161 



CUNONIACEAE: WEINMANNIA. 



162 



3. WEINMANNIA DISCOLOR Gardn. ramis junioribus se- 

 nescentibusque glaberrimis, illis rufescentibus , adultis pruinosis; 

 foliis glaberrimis rigide membranaceis vel coriaceis, basi inter 

 sese stipulis parvis rotundis instructis, inferioribus simplicibus 

 sessilibus oblongo-lanceolatis argute serratis, superioribus plerisque 

 impari-pinnatis 1- v. rarissime 2-jugis, petiolo foliis lateralibus 

 aequilongo anguste alato suffultis; foliolis argute serratis vel 

 serrato-dentatis, nervis mediis subtus prominentibus , lateralibus 

 oblongo - ellipticis utrinque valde acutis, impari anguste elliptico 

 longe acuminato minoribus ; ramis floriferis tenuibu^, foliis aequi- 

 longis vel paullo longioribus, breviter pubescentibus, pedicellis 

 tenuissimis pilosiusculis quam alabastra 3 — 4-plo longioribus; 

 calycis puberuli laciniis ovatis acutis; petalis ovatis lacinias ca- 

 lycis aequantibus, uninerviis; capsula glabra ovata stylis filifor- 

 mibus brevioribus coronata. 



Tabula nostra XXX IX. Fig. III. Cfigurae analytj, et XXXVJ1I. 

 Fig. 11. 12. (folia). 



Weinmannia discolor Gardner in Hook. Lond. Journ. of 

 Bot. IV. 104. Walpers Rep. V. 830. 



Abbuscula 3—4 M. alta. Hamuli erecti, juniores compressi rufes- 

 centes, senescentes teretes pruinosi violascentes vel cinereo - violascentes, 

 internodiis 2 — 3 mm. longis. Foma coriacea supra nitidula viridia, subtus 

 pallescentia; foliola lateralia 3 — 4 cm. longa, 8 — 10 mm. lata, terminalia 

 atque folia simplicia basim versus plus miuusve attenuata 6—7 cm. longa, 

 10 — 18 mm. lata. Pedicelli tenues 3 — 4 mm. longi. Petala 1 mm. 

 longa, fulva. 



Forma foliorum plantis angustifoliis Weinmanniae paulliniaefoliae 

 appropinquatur, ita ut primo adspectu aegre eas dignoscas, sed differt po- 

 sterior imprimis foliis plerumque 1- raro 2-jugis, ramis floriferis brevio- 

 ribus, ramulis glaberrimis. A Weinmannia sorbifolia pseudo-racemis bre- 

 vioribus dignoscitur. 



Habitat in Serra dos Orgdos pr. Rio de Janeiro: Gardner 

 n. 5722 . Glaziou n. 643 et 1154. — Oreas. 



4. WEINMANNIA PAULLINIAEFOLIA Pohl: ramis junio- 

 ribus, petiolis atque ramis floriferis breviter denseque sericeo- 

 pubescentibus, ferrugineis, serius hispido-hirsutis, ramis senes- 

 centibus pruinosis violaceis ; foliis rigidis praeter petiolum utrinque 

 glabris, supra nitidis, basi inter sese stipulis obovato-rotundis 

 deciduis instructis, impari-pinnatis, 4 — 9-jugis, alis petiolorum 

 interfoliolaribus semi-lineari-oblongis vel semi-oblongo-cuneatis ; 

 foliolis oblongis, impari majore oblongo - elliptico vel oblongo- 

 lanceolato, reliquis oblongis, omnibus utrinque acutis margine 

 crenato-serratis vel serrato-dentatis, dentibus obtusiusculis, nervis 

 mediis subtus valde prominentibus; ramis floriferis foliis longio- 

 ribus, pedicellis ternis — quinis congestis hispido-hirsutis, quam 

 alabastra duplo longioribus, foliolo ovato obtuso suffultis; calycis 

 hispido-hirsuti laciniis ovatis acutis; petalis obovatis lacinias 

 paullo superantibus; staminibus lacinias plus triplo excedentibus; 

 capsula ovata glabra stylis paullo brevioribus coronata; seminibus 

 oblongis paullum curvatis fuliginosis, pilis longiusculis inspersis. 



Tabula nostra XL. Fig. II. Cubitus) et XXX VIII. Fig. 14-16. 

 (folia). 



Weinmannia paulliniaefolia Pohl in litt. ad. DC. Ser. in 

 DC. Prodr. IV. 11. 



Arbor 3— 4-orgyalis. Rami erecti, juniores pilis patentibus dense 

 obsiti, fuscescentes, senescentes cinerei, internodiis 2—3 cm. longis. Folia 

 viridia, plus minusve coriacea, foliolorum numero atque forma variantia; 

 foliola lateralia deorsum versa, basi obliqua, apice obtusa aut oblongo- 



elliptica, apice acuta, terminale plus minusve spathulato- vel paullum 

 sinuato-attenuatum, omnia plerumque obtuse, rarius argute dentata ; lateralia 

 2—4 cm. longa, 6 — 10 mm. lata, terminale 4—5 cm. lg., 10 — 15 mm. 

 lat.; folia ramos floriferos suffulcientia ceteris plerumque duplo minora 

 atque saepissime pinnatifida v. 1— 2-juga, lobis lateralibus valde obliquis, 

 terminali oblongo -elliptico duplo triplove minoribus. Florks 4-meri ab 

 iis speciei antecedentis vix differentes. Pbtala mox decidua, fulva, 1 mm. 

 longa. Staminum filamenta atque antherae albida. 



Habitat in sylvis humilibus campisque provinciae Minarum: 

 Pohl, Claussen n. 138, Sello, Ackermann; e. gr. pr. Caldas; Regnell; 

 pr. Ouro Preto: Casaretto , Martius; Congonhas do Campo : Stephan; 

 in tnontosis sylvarum Capoes dictis ad Capao et Lana: Martius; 

 S. Joao d'El Rei: Helmreichen,- Barbacena: Pohl. — Oreas. 



Adnot. Prope oppidum Barbacena forma obtusifolia, ceteris locis 

 supra indicatis forma acutifolia, et prope Ouro Preto forma argute serrato- 

 dentata crebrius occurrere videtur. Quibus notis hujus speciei formae 

 angustifoliae a Weinmannia discolori differant, jam supra diximus; 

 a Weinmannia Organensi, quae forma foliolorum paullum appropinquatur, 

 differt imprimis glabritie foliorum atque alis interfoliolaribus angustis, nun- 

 quam semi-obovatis. 



5. WEINMANNIA ORGANENSIS Gardn. ramis pube brevi 

 densissima tomentosa ferruginea vel brunnea obtectis; foliis ri- 

 gidis, supra sparse sericeo-pubescentibus serius glabris, subtus 

 imprimis ad nervos prominentes sericeo-tomentosis , breviter pe- 

 tiolatis, basi inter sese stipulis rotundis densissime sericeo-pilosis 

 deciduis instructis, impari-pinnatis, 2— 5-jugis, alis petiolorum 

 interfoliolaribus semi-obovatis vel semi-oblongo-obovatis ; foliolis 

 lateralibus inter se subaequalibus , terminali oblongo - elliptico 

 utrinque valde atteuuato minoribus, oblongo-ellipticis, acutis, ser- 

 ratis; pseudo-racemis basi foliis impari-pinnatis 1— 3-jugis suf- 

 fultis, quam folia inferiora longioribus, cum pedicellis quam ala- 

 bastra paullo longioribus calycibusque sericeo-pilosis; calycis la- 

 ciniis ovatis acutis erecto-patentibus ; petalis ovatis, lacinias ca- 

 lycis paullo superantibus; staminibus illas fere triplo exceden- 

 tibus, ovarium ovatum sparse pilosum stylis filiformibus corona- 

 turn superantibus ; capsula ovata glabra; seminibus ovatis brunneis, 

 utrinque pilis longis teneris fuscescentibus inspersis. 



Tabula nostra XL. Fig. II. (habitus cum analyst). 



Weinmannia Organensis Gardner in Hook. Lond. Journ. 

 IV. 104. 



Abbuscula. Rami juniores tomentosi, bruanei, erecti, senescentes 

 sparse pilosi vel glabriusculi, nigrescentes, patentes, internodiis 2 — 3 cm. 

 longis. Folia coriacea, supra viridia nitida, subtus pilosa brunnea, in- 

 dumenta plus minusve denso variantia; foliola lateralia 2 — 3 cm. longa, 

 10—16 mm. lata; terminale 7 cm. long., 20—24 mm. lat. Psbudo- 

 racemi 10 — 12 cm. longi, tertia vel quarta parte inferiore nudi, dense 

 sericeo-pilosi. Flobes parvi, 4-meri, pedicellis 2 — 3 mm. longis instructi; 

 fasciculi interdum valde approximati, subverticillati. Pbtala obovata, 

 1 mm. longa, flavescentia? Staminum filamenta cum antheris albida. 



Habitat in provincia S. Paulo: Sello; in Serra dos Orgdos: 

 Gardner n. 5721.; in prov. Minarum: Gardner n. 4697. — Oreas. 



Adnot. Weinmannia pubescens H.B.K., quae capsulis pubescen- 

 tibus facillime cognoscitur, in statu florifero speciei antecedent! siroilis est, 

 at satis differt foliolis lateralibus ioaequalibus, superioribus majoribus, 

 floribus longius pedicellatis atque pseudo-racemis longioribus duplum fo- 

 liorum fere aequantibus. Weinm. intermedia Cham, et Schlecht., cul 

 planta nostra a cl. Skllo adscripta est, differt foliis 8— 12-jugis, foliolis 

 obtusis et alis interfoliolaribus latioribu*, plerumque semirhomboideis. 



