235 



MOLLUGINACEAE. 



236 



Jam cl. Fenzl*) Paronychieas atque Alsineas distingui 

 non posse, nisi foliis priorum stipulatis, Alsinearum exstipulatis, 

 recte animadvertit , insuperque affinitatem accedere arctissimam 

 inter Spergulam et Saginam , Spergulariam et Als in en , Dry- 

 mariam et SteUariam. Attamen hoc charactere, licet vegetativo, 

 ad Alsineas et Paronychieas ut proprios subordines, vel si mavis 

 ordines discernendos uti possis, si constans esset. Sunt autem 

 plura genera, quae, omnibus ceteris notis Paronychieis veris sine 

 dubio affiniora quam Alsineis, tamen foliis gaudent exstipulatis, 

 ut e. gr. Pycnopkyllum , Lyallia , Dicheranthus , Sphaerocoma. 

 Ex stipularum igitur praesentia vel absentia hi ordines dignosci 

 nequeunt. 



Omnia autem Paronychiearum genera si perspicis, primo 

 aspectu credideris, dispositionem, quam proposuit cl. Bentham **) 

 quamque secuti sunt „Generum plantarum" auctores illustris- 

 simi ***) , valde esse naturalem. Omnes enim Paronychieas Fenz- 

 lianas in duas dividunt sectiones; primam, quam Poly car pearum 

 nomine salutant, quaeque ovario uniloculari pluriovulato capsula- 

 que in valvas dehiscente insignis est, et a Fenzlio quoque ut 

 Paronychiearum subordinis tribus Polycarpearum enumeratur, 

 cum Alsineis et Sileneis in unum Caryophyllacearum ordinem 

 conjungunt ; alteram, quacum Sclerantheas , foliis exstipulatis ab- 

 horrentes, comprehendunt quaeque ovario uniovulato fructuque 

 utriculari monospermo gaudet , Paronychiacearum nomine inter 

 Dicoty led ones Monochlamydeas sub ordinis proprii titulo militare 

 volunt. Queria autem, herba gerontogaea, cujus ovarium uni- 

 ovulatum est, inter Alsineas, Sphaerocoma fructu utriculari in- 

 dehiscente atque abortu monospermo inter Polycarpeas , Pol- 

 lichia et Mniarum, etsi aeque ac Sphaerocoma ovario gaudeant 

 biovulato, ob utriculum monospermum inter Paronychiaceas enu- 

 merantur. Longius esset, hoc loco pluribus exemplis Parony- 

 chieas cum Polycarpeis conjungendas esse demonstrare; affir- 

 mare sufficiat, ceteras quoque notas, quibus Paronychieae , cl. 

 Fenzlh sensu circumscriptae , contra Alsineas ab auctoribus di- 

 stinguuntur, non constantiores esse quam stipularum praesentiam 

 vel absentiam. 



Staminum insertionis rationem non solum inter hos ordines, 

 sed etiam, Silenaceis fortasse exclusis, in tota Garyophyllinarum 

 classe nullius esse momenti, nemo certe est qui dubitet; unicum 

 igitur discrimen, quod afferri possit, in stylis vel stigmatibus po- 

 situm est, apud Alsineas ut dicunt liberis, apud Paronychieas 

 coalitis. Sed Sclerantheae stylis modo coalitis (Mniarum) modo 

 liberis (Scleranthus) variant; et quamquam calyce tubuloso, sta- 

 minibus tubi margini insertis, utriculo calyce indurato incluso a 

 ceteris distinguantur, eosdem tamen characteres etiam inter Pa- 

 ronychieas exhibent Gymnocarpus et Sclerocephalus et pro parte 

 Pollichia, cujus tubus calycinus non induratus sed baccatus red- 

 ditur. Quum igitur etiam stylorum indoles in generibus maxime 

 affinibus. quin etiam in uno eodemque genere, nempe Her- 

 niaria, variet, primum Sclerantheae cum Paronychieis, dein 

 autem ambae cum Alsineis in unum eundemque ordinem con- 

 jungendae sunt, quem Alsinacearum nomine salutare nobis liceat. 

 Cujus dispositionis rationes licet hoc loco breviter tantum 

 adumbrare potuerimus, satis tamen attulisse speramus. Prius- 

 quam autem, quomodo hie Alsinacearum ordo in tribus ac sub- 

 tribus dividendus sit, disseramus, observare liceat, Molluginaceas 

 supra circumscriptas ex nostra sententia ordinem proprium, inter 



*) Annalen des Wiener Museums I. 45. 

 **) Journal Proceed. Linnean society VI. 55. 

 ***) Bkntram et Hooker, Genera plantarum I. 142. sequ. 



Phytolaccaceas et Ahinaceas ponendum, constituere, qui, habitu 

 proxime Alsinaceis accedens, ab his praesertim capsula semper 

 usque ad apicem loculari diversus est, quum in Alsinaceis uni- 

 locularis aut raro basi incomplete tantum in loculos divisa sit. 

 Quod autem ad Alsinaceas (nostro sensu) attinet, quum ex sti- 

 pularum praesentia aut absentia in tribus dividi non possint, 

 praesertim ob Spergulae, Spergulariae ac Drymariae affinitatem 

 arctissimam cum veris Eualsineis, naturalius. nobis videtur, omnia 

 genera, quae capsula gaudent valvatim vel circumscisse dehis- 

 cente, in unam tribum, in alteram omnia fructu utriculari inde- 

 hiscente insignia conjungere, qua in re ovarium, utrum uniovu- 

 latum an bi- vel pluriovulatum sit, plane negligi potest. Hoc 

 modo tribus altera fere exacte lllecebreis, Pterantheis, Pollichieis 

 ac Sclerantheis respondct Fenzlianis. Priorem secundum stylos 

 aut discretos aut coalitos, iterum in duas dividimus subtribus, 

 quarum altera, Eualsineae , etiam Spergulam et Spergulariam 

 comprehendit ; altera autem, quae, generibus illis exclusis atque 

 accedente Gypselea, Polycarpeis Fenzlianis congruit, nobis quoque 

 hoc nomine salutabitur. 



His praemissis, de Silenaceis earumque et ceterorum ordinum 

 distinctione pauca tantum addenda habemus. Silenacearum ordo 

 calyce semper tubuloso , petalis cum staminibus semper in carpo- 

 phori plus minus elongati, raro brevissimi, apice hypogyne in- 

 sertis, foliis nunquam stipulatis totoque habitu a ceteris facile 

 distinguitur. Etiamsi enim inter Alsinaceas quoque ac ceteros 

 ordines genera calyce tubuloso inveniantur, tamen in his insertio 

 semper manifeste perigyna vel epigyna est. 



Omnibus hisce rationibus ducti naturalissimum censemus, 

 Molluginaceas, Alsinaceas, Silenaceas, Portulacaceas , Ficoida- 

 ceas tamquam proprios ordines distinguere, inter quos Mollu- 

 ginaceae Phytolaccaceis maxime accedunt easque, ut ita dica- 

 mus, cum Alsinaceis conjungunt (cf. ceterorum Caryophyllinarum 

 ordinum seriem supra expositam). 



Quorum omnium ordinum characteres ope diagnosium inse- 

 quentium facilius perspicias: 



Molluginaceae : calyce usque ad basin 5-partito, rarissime 

 campanulato 5-fido; petalis nullis aut rarius 5 vel plurimis; sta- 

 minibus 3 — 10 rarius plurimis, hypogynis v. interdum disci glan- 

 dulosi ope, rarissime inter lobos calycinos perigyne insertis ; ovario 

 et capsula 3— 7 -loculari, loculis multiovulatis , stylis tot quot lo- 

 culis, coalitis; capsula stylorum numero in valvas loculicide de- 

 hiscente. 



Alsinaceae: calyce plus minus profunde 4- vel 5-partito, 

 interdum tubuloso ; petalis, si adsunt, vix unguiculatis, haud raro 

 nullis; staminibus 1—10, aut disco plus minus perigyno ad. ca- 

 lycis basin aut ad tubi calycini faucem insertis; ovario unilocu- 

 lari, rarissime ad basin incomplete 3-loculari, aut multiovulato, 

 ovulis placentae centrali liberae affixis, aut uniovulato, stylis 

 2—5 (7) distinctis vel coalitis; fructu capsulari dehiscente aut 

 utriculari indehiscente. 



Silenaceae: calyce tubuloso 4- vel 5- (rarissime pluri-) dentato; 

 petalis totidem unguiculatis (raro nullis), cum staminibus 5 — 10 

 carpophori plus minus elongati apici insertis; ovario uniloculari 

 vel incomplete 2— 5-loculari, ovulis plurimis seriatim placentae 

 centrali liberae affixis, raro paucis basilaribus; stylis 2—5 (7) 

 liberis; fructu capsulari, capsula in valvas vel circumscisse de- 

 hiscente, aut baccato. 



Portulacaceae : calyce di- vel trisepalo (rarissime sepalis 

 5—9 spiraliter insertis); petalis 5 (—14) liberis fugacibus, saepe 

 cum staminibus 1— °° hypogynis, raro epigynis, basi connatis 

 iisque, si isomera vel oligomera sunt, saepius antepositis; ovario 



