195 *STYRACEAE: TABULAE EXPLICATAE — SIGLA — GEOGRAPHIA. 196 
22, STYRAX MACROPHYLLUM 5снотт: ramulis rufo- 
tomentosis; foliis ovato-oblongis acutis, , basi subcordatis, superne 
glabris, subtus cano-tomentosis pilisque rufescentibus stellatis in ner- 
vis densius positis adspersis; racemis 6—9-floris folio pluries bre- 
vioribus; calycibus bi—trifidis cano-tomentosis pilisque stellatis 
rufis adspersis; corollae laciniis intus sericeis. 
Styrax macrophyllum Schott, in Spreng. Syst. veget. IV. pars 2. 
405. Pohl, Plant. Bras. 11. 61.0.141. A. DC. Prodr. VII I.268. n. 45. 
Styrax tomentosus Spreng. l. c. (non Humb. et Bonpl.). 
Species calycis conformatione insignis, quae vero in speciminibus pluri- 
bus semper eadem ideoque non (ut cl. Decandolle suspicatus est) e descriptione 
mala vel specimine monstroso explicari potest. Бола maxima in genere, 
10 poll. longa, 5!/, poll. lata, petiolo 5 lin. longo insidentia. RACEMI 
3—4 poll. longi, per anthesin patenti-reflexi, subsecundi, pedicellis sursum 
versis. BRACTEAE lineares, obtusae, pedicello subbreviores ; bracteolae binae 
oppositae, calyci ad medium usque adnatae. Сльхх campanulatus, fere ad 
medium bi- rarius trifidus, lacinia altera apice plerumque brevissime bifida, 
nervis in apicem loborum obtusiusculum convergentibus, unde patet partitio- 
nem non pro fortuita habendam esse. Calycis indumentum virescenti- 
canum, basin versus, uti etiam pedicelli et rhachis inflorescentiae, pilis stella- 
tis, rufis densius adspersum. Flos pollicem longus. Corolla et stamina 
congenerum. 
Crescit ad Pillar et Villa de Iguagú, prov. Rio de Janeiro: 
Schott. — Dryas. 
TABULAE EXPLICATAE. 
Tab. LXVII. Pamphilia aurea Mart., p. 185. 
LX VIII. У styracifolia DC., p. 186. 
LXIX. Fig. I. Styrax glabratum Spr., p. 187. 
H. ,  leprosum Hook. et Arn., p. 188. 
Tab. LXX. Styrax longiflorum DC., p. 193. 
LXXI. » Martii Seub., p. 194. 
Fig. A. Forma macrophylla. 
B. Forma microphylla. 
SIGLA IN TABULIS STYRACEARUM ADHIBITA. 
1. Inflorescentia. 
2. Flos cum bractea pedicellum fulcrante. 
8. Alabastrum floris. 
4. Flos. 
5. Diagramma floris. 
6. Calyx. 
7. Corolla. 
7*. Corolla ex alabastro. 
8. Lacinia v. laciniae corollae. 
9. Corolla aperta v. ejus pars cum staminibus. 
10. Stamína. 
10a. Stamen antice visum. 
10t. Stamen a tergo. 
10*. Stamen effoetum. 
11. Pollen. 
12. Pistillum in fundo calycis aperti. 
12 || Idem longitudinaliter sectum. 
12— Ovarium transverse sectum. 
12%. Idem remotis ovulis. 
13. Ovulum s. ovula. 
14. Fructus calyce stipatus. 
14 || Fructus sectio longitudinalis. 
15. Semen, 16. Embryo. 
17. Pars paginae inferioris folii. 
18. Indumenti elementa. 18a. Pili stellati. 
18c. e calycis, 18d. e folii indumento. 
18b. Lepides e corollae, 
Tab. LXVII. desumta e Martii Plant. medic. et occon. Bras. ined.; tab. LXIX. et LXXI. a cl. C. Honk, pictore aulico Bonnensi, reliquae а cl. auctore 
Maur. SEUBERT delineatae sunt. — Pleraeque figurae analyticae sub lente, eae quibus signum -|- appositum est microscopii ope auctae sunt. 
DE STYRACEARUM RATIONIBUS 
GEOGRAPHICIS. 
Ordo Sryracearom, qualem in nostro opere acci- 
pimus, hine Symplocaceis inde Ericaceis affinis, qua- 
tuor hodie complectitur genera: Halesiam, Americae 
septentrionalis incolam, Pterostyrax Japoniae, Pam- 
рат Brasiliae et угаа), cujus species nonnullae 
in India orientali crescunt, una (Styrax officinale) in 
Asia minore et Europa australi, quam plurimae vero 
per utramque Americam a circulo parallelo 38 bor. ad 
30 austr. sunt distributae. Hujus generis species 3 e 
territoriis Indiana, Ohio et Virginia versus Austrum 
extenduntur; St. grandifolium per sylvas sparsum 
usque in Floridam, pulverulentum inter arida pineta, 
Americanum locis uliginosis et in paludum margine, 
ж) Quinque Styracis species in Peruvia a Rurzio et Pavonio inventae 
sunt, Foveolariae nomine nuncupatae, quo nomine unam, F.ferru- 
gineam, cl A. DECANDOLLE a reliquis separandam duxit, ob ova- 
rium omnino liberum et antherarum loculos solito latius disjunctos. 
Pace tanti viri, nimis laeve discrimen mihi videtur, quo stirpes eodem 
prorsus habitu gaudentes in diversa genera immo distinctas tribus 
divellantur, 
Styrac. 
frutex octopedalis. — In imperio Mexicano complures 
species proveniunt, quas inter St. macranthum Zucc., 
in regione calida prope Tehuantepec, prov. Oaxacensis, 
а cl. Karwinsxi0 lectum, florum magnitudine Cerasum 
fere aequat. — Per Americae australis continentem 
terram Styracis genus late diffunditur; montosa aprica 
praediligit, in loca depressa quoque descendit sylvestrem 
amans umbram. Ita ex elevata regione Quitensi St. to- 
mentosum innotuit, quod altitudine 9600 — 12000 pedum 
crescere traditur. In Guyana britanica tres species а 
cl. Вов. et Ricu. Зсномвовек inventae sunt: St. guya- 
nense et psilophyllum, quod ipse auctor A. Ок Can- 
DOLLE а 5. glabrato vix diversum dixit, secundum 
rivos et flumina in ditione quam sylva primaeva ob- 
umbrat, et St, subleprosum Kl. mss. prope fluvium 
Kukenam in mediterraneae regionis terreno arenaceo. 
(Haec species forsan intra Brasiliae aequatorialis fines 
invenietur.) E Guyana gallica innotuerunt St. guya- 
nense et St. pallidum, priori valde affine. 
Maximam autem geueris vim in Brasilia constitutam 
esse, docet specierum enumeratio per Florae nostrae 
provincias distributarum. Sunt enim: 
28 
