75 ROSACEAE: DE PROVENTU ET USU. 



DE ROSACEARUM PROVENTU ET USU. 



76 



Rosace arum species intra Florae nostrae limites indigenas 

 numeramus 105. Ordinis principatum in Brasilia tenet Chryso- 

 balanearum tribus, speciebus 95, ab aliis multis terris exulans. 

 Reliquae ergo tribus numero adsunt perexiguo aut omnino desunt. 

 Hominum europaeorum industria introductae videntur: Rubus 

 rosaefulius et frulicosus , Fragaria vesca, Rosarum species 3, 

 quas indicavimus et 3 Pyri. Fortuito illatam censemus certo 

 Alchemillam Aphanen, dubitanter Agrimoniam parvifloram, quae 

 in America septentrional i inde a Pennsylvania versus Austrum late 

 diffunditur. (Conterranea Rosa seiigera , quae „Climbing vel 

 Prairie-Rose" dicitur, forsan non sine fructu in australioris 

 Brasiliae hortos pro ornamento videtur introducenda). Prunus 

 unica vernacuia describitur sphaerocarpa in insulis Antillanis quoque 

 obvia duabus varietatibus, quas pleuradeniae et sphaerocarpae no- 

 mine a cl. Grisebach distinctas auctor noster conjungit. Hujus 

 generis species 5 in imperii provincias australes passim ex Europa 

 fructuum gratia introductae sunt, in opere nostro non illustratae, 

 quia a Florae principaliter tropicae indole abhorrent: Prunus 

 f Amygdalus J Persica (Pessegueiro lusitanicc) et communis 

 (Amendocira), Pr. Armeniaca (v. Armeniaca vulgaris, Da- 

 rn a s q u e i r o v. A 1 b r i c o q u e i r o), Pr. domestica (A b r u n h e i r o), 

 Pr. avium et Cerasus (Cerasus avium, Duracina et Juliana DC. 

 Prodr. , Cereijeira et C. Caproniana DC. Prodr., Gingeira). 

 Hae alterno aestivi temporis et hyena lis calorc gaudent, continuato 

 autem aestu in nimiam foliorum cvolutioncm raptae languescunt 

 breviquc post paucos tenuesquc fructus exhauriuntur. Calidissimas 

 ideo Brasiliae provincias respuunt; extra Capricorni circulum tamen 

 in rcgionibus temperatis aut frigidiusculis incrementum capiunt et 

 cultura se praebent in melius mutandae. Ita in australi provincia 

 Rio Grande do Sul colonorum germanicorum sollertiam c iamilia- 

 ribus arboribus sapidos et opimos fructus elicuissc scribitur. 



(Juarum arborum pruniferarum facilius reliquis peregrino 

 coolo assuescit Pr. (Amygdalus) Persica, quam originitus in Chinae 

 imperio crevbse cl. Alpii. Dk Canuoi.i.k suspicatur (Gcogr. botan. 

 II. 881). Haec arbor in Bonaria mirum in mudum, vel absque 

 hominum industria, muliiplicata incrcdibilem quotannis largitur 

 messem sapidorum fructuum , quos siccatos , exemtis nucleis in 

 panes coactos commercio tradunt, pariter ac in Europa pruna, in 

 Aegypto phoenices. In provinciis Rio Grande do Sul, S. Pauli et 

 Minor urn ubi coeli tempcrics favct, plantatur et in campis juxta 

 rivulos haud raro efTerata invenitur per animalia disseminata aut 

 e pomariis transfuga. Fragaria vesca quoque a quibusdam colonis 

 curiosis disseminata est; in rcgionibus frigidiusculis, locis opacis, 

 ab animalittm depraedationibus munita hominum industriam pensura. 

 Ipse eflcratam vidi prope hospitium in Serra da Picdade, solis radiis 

 nimis expositam idcoque macram; quum vero se stirpem 36 annis 

 post in eodem loco invenisse cl. Euc. Warming, Danus, cl. P. V. 

 Lund in exploranda terra comes, mihi litteris nunciavisset, haud 



dubito , quin Brasilia fragi recentis deliciis refici possit. De Ru- 

 borum indigenorum acinis non loquor, nam Amora preta sylvestria 

 in prov. Rio de Janeiro etMinarum cum europaeis sapore certant et 

 passim foro veniunt, cultura certissime in egregium pomum excolenda. 



Pruna sicca (Ameixas seccas) et Amygdali dulces et 

 amari (Amendoas doces et amargas) ex Europa commercio 

 inferuntur. Acidum hydrocyanicum, quod ex amygdalis amaris et 

 Pr. Laurocerasi foliis praeparatur, Brasiliae a natura non dene- 

 gatuni est, nam Pr. sphaerocarpae folia fructusque veneni et me- 

 dicaminis efficacissimi elcmenta continent. Ceterum cl. Theod. 

 Peckolt, Dr., litteris nunciavit, sese arborem e Rosacearum ordine 

 in montibus detexisse, cujus e fructibus magna acidi hydrocyanici 

 copia elici possit; nomen non addidit. 



Jam de Chrysobalanearum tribu dicendum, quae specierum 

 numero reliquas superat, pomorum sapore et medica virtute vix 

 aequat. Chrysobalanus Icaco (Hie a cos antiquae genti Tainorum 

 in Haiti dicta, Oviedo L. VIII c. 9; Guajeru, Goajuru, Oajuru 

 tupice, i. e. bacca versicolor aut edulis, Marcgr. 77. c. ic, Lib. 

 Princ. 275; Abajeru G. Soares Noticia do Brazil 161; Cocoa- 

 plum a. Coco-plum Anglis; Prune desAnses, PruneCoton 

 Gallis) in arenis maritimis late patet et in fluviorum imis ripis 

 unde ad sylvas passim adscendit, per insulas Antillanas et Baha- 

 menses quoque diffusa. Cultam in Afiicae tropicae oris cl. Hooker 

 declarat, indigenam cl. A. De Candolle (Geogr. bot. II. 784). 

 Fructus sapore dulci subaustero Indis exoptatus. Radix, cortex, 

 folia contra diarrhoeam languidam, blennorhoeam urethrae, leuco- 

 rhoeam, immo contra profluvia sanguinea passim praescribuntur. 

 — Couepiae*} aliquot species, Uiti, Guiti v. Oiti tupice, 

 fructus largiuntur carnc eduli, et Parinaria semina, equibus oleum 

 pingue exprimi potest. 



Couepiae chrysocalycis mesocarpium quoque edule, derasum 

 et diuturne coctum colorem aterrimum sistit, quo Indi vasa cucur- 

 bilina, Cuia, pingunt. Idem usus est aliorum fructuum Macucu 

 tupice: Licaniae glabrae et heteromorphae , admixto vario lacte 

 vegetabili aut limo ferruginoso. Multiplex Indorum in hac prae- 

 paratione artificium. Denique Licaniae microcarpae, Moquileae 

 utilis et Turiuvae, Caraipe et Caraipe-rana tupice , lignum 

 et cortex combusta tritaque a figulis argillae admiscentur. 



Martius. 



*) Arbuda da Camaba, Utilidade de Jardins 48 notavitOiti coroya, 

 i. e. fructus uti melo, Marcgr. 114. Piso 136, ipsi Pleraginam rufam, 

 quae Pernambuci foro venit came farinacea aromatica et uutriente 

 et Oiti da praia, PI. odoratam, quae Guiti iba v. mirim 

 Marcgr. 115, has pro Couepia grandiflor a etC.Uiti habeo. Tertiam 

 Oiti-cica, PI. umbrosissimam e deserto Pernambucano ad de- 

 scriptas species reducere non audeo. Moquilea tomentosa quoque 

 Uiti audit. Ceterum in prov. Rio de Janeiro nomine Oiti-cica 

 arbor nota est ex ordine Artocarpearum , quam cl. Franc. Freire 

 AllemAo Soareziae nitidue titulo descripsit in Revista brazileira, 

 Rio I. 2. (1857) p. 210 c. tab. 



