidata. 
ox, Folia elliptica, petiolo 
2—3-lineari , calyce 
villoso. . . . + ~ ф B. GARDNERIANUX. 
B*, Folia obovata, petiolo 
pollicari, calyce sub- | 
glabro: 25-2 MAE B. ROBUSTUM. 
b. Calycis lobi intus villosi. 
«. Folia subtus velutina, pedicel- 
me Connie 22-25 9. S. GUYANENSE. 
6. Folia utrinque glaberrima, pe- 
delis robustis: ср e AMA 
II. Antherae introrsae. 
CRASSIPEDICELLATUM. 
on 6. S. ELEGANS. 
B. БЭЕЭ WA a do 7. S. CYLINDROCARPUM. 
1. SIDEROXYLON RUGOSUM R. er S. ramulis extremis 
ferrugineo-puberis; foliis elliptico-oblongis vel oblongis obtuse api- 
culatis, basi acutiusculis chartaceo-coriaceis utrinque glabris, venis 
contiguis subhorizontaliter transverse striulatis; pedicellis axillari- 
bus 3 — 1 vel pluribus in pedunculis ramuliformibus racemoso- 
fasciculatis cum calyce ferrugineo-subhirsutis; corollae calycem ex- 
cedentis subcampanulatae lobis obtusis glabris; staminibus sterili- 
bus subovalibus; bacca subglobosa acuminata. 
Tabula nostra XXI. Fig. I. 
Chrysophyllum rugosum Swartz Prodr. 49. Flor. Ind. occ. 
1. 484. 
Sideroxylon rugosum Rim. el Schult. Syst. Veg. IV. 501. 
haud Wallich. A. DC. Prodr. VIII. 181. n. 19. 
ARBOR a SWARTZIO in Jamaicae silvis primum detecta, рег 
Americae terram continentem etiam late dispersa videtur. En 
Swanrzi ad vivum exaratam descriptionem: 
»Аввов TRUNCO alto, 1 — 2-pedum diametro. Ramı patentes, 
deflexis вамотла teretibus laxis, glabris cinereis. Foira petiolata, 
alterna, magna, oblonga, basi et apice acuminata, obtusa, integra 
vel margine undulata, membranacea, utrinque glabra, nec nervosa, 
postice venosa venis striatis, supra nitida, fusco-virentia, subtus 
pallida. PerioLr crassiusculi, teretes, canaliculati, glabri. PEDuN- 
cULI conferti, axillares vel in ramis sub foliis brevissimi, inaequa- 
les, ante florescentiam convoluti, uniflori, ferruginei. FLORES parvi, 
vix magnitudine Chrysophylli Cainito, albidi vel pallidi. Carvx 
9-phyllus; roríoLA subrotunda, concava, incumbentia, ferruginea. 
Conorra 5-partita; товоз brevissimus; LIMBUS patens, LACINIIS оуа- 
tis, obtusis; aliae LACINULAE 5 interiores minutissimae (vel 
nectarium) ad basin exteriorum, lineares, breviores, longitudine 
