171 



CUNONIACEAE: GEOGRAPHIA, TABULAE EXPLICATAE. 



172 



A. Cunn. ex insula Tasmaniae, omnium Cunoniacearum maxime 

 meridionales sunt. 



Cunoniaceae longe pleraeque colles, montes et alpes in- 

 colunt; nonnullae c montibus ope rivulorum ad maris litora 

 descendunt, perpaucae planitiei solius incolae sunt. Weinman- 

 niae multae in regiones subalpinam atque alpinam Andium ad- 

 scendunt; ita etiam species hujus generis brasilienses planities 

 elevatas v. montes altiores provinciarum meridionalium praedili- 

 gunt, in campis calidis provinciarum mediarum et in terris de- 

 pressis fluvii Amazonum nondum observatae. 



Weinmanniis exceptis, Cunoniacearum species in universum 

 limitibus arctis concluduntur. Ita Codiae, Pancheriae, Cunoniae 

 (una specie Capensi excepta) genera extra Novam Caledoniam 

 nondum inventa sunt; Geissois et Sjriraeanthemum nonnisi in 

 Nova Caledonia et in insulis Samoensibus atque Vitiensibus de- 

 gunt; Belangerae genus totum in Brasiliam meridionalem restric- 

 tum est. Reliqua (11 cum speciebus 15) praecipue in Australia 

 orientali atque occidentali, in Tasmania, Nova Seelandia, in in- 

 sulis Vitiensibus, in insula Celebes atque in promontorio bonae 

 spei habitant. Unde patet, terras insulares magis quam conti- 

 nentales formis Cunoniacearum peculiaribus favere. 



Hoc etiam de Weinmannia valet. Nam omnes hujus ge- 

 neris species, quae in America meridionali proveniunt, floribus 

 plerumque 4-meris atque disco hypogyno cyathifonni vel cupuli- 

 formi, octogono inter se congruunt, et pinnatifoliae fere omnes 

 petiolos inter foliola alatos exhibent; species contra austro-orien- 

 tales plus minusve a typo normali disci forma aberrant, species 

 insularum Sundanarum et Polynesicarum petiolis haud alatis, 

 species Novae Seelandiae, insularum Samoensium atque Vitien- 

 sium calycis laciniis caducis, nonnullae disco haud cyathifonni, 

 sed in glandulas cum staminibus alternantes exeunte, species Ma- 

 dagascaris atque insularum Mascarensium floribus plerumque 

 5-meris alienantur. Observandum denique, plurimas species foliis 

 simplicibus aut ternatis neque multijugis instructas, locis alpinis 

 Andium peculiares esse. 



De Cunoniacearum momento in phytophysiognomia terra- 

 rum, quas inhabitant, e libris botanicis vix aliquid elucet; non 

 prorsus tamen negligendae videntur, quum non solum locis ubi 

 crescunt sat frequentes obveniant, sed etiam habitu peculiari et 

 bene conspicuo gaudeant. 



Engleji. 



TABULAE ESCALLONIEARUM ET CUNONIACEARUM EXPLICATAE. 



Tab. XXXVI. Fig. I. Escallonia chlorophylla var. canescens, p. 136. 

 II. „ Claussenii, p. 134. 

 III. „ rubra, p. 141. 

 XXXVII. Belangera tomentosa, p. 153. 

 XXXVIII. Folia. Fig. 1. Weinmannia latifolia, p. 164. — 

 Fig. 2-4. W. dryadifolia, p. 164. — Fig. 5. 6. 

 W. elliptica, p. 159. — Fig. 7. W. heterophylla, 

 p. 164. — Fig. 8. W. macrophylla, p. 165. — 

 Fig. 9. W. Guianensis, p. 160. — Fig. 10. W. ter- 

 nata, p. 165. - Fig. 11. 12. W. discolor, p. 161.— 

 Fig. 13. W. cinerea, p. 167. — Fig. 14—16. W. paul- 

 liniaefolia, p. 161. — Fig. 17. 18. W. glabra var. 

 Caripensis, p. 167. - Fig. 19—21. W. hirta, p. 163. 



Tab.XXXVin.Fig. 22. 23. W. hirta, var. glabra, p. 163. - 

 Fig. 24—26. W. fagaroides, p. 168. — Fig. 27. 28. 

 W. tomentosa, p. 170. — Fig. 29. 30. W. tricho- 

 sperma, p. 170. 



XXXIX. Fig. I. Weinmannia Guianensis, p. 160. 

 II. „ discolor, p. 161. 



XL. Fig. I. 



H. 



III. 



IV. 



V. 



VI. 



humilis, p. 163. 

 Organensis, p. 162. 

 paulliniaefolia, p. 161. 

 hirta, p. 163. 

 ovata, p. 165. 

 parviflora, p. 159. 



SIGLA. 



I. Hamulus novellus. 



8. Ramus floriferus novellus, foliis flora- 

 lil'iis insiriictu.s. 



3. Ramus floriferus anomalus. 



4. Flos apertus. 



5. Calyx. 



6. Pctalum. 



7. Glandulae vel discus. 



8. .stamina. 



9. Antherae. 

 10. Pistillum. 



11. Ovarium. 



12. Stylus. 



13. Stigma. 



14. o vii I ii m. 



15. Fructus. 15\ Fructus anomalus. 



16. Valvae. 



17. Placentae. 



18. Semen. 



19. Testae appendiculus. 



20. Embryo. 

 81. Radicula. 



28. Folium normale. 



23. Folium anomalum. 



24. Stipulae. 



25. Folium florale. 



26. Prophyllum. 



D. Diagram ma. 



m. n. Magnitudo naturalis. 



+ Magnitudo aucta. 



I) Seclio verticalis. 



= Sectio horizontals. 



Tabulas delineArunt cl. auctor A. Englkr et cl. Thomas, Vratislaviensis. 



