175 ERICACEAE: RATIONES GEOGRAPHICAE. 176 
DE ERICACEARUM RATIONIBUS GEOGRA- 
PHICIS 
si quis diligenter velit disserere, grave opus fo- 
ret, qua de causa adquiescimus in pauca enuntiando, 
quae de illarum per Brasiliam distributione et habita- 
попе argumenta praebent. Ericacearum ordo in uni- 
versum, quem pro classe quidam auctores praedicant, 
recte dicitur cosmopolita *), nam in orbis terrarum 
quaecunque zona, a polis ad Aequatorem usque, ejus 
membra disseminavit natura, ea quidem lege, ut ат, 
quae omni ordini rectrix (atque scientiae finis) subest, 
diverso pro patriae solo aqua coelo formarum vestitu 
circumdaret. На tres subordines, in suas tribus divisi, 
quorum opus nostrum mentionem facit, et quartus (nisi 
eum pro distincto in classe ordine Ericaceis dignitate 
aequiparares), Epacrideas dico, singuli, licet mixtim 
per terras discursent, diversam patriam affectant et intra 
certos limites circa centrum quoddam collecti et quasi 
coacti inveniuntur, tam specierum et individuorum uber- 
tate quam formarum gradu ibi excellentes. "Talibus e 
centris, quasi e focis suis, species primitivas (non Eri- 
cacearum solum), aeonum decursu fuisse latius disse- 
minatas, mutua foecundatione ulterius enixas, iterum 
iterumque externarum rerum vi multifariam mutatas, im- 
mo generis humani consuetudine et usu variatas, blan- 
dimento ornatas fuisse, dum ad hodiernae vegetationis 
speciem pervenissent, a naturae scrutatoribus probatur, 
unde elucet, quantum intersit, ordinis conspicui et ho- 
minibus gratissimi proventum rimari. Gratissimae autem 
hominibus quam plurimae Ericaceae sunt praedicandae, 
quia inter vegetabilia quae non usus sed oblectamenti 
causa coluntur nulli fere cedant nisi nobili Rosae. 
УлссїхїкАним subordo frequenter occurrit in Ame- 
ricae septentrionalis regionibus frigidis et temperatis 
(Vaccinium, Gaylussacia) itemque per Mexicum ex- 
tenditur in America australi, ubi praeter laudata ge- 
nera et alia (Thibaudiam et Psammisiam nomino) 
montes altos Novogranatenses, Peruvianos, Chilenses, 
Brasilienses inhabitant neque in terris Magellanicis ne- 
que in insulis Maluinis desiderantur. Europa temperata 
et frigida speciebus nonnullis fructu eduli (V. Viti 
idaea, Myrtillo) delectatur, Asia rossica frigida (com- 
putatis tribus speciebus ex insula Sitcha) 11 Vacciuieas 
nutrit, quas inter V. praestans Kamtsatkorum nobile 
pomum laudatur. Aliquot species generis Vaccinii (v. 
Agapetis) in altis jugis Himalaya proveniunt, indeque 
per provincias Bhotan et Khasia, ubi epiphyticas de- 
texit indefessus GRIFFITH, versus Austrum extenditur 
genus trans circulum Cancri in Malaccam. In monti- 
bus Nilgherries tres notavit noster Ros. Wicar, et 
Ceylona quoque habet V. Leschenaultii. Porro mon- 
ж) Rob. Wight Illustrat. ind. Bot. II. 121. 
tium incolae obveniunt in iusulis sundaicis, Java, Su- 
matra, inque Moluccis. Quum igitur Vacciniearum typus 
per aream tantae immensitatis effusus sit; mirandum sane 
illum ex Africae terra continente omnino exsulare, ex- 
cepto Vaccinio Myrtillo, quod teste DESFONTAINIO in 
Atlante monte prope Belide cresceus suspicionem mo- 
vet, cum antiquis Vandalis immigrasse. Ex insulis 
Africae propinquis Madera, Azoricis et Madagascaria 
quinque Vaccinieae innotuerunt, ex omni Australia vero 
solum unica, quam acerrimus perscrutatur Freno. MúL- 
LER in Australiae Felicis summo monte Baw - Baw- 
Range, 4—5000' altitudine m. Dec. a. 1862 detexisse 
et nomine Wilttsteiniae vacciniaceae descripsisse”), 
litteris ad ipsum Wittsteinium datis renunciavit. 
Ea, quae festinanter de Vacciniearum distributione 
in genere attulimus jam cum numero in Flora Brasi- 
liensi descriptarum componimus et deducimus aliquot 
theses. 
1 
Я ; ; É w| ë 
: dur slt Eg atri: 
Genera. 8 3 E 3 3 E = Е Ё fame : 
| > 5 |2 > TIL extra Brasil. 
RIO IASI 4 |» |“ ж 
Sphyrospermum 1 1 | Guyana angl. 
Thibaudia . . 2 1 8 | Tarapoto, Pe- 
ruviae orient. 
sss 2515 1 1 
¡Psammisia . . 1 2 3 | Guyana angl. 
Vaccinium. . 2 2 | ssuyana angl. 
Gaylussacia . 1 | 24 | 10 1 36 
| 
Numero. 1 25 | 10 3 1 6 | 46 
1. Vaccinieae hic descriptae, vel neglectis specie- 
bus extrabrasiliensibus (quas tamen in montibus Guya- 
nae brasiliensis inventum iri a verisimilitudine non ab- 
horret) dimidium sistunt omuium Ericacearum in Bra- 
silia hue usque observatarum. 
2. In Gaylussaciae genere summa subordinis vis 
est posita, quippe quod in provinciae Minarum monti- 
bus atque in cacuminibus tractus ,,Cordillera do mar“, 
et specierum numero et densitate excellit, ut vix du- 
bitem, quin illa regio reliquas omnes in America meri- 
dionali hoc nomine superet. 
In Brasilia montes ad terminum nivalem usque 
nullibi elevantur et illa vegetatione, quam alpinam 
sensu strictiori nominamus, carent, subalpinam vero 
proferunt, cujus pro membris solemnibus Gaylussacias 
praesertim salutare licet altitudine s. O. 2000 ad 5000 
pedum et ultra provenientes. Hae igitur minorem ele- 
vationem affectant, quam vera Vaccinia, quorum species 
8 (cum Ceratestomatibus et 1 Gaylussacia) in Flora 
ж) In Fragm. phytogr. Austral. Il. 136. 
