147 



ESCALLONIEAE: GEOGRAPHIA. 



148 



TABULA DISTRIBUTIONEM GEOGRAPHICAM ESCALLONIEARUM OMNIUM EXHIBENS. 



America merid ioualis 



Andes 





• 









a 







TZ 



a 







9 



- 

 •— 



o 

 -a 



a> 

 5 



o> 





a 





= 



> 



3 





0< 



o 



O 





> 



fe 



W 



On 



Oceania 



Asia 



X ] ** 



A fr ica 



Escallonia 



Yaldivia 



Quintinia 



Ixerba 



Brexia 



Roussea 



Berenice . 



Argophyllum 



Carpodetus 



Abrophyllum 



Choristylis 



Itea . 



Polyosma 



Phyllonoma 



Forgesia 



Anopterus 



Tetracarpaea 



Sunima 



I 

 16 1 



4 



1 



8 

 1 

 8 



81 20 I 84 13 i 1 j 1 



8 2 6 3 



2 23 3 1 



; l : 2 I l I a 

 ii i 



E tabula antecedente haec concludimus : 



1) Escalloniearum species hucusque cognitae 81 generibus 

 17 tribuuntur. quorum unum solum Escalloniae amplectitur 42 

 species. Reliquarum 39 specierum 23 ad genera 4, Quintiniam, 

 Argophyllum, Iteam, Polyosmam pertinent; restant igitur spe- 

 cies 16 generibus 12 diversis addictae. 



2) Fines ultimi in distributione Escalloniearum 42.° lat. bor. 

 atque 56.° lat. mer. cogniti sunt; intra quos limites autem Escal- 

 lonieae minime aequali modo distributee sunt, nam paucae tantum 

 fines illos revera assequuntur, a ceteris ordinis speciebus, quae 

 potius inter 15.° atque 44.° lat. mer. degunt, longe remotae. 

 Species hos fines transgredientes nominantur : Escalloniae 2, altera 

 Patagoniae, altera promontorii Horn incola; Iteae 5, quarum una 

 in Japonia, una in America boreali-occidentali , 3 in regione tem- 

 perata Himalayae boreali-occidentalis detectae sunt, simul cum 

 speciebus duabus Polyosmae generis; quibus denique accedit 

 species Mexicana e Phyllonomae genere, 



3) Escallonieae plurimae in collibus montibusque occurrunt, 

 complures ad maris litora descendunt; multae autem, imprimis 

 Escalloniae species fruticosae, aequo modo ac Rhododendra 

 Alpibus atque Himalayae, regionibus subalpinae atque alpinae 

 Andium Americae meridionalis pulcherrimo sunt ornamento. In 

 Andibus Chilensibus altitudinem 2000 Metrorum raro excedunt, 

 sed in Andibus Ecuadorensibus atque Novo-Granatensibus adhuc 

 altitudine 5000 M. inveniuntur. Loci humidi, fluminum atque 

 rivulorum ripae etc. ab Escallonieis praeferri videntur. 



• 4) Genera Escalloniearum mono- v. oligotypa in universum 

 arctis limitibus concluduntur ; Iteae contra et Polyosmae species 

 locis dispersis occurrunt; Escalloniae totum genus solummodo 

 in America meridionali atque in nonnullis insulis vicinis (Chiloe, 

 Juan Fernandez, Chonos) alitur, qua de causa botanici nonnulli 

 Andibus Americae meridionalis titulum regni Escalloniarum 

 attribuerunt. 



5) Distributione specierum generis Escalloniae accuratius 

 examinata, elucet, formas unius ejusdemque typi iisdem vel 

 locis vicinis occurrere. Ita fere omnes species, disco elongato, 

 urceolato, stylum cingente distinctae, reliquis multo numerosiores, 

 terrae Chilensis incolae sunt ; species omnium editissimae (E. myr- 

 tilloides atque E. tortuosa) et species maxime meridionalis, E. ser- 

 rata, ramulis unifloris excellunt. Escalloniae Brasilienses spe- 

 ciebus subalpinis Andium Boliviae, Peruviae, Venezuelae etc. 

 valde affines sese praestant, ex. gr. E. Sellowiana E. re- 

 sinosae, E. montevidensis E. floribundae, E. chlorophylla 

 E. discolori. 



6) Species Brasilienses hucusque solummodo in meridionali 

 Brasiliae parte inventae sunt, scil. inter 21,° et 35.° lat. merid.; 

 locis temperatis v. frigidiusculis praecipue gaudent, itaque cacu- 

 mina et altos tractus montium provinciarura S. Paulo, Minas 

 Geraes et Rio Grande do Sul potissime exornantes, una tantum, 

 E. montevidensi , extra tropicos etiam ad maris litora fere des- 

 cendente. 



A. Engler. 



Tabulae ad calcem Cunoniacearum explicabuntur. 



