387 CUSCUTACEAE: CUSCUTA—GEOGRAPHIA. 388 
Tabula nostra CXXVIII. Fig. VII. 
Cuscula umbellata H.B.K. Nov. Gen. 111. 122. Choisy in 
DC. Prodr. 1. c. 460. Engelm. l. c. 487. 
Cuscuta parviflora Willd. Herb. n. 3163. 
Var. |2, реѕевтоком Eng., floribus longe pedicellatis minoribus 
(lineam longis); corollae lobis tubo longioribus; squamis tenuissimis 
tubo adglutinatis crenatis v. subnullis; stylis capsula apice exserta 
brevioribus. 
Tabula nostra CXXVIII. Fig. VIII. 
Cuscuta umbellata В. desertorum Engelm. 1. c. 
Cuscula desertorum Mart. Herb. 
Var. y. MARITIMA Prog., floribus densius glomerulatis majoribus 
(1'/, lin. longis), calyce glandulis flavescentibus obsito; squamis 
teneribus fimbriatis; capsula majore apice glandulifero exserta. 
Cymar 3—7-florae. BRACTEAR ovatae v. lanceolatae acutae, ?/,—1 
lin. longae. PEDICELLI bracteas superantes graciles 1 — 2'/ lin. longi. 
Fronks 1'/,—2 lin. alti, albi v. pallide rufescentes, tenues hyalini. CALYX 
glandulis pallidis flavidis obsitus v. nudus, nitidus, hyalinus. CAPSULA 
plus minus apice e corolla marcida exserta, 4- raro 8- v. 2-sperma, 
apertura parva irregulari basin versus circumscissa; orificium intrastylare 
majusculum. SEMINA ovalia minute verruculoso-punctata fusca. 
Simillima Cuscutae acutae Eng., a cl. ANDERSSON ex ins. Galopagos 
relatae, quae inflorescentia paulo magis congesta, corollae lobis parum 
brevioribus nunquam reflexis, capsula a corolla omnino obtecta non dehis- 
cente, examine tantum accuratiore a specie nostra distingui potest. 
Super plantas humiliores, e. gr. Portulacam, Kallstroemiam, 
Amarantos etc. in Brasilia meridionali, loco accuratius haud notato: 
Sello; extra Brasiliam in Jamaica : Broomfield, Purdie; in republica 
Mexicana, Texas, Novo Mexico et Arizona. — Var. В. desertorum in 
herbidis prov. Piauhiensis: Martius. — Var. y. maritima in ins. Antigua 
in arena littoris maris ad plantas humiles e. g. Portulacastrum: 
Wullschlaegel. — Hamadryas et Extrabrasiliensis. 
Sectio IV. LEPIDANCHE Eng. 
Sepala libera squamiformia, squamis imbricatis involucrata. 
18. CUSCUTA BRACTEATA Ехветм. caulibus tenuiter fili- 
formibus; cymis spiciformibus paniculatis; pedunculis pedicellisque 
crassis, bracteis pluribus ovatis obtusis, superioribus lanceolatis 
acutis; sepalis bracteis similibus longioribus acuminatis serrulatis 
tubum corollae cylindricum aequantibus; corollae lobis lanceolatis 
acuminatis tubo brevioribus reflexis; staminibus multo brevioribus, 
antheris oblongo-ovatis filamento aequilongis; squamis ovatis crispato- 
laceris medio tubo adnatis, faucem attingentibus; stylis capillaceis 
ovario minuto multo lengioribus inclusis, stigmatibus ovato-capitatis. 
Cuscula bracteata Engelm. l.c. 509. 
Frongs 2!/, — 3 lin. longi. — Pedunculi valde crassi et stigmata 
ovalia ab omnibus congeneribus hanc speciem distinguunt. 
In prov. Goyaz ad frutices parasitica: Gardner 3348. ( Non vidi.). 
— Hamadryas ? 
DE DISTRIBUTIONE GEOGRAPHICA 
CUSCUTACEARUM. 
(Cf. Ти. Таквк über die geogr. Verbreitung der Schmarotzerpflanzen, 
Berlin 1869). 
Cuscutacearum ordo, apud omnes fere auctores 
pro Convolvulacearum tribu salutatus, super totum fere 
orbem terrarum disseminatus est. Nonnullae hujus 
familiae species in pluribus orbis partibus simul repe- 
riuntur, e. gr. Cuscuta obtusiflora in America, Nova 
Hollandia, Asia, Europa et Africa meridionali; Cusc. 
planiflora, Europae, Asiae et Africae incola, nuperrime 
etiam ex America relata est; Cuscuta europaea іп 
Europa, Asia et America reperitur; aliae extensa 
terrarum spatia transeuntes in diversis zonis collectae 
sunt; aliae denique cum seminibus plantarum cultarum in 
terras longe distantes se extenderunt, uti Cusc. euro- 
paea, planiflora et Epilinum ex Europa in Americam, 
Cusc.racemosa var. chiliana ab America in Europam. 
Zona tropica Cuscuteis non multum prae sub- 
tropicam et temperatam praevalet. Quaedam iu zona 
temperata frigidiore non minus vigent quam in tro- 
pica, uti Cusc. umbellata, decora et Epithymum. Ym- 
primis campos herbidos planitierum et montium de- 
pressorum praediligunt; paucae tantum summa cacu- 
mina montium editiorum adscendunt, uti Cusc. foetida, 
С. globiflora et C. acutiflora, quae in Andibus Qui- 
tensibus et Boliviae altitudine 7000—12000 ped. supra 
oceanum reperiuntur. 
Hucusque 79 species notae sunt, a cl. ENGELMANN, 
quem in dispositione nostra omnino fere secuti sumus, 
in tria subgenera distributae. Quarum ex America 
notae sunt 50, ex Asia 23, ex Africa 13, ex Europa 9, 
ex Australia 4. 
America autem primum locum tenet non solum 
numero specierum sed etiam speciebus sibi peculiaribus, 
nam 5 exceptis nullae ex illis 50 in aliis terris ob- 
servatae sunt. Asia proprias alit 12, Africa 6, Austra- 
lia 3, Europa nullam speciem ipsi peculiarem possidet. 
Subgenus primum Cuscuta in America (exceptis 
quibusdam illatis) et in Australia omnino deest. Sub- 
genus alterum Grammica, exceptis tantum speciebus 4 
Americae proprium est. Subgenus tertium Monogynella 
in Asia et Europa praeponderat, una tautum ejus specie 
(C. exaltata) in America reperta. 
Specierum Americanarum in zona aequatoriali (a gradu 15 
lat. sept. usque gradum 15 lat. merid.) 19 reperiuntur, inter quas 
huic zonae peculiares sunt 5: Cuscuta foetida (Columbia, Peruvia), 
C. prismalica (Peruvia), C. stenolepis (Columbia), С. gymnocarpa 
et C. acuta (Ins. Galopagos). — E zona aequatoriali intrant in 
zonam tropicam: C. grandiflora (Columbia *), Peruvia, Bolivia), 
*) Nova Granata: Triana 2176, Mandon 1479. 
