197 STYRACEAE: GEOGRAPHIA — USUS. 198 
Пвүлрв 4: Styrar glabratum, lancifolium, macrophyllum et 
acuminatum, quod in sylvis montanis proy. Rio de Janeiro et in 
insula S. Catharinae observatum est atque a b. Вовснкіл, (Herb. 
n. 9045) prope urbem Santos lectum. 
E sylvis, quae super montium Serra do mar tractum frondent 
species quaedam versus Occidentem extenduntur in editiora medi- 
terranea, itidem sylvestres eque sylvis passim in campos migrantes, 
igitur: | 
Davapr-OgkApEs 6: Sí. leprosum, quod in sylvis insulae 
S. Catharinae obvium versus Austrum usque ad Porto Alegre pro- 
currit, ambiguum, varians *) а BurcHELLIO prope Santos (Herb. п. 
4088) et a Роніло prope urbem Goyaz, caput provinciae, lectum 
est, Alotzschit sylvarum in prov. Minarum civis, nervosum, quod 
e S. Pauli provincia b. Вовснегл, (Herb. n. 5121, 5122.) tradidit, 
et alutaceum, quod cl. Сававетто a RIEDELIO acceptum Sebastia- 
nopoli tulit. 
Овклркв 6: St. Candollei, camporum, parvifolium, floridum, 
Pohlii et latifolium. Hae species photophilae et campestres, in 
altitudinem supra Oceanum 3000’—3500' adscendentes, saepe non 
arbores sistunt, sed frutices, atque indumento vestiuntur vario pro 
coeli temperie, insolatione, humiditate et chemica compositione 
terreni. Idem igitur in his stirpibus accidit, quod de Lauraceis 
(у. Meissneri Monogr. in Fl. Bras. р. 306) notavimus, colore in- 
dumenti gaudere saturatiore in locis umbrosis. Usque adeo visum 
est, pilosam foliorum superficiem in statione super ferruginosum 
solum, an ex detritu, obfuscari. Hisce Oreadibus Pamphilia est 
adnumeranda. 
Овклр-НАМАРВҮА8 1: Sí. punctatum. **) 
НаАМАРВҮАРЕВ 2: Sf. subcordatum, Gardnerianum. 
Vacar 3. Harum 2 species, Sí. longiflorum et Martii, mon- 
ticolae sunt, per editiora loca mediterranea provinciarum Rio de 
Janeiro, Minarum, S. Pauli et Bahiensis effusae. Tertia, S/. guya- 
nense, inde a gradu 17 lat. a. per magnam Brasiliae centralis 
plagam extenditur versus Septentrionem. Inter fluvium Paranahyba, 
qui limitem sistit inter prov. Minarum et Goyazanam, et urbem 
Goyaz a b. Вивснем, (Herb. n. 6345.) lectum est. Іп depressa 
alvei. Amazonici late diffusum sub umbra sylvarum aboriginum in 
arborem altam excrescit atque ipso inundationis tempore, quo trunci 
ima pars submergitur, corollas innumeras e calyce solutas demittit. 
Id ipse expertus sum, scapha per valleculas nayigans quae super- 
stagnante fluvio Amazonum aquas vario anfractu ad remota terrena 
plana deducunt (Sangradouros lusitanice, Sendas hispanice 
dietas). Botanicus ibi non Minois Labyrinthum intrasse sed Florae 
diceret, conspicit enim lentum aquagium mira frondium et foliorum 
varietate obumbratum, stupendis arborum, sarmentorum funiumque 
sylvestrium formis obseptum et florum incredibili luxurie ornatum. 
Horum quam plurimos, nimis alte sitos, manu contingere nequit, 
nonnullos tamen integros colligere valet de undicolis arboribus de- 
*) Haec species mirum in modum variat decursu venarum, indumenti 
copia et obesitate atque foliorum ambitu et magnitudine; est St. album 
Mart. apud Sprengel (S. Veg. П. a. 1826 edit. p. 285). Nitor pa- 
ginae superioris foliorum insignis, qualem exhibet quoque St. am- 
biguum pariter variabile. 
жж) Amicissimus hujus Monographiae auctor litteris monet, Styrax 
puactatum (supra p. 192. n. 15.) secundum specimina genuina 
Gardneri ob calyces cano-tomentosos nec ferrugineos ad sectionem 
* (p. 187.) referendum esse et post St. Gardnerianum collocandum, 
а quo distinguitur foliis longe et acute acuminatis ramulis, fulvo- 
nec aureo-tomentosis dentibusque calycis triangularibus. 
ciduos (uti Leguminosarum et Meliacearum); Sfyrax et Caryocar 
corollas solummodo de calyce solutas demittunt. Ceterum moneo, 
Styrax guyanense non solum provenire in illo saltu inundato, 
quem tupice ,Саа-уд-ард i. e. sylvam terreni superfusi (соп- 
tractum ,,Gapo*) dicunt, sed etiam sylvae altiori et restagnante 
flumine non madidae immisceri. 
E his, quae exposuimus, patet Sryraceas Brasiliae 
in quatuor provinciis: Najadum, Hamadryadum, Orea- 
dum et Dryadum crescere, e Napaearum exulare, nisi 
in hac regione australi explorentur. MARTIUS 
DE STYRACEARUM USU. 
Peregrinanti mihi per Minarum provinciam inter 
opes vegetabiles, quibus terra superbiret, summa laude 
celebrabatur resina fragrantissima ex arboribus pro- 
veniens, quae vulgo audirent Estoraque, Estora- 
queiro aut Beijoeiro. Tantae virtutis laudabatur, 
ut optimae resinae Benzoin indieae aequiparari possit. 
Colonus quidam naturae curiosus grana monstravit 
lachrymiformia coloris griseo-fusci, odoris balsamici, 
de variis arboribus: Styrace РоШи, nervoso et Pam- 
philia aurea collecta. In Systemate Materiae med. veg. 
Brasil. a. 1843 edito haec scripsi: arbores hae in 
libro turgent resina balsamica cum vero Storace offi- 
cinarum fragrantia et pharmacodynamia conveniente. 
Insecta varia ex Ichneumonidum et Curculionidum or- 
dine corticem ictu aperiunt, quo fit ut minutae balsami 
guttulae propullulent, quibus ducti incolae corticem de- 
trahunt et majorem egregii medicaminis copiam colli- 
gunt. Usus in ecclesiis pro thure et in variis emplastris 
roborantibus et excitantibus. 1. е. p. 113. — Substantia 
vero de qua hic agitur, licet nobilis et pretiosa, hac 
nostra aetate in ipsa patria nisi oblivioni tradita ne- 
glecta tameu videtur, nam inter varias merces, quas 
Brasiliensium industria laudat et commercium affert 
resinas Storax et Benzoin non invenio. А prioribus 
tamen auctoribus celebrabatur. *) MARTIUS 
*) Ita e. g. cl. Cazar in Corografia brazilica a. 1817. edita, vol. I. 
p. 165 haec habet: „arbores, quae oleum Cupahyba deplent in 
omni sylva obviam veniunt, sunt ibi frequentes quae resinam Copal 
fundunt et alíae quae resinam Beijoim sudant aut Estoraque de- 
stillant. Hae ultimae altae sunt et crassae arbores, cortice laevi- 
gato et albicante, alburno albo, ligno adulto rubello et duro, foliis 
longiusculis angustis subtus tomentosis. Vulgo audiunt quoque 
'Arvores de Balsamo, quae si securi vulneratae majorem resinae 
(Balsamo quoque dictae) copiam effundunt thuri admiscenda colli- 
gitur. Mel apum e florum nectare praeparatum cinnamomei est odoris. 
Porro Luiz Jos. de Gopoy Товвез in prov. Minarum medicus le- 
gionarius ita scripsit in periodico o Patriota III. fasc. 3. (1814) p. 67. 
»Styrax sp. officinalis: foliis ellipticis integerrimis, inferioribus subtus 
tomentosis albicantibus, superioribus rufis; calycibus appendiculatis ; 
floribus racemosis; caule arboreo. Locus in sylvis. Floret m. Julio 
Resinam emittit foraminibus ab insectis apertis.“ Quaenam species 
intelligenda dubium. St. ambiguum aut macrophyllum forsan ob 
calyces bibracteolatos (autori calyces appendiculatos) huc duceres. 
