177 ERICACEAE: RATIONES GEOGRAPHICAE. 178 
Andina (IL 177. sqq.) enumeravit cl. WrppELL. In 
jugorum centralium saxo Itacolumite, schisto micaceo 
et argillaceo, in ,,Cordillerae do Маг“ gneusso et 
granitide obveniunt, aura gaudent frigidiuscula, alio- 
rum fruticulorum contubernio, humo subtili nigra pin- 
gui, quae rupium fissuras replet aut turfosa humida, 
aliae sociales aliae sparsae. Per amplam imperii pla- 
gam a Capricorni circulo usque in prov. Piauhiensem 
extenditur G. brasiliensis, igitur planta Vaga, ex altis 
mediterraneis in arenas maritimas et depressas sylvu- 
las aestu aphyllas descendit, multis ideo formis va- 
riata; pleraeque vero in sat circumscriptis Oreadum 
limitibus continentur; nonnullas inde in Dryadum re- 
gionem transgredi aut compertum habemus aut analo- 
gia ducti praesumimus. 
ARBUTEAE, quae auctore am. Meissner Pernet- 
tyam, Arctostaphylum, Arbutum (cum Comarosta- 
phyli) et Enkyanthum complectuntur, fructu baccato 
solum ab Andromedeis diversae, quibuscum corolla 
decidua conveniunt, in Asia, Europa et in America 
crescunt, ab Africa et Australia vero exsulant. Tribus 
est Ericinearum numero specierum inops, de cujus in 
Brasilia proventu ambigitur. (Conf. supra p. 150.) 
ANDROMEDEAE, quae et generum et specierum nu- 
mero Arbuteis antecedunt, per omnem orbem dissemi- 
natae, loca elevata frigidiuscula et polis propiora prae- 
diligunt, duplici forsau centro arctico et antarctico co- 
actae, unde facile conjicias, eas in Brasilia inter Orea- 
des praecipue militare, id quod insequens tabula com- 
probat. 
1 p 
5 : 2 à n E 
š е 18 © ER LEP 
Genera. 2 3 48 * £ š 25 
= ep 2 иш | 5$ 
A 77705322: 
Gaultherin. . . . 1 2 | 2 
Leucothoe ~ . =... 1 16 3 3 23 
Numerics. o. 1 17 5 3 2 28 
| 
Utriusque generis species e КЇогае nostrae una 
provincia in alteram haud difficulter dissipari videntur. 
Ita Leucothoé multiflora a multis peregrinatoribus in 
Minarum montibus inque jugo quod versus Paraibam 
fluvium declinatur inventa quoque in Montevideo a 
SELLOWIO lecta notatur; aliae (L. Martii, ambigua, 
revoluta, Ürganensis) in Dryadum immo Hamadrya- 
dum regionem extenduntur. Statione delectantur ele- 
vata, attamen vix dubito, quin nonnullae in altioribus 
montibus originariae inde in loca depressa turfosa cam- 
porum maritimorum íransgressae fuerint, atque subiit 
suspicio, tres Leucothoës quas tamquam minus notas 
ill. auctor enumeravit inter monticolas Minarum jam 
deseriptas latere. 
Clethrae genus a plerisque auctoribus Androme- 
dearum tribui adjudicatum a cl. Meissner cum affini- 
bus quibusdam) pro distinctae tribus typo declaratur, 
cujus membra tamen qualia prius in Genn. 247. (155.) 
indicaverat nunc esse expellenda monet. Шой vero 
genus, praeter C. arboream, Maderae insulae inco- 
lam, Novo Orbi addictum, e Canada per Mexicum, No- 
vam Granatam, Peruviam, Brasiliam in Chile usque 
laxe sparsum invenitur, inter camporum elevatiorum 
herbas habitu arborescente conspicuum, comae florum- 
que odoriferorum, quos apium examina visitant, uber- 
tate arridens. 
Ruoporacearom tribus, cui prae aliis concessum 
est, ut mortalium oculos pulchritudine sua reficiat, in- 
{га Imperii Brasiliensis limites nondum innotuit, nec 
tamen omnino exsulare existimamus, quum in finitimis 
versus Septentrionem et Caurum parvo quidem numero 
Bejariae et Ledothamni proveniant. Фохауоуь ve- 
getabilis partes igitur agere aliis stirpibus demanda- 
tum est. llla tribus vero in Africa et Australia om- 
nino deficit, per reliquas autem orbis partes, inde a 
Japonia, Celebe, Sumatra, Java et insulis Aleuticis 
ad Grónlandiam, Canadam, Sitcha et Virginiam usque, 
varia ratione, effunditur. Pro centro recte accipimus 
altos montes (4000 —12000^), qui de summo Himalayae 
jugo versus Austrum porriguntur in Nepaliam, Boo- 
tan et Sikkim, ubi Rhododendra in 50 pedum altitu- 
dinem emicant vastamque comam hemisphaericam, 40 
ulnarum diametro, innumeris floribus splendidissimis et 
maximis coronant. Quod mirum 'spectaculum, a meri- 
tissimis Botanicis britanicis apertum, egregius Jos. 
Darr. Hooker libro magnifico**) illustravit. Epiphyta 
quoque crescuut super annosas arbores. Versus Occi- 
dentem rarescunt et specie diminuuntur (in Cashmire 
deficere dicuntur), sed adsunt in montibus Nilagiricis 
et in insula Ceylona, item in Caucaso, Ponto, Asia 
septentrionali, Ural et Europae centralis montibus,. et 
versus polum aretieum in utrumque hemisphaerium ex- 
tenduntur. (Rhododendron ponticum, sylvarum ad fre- 
tum Herculis decus, ab Arabibus in Hispaniam meri- 
dionalem devectum esse, a quibusdam creditur.) 
ж) Pickeringia Nutt. in Dk CANpoLrn Prodromo VIII. 733. tamquam 
incertae tribus in calce Ericacearum, a NuTrALIO prope Cyrillam 
ponitur, ab ENpLiCRERO et LiNDLEYO Ardisiis sociatur, Cliftonia 
ab opt. LINDLEY Cyrillacearum , ordinis a Torrey et A. Gray 
constituti, genus declaratur cum Elliottia, cui Dk CANDOLLE post 
Clethram locum assignat, Tolmiaea Hook. ad Cladothamnum Bunge 
refertur, Hymenanthes ad Rhododendron, denique Bejaria et 
Leiophyllum jam nunc ab ipso auctore ad Rhododendrearum tri- 
bum revocantur. С. tinifolia а me ad DC. missa (Prodr. УП. 
589.) ad С. Brasiliensis var. reticulatam pertinet. 
**) The Rhododendrons of Sikkim-Himalaya. 1849—51. c. 30. tabb. 
