237 



MOLLUGINACEAE: GLINUS. 



238 



supero vel raro semiinfero uniloculari, ovulis aut plurimis pla- 

 centae centrali liberae saepe partitae vel ovarii fundo affixis aut 

 solitariis, stylis 3—9 connatis; capsula circumscissa vel valvata, 

 raro indehiscente. 



Ficoidaceae: calyce tubuloso 4 — 5(8)-fido, interdum ovario 

 adnato, petalis nullis aut plurimis epigynis, staminibus 5 — oo peri- 

 gynis vel epigynis, saepe in phalanges congestis, lobis calycinis, 

 si isomeris, saepe alternis ; ovario libero vel tubo calycino adnato 

 infero, 2 — 5 (20)-loculari stylisque totidem terminalibus distinctis 

 instructo, aut rarius uniloculari stylo unico laterali, ovulis in lo- 

 culis 1 — oo, placentatione varia; fructu aut capsulari circum- 

 scisso -vel valvatim dehiscente , aut nucamentaceo indehiscente. 



Tali modo, ex nostra quidem sententia, ordines supra re- 



censiti certis notis definiri possunt; praetulimus autem, eos sub 

 ordinum propriorum titulo proponere, quam omnes eos in unum 

 Garyophyllacearum ordinem, ad quern etiam Phytolaccaceae ac 

 verisimiliter ceteri quoque plerique Caryophyllinarum ordines 

 adnumerandi essent, conjungere. Quam licet sententiam vir summae 

 auctoritatis defendat, scil. ill. Grisebach, Agdestidis genus 

 quum Phytolaccaceis adscribendum esse demonstraret*), eo tamen 

 nihil aliud nobis effici videtur nisi, quod nos ordinis nomine sa- 

 lutavimus, id tunc tribus denominaretur, quod nobis classis, 

 tunc ordinis titulum haberet. 



Satis autem superque jam de hac re disputavimus , et ad 

 Molluginaceas brasilienses revertimus. 



MOLLUGINACEARUM BRASILIENSIUM CONSPECTUS GENERUM. 



Semina ad hilum strophiolata, funiculis umbilicalibus gracilibus circumflexis 



quasi involuta I. GLINUS. 



Semina ad hilum non strophiolata II. MOLLUGO. 



L GLINUS Loepl. 



Glinus Loefl. It. Hisp. 145. Linn. Gen. plant, n. 610. Fenzl 

 in Annalen d. Wiener Museums I. 356 sequ. et in Endl. Gen. 

 plant. 952. — Molluginis et Pharnacei species Linn, et Auctt. 

 plur. — Plenckia Rafinesque, Specchio 1. 194. — Physa Thouars, 

 Nov. Gen. Madagasc. 20. 



Calyx fere usque ad basin 5-partitus, laciniis 

 herbaceis, margine scariosis, planis muticis vel dorso 

 infra apicem subcucullatum mucronatis, laevis vel 

 pube stellata, simplici simul immixta, dense tomen- 

 tosus. Pet ala nulla vel indefinita, angustissime li- 

 gulaeformia, bi— trifurcata vel setacea. Stamina 3 — 20, 

 imo calyci inserta, si pauca, distincta et calycis lobis 

 anteposita, aut si plura, in phalanges aggregata; fila- 

 ment a subulata; anther ae lineari-oblongae. Ovarium 

 sessile, tri — pentagono-ovoideum, tri — quinqueloculare, 

 multiovulatum ; ovula amphitropa, placentae centrali 

 funiculis distinctis valdeelongatisinserta; stylus brevis 

 3 — 5-partitus, lobis patentibus intus stigmatosis. Cap- 

 sula chartacea, rotundato-tri — pentagona, tri — quin- 

 quelocularis, loculicide in valvas 3 vel 5, medio septa 

 a placenta centrali persistente soluta gerentes dehis- 

 cens. Semina plurima reniformia, laevia vel tuber- 

 culata, funiculis adscendentibus gracilibus involuta, 

 strophiolata, strophiola umbilicali integra. 



Hebbae annuae, interdum suffrutescentes. Caules 

 prostrate valde ramosi, ut tota planta glabri aut pube 

 stellata, simplici saepe immixta, tomentosi vel puberuli. 

 Folia alterna vel spurie verticillata , inaequalia, forma 

 valde variantia, orbicularia, obovata vel lanceolato-ellip- 

 tica, integerrima vel rarius denticulata; stipulae sub- 

 nullae. Flobes vel in diehasta paucifiora glomerulos 



Mollugin. 



fingentia conferti, subsessiles aut breviter pedicellate, vel 

 ad singulos ramorum nodos subsolitarii longius pedi- 

 cellati. — Habitant species paucae in regionibus tropicis 

 et subtropicis totius fere orbis. 



Obs. Genus a cl. Fenzlio (Annalen des Wiener Museums 

 I. 355 — 361) optime circumscriptum, a Mollugine, cui valde af- 

 fine, vix nisi seminibus strophiolatis eorumque funiculis elongatis 

 seminaque quasi involventibus differt. Attamen, praesertim quum 

 non solum inter Molluginaceas , sed etiam inter ceteros Caryo- 

 phyllinarum ordines strophiola plerumque deficiat ej usque prae- 

 sentia fere omnes auctores , et ex nostra sententia recte quidem, 

 ad genera distinguenda usi sint, cl. Benthamio et Hookero (Gen. 

 plant. I. 857), qui Glini et Molluginis genera nunc conjungunt, 

 assentire nequimus. 



1. GLINUS RADIATUS (Ruiz et Pav.) Rohkb. annua, dense 

 tomentosa, raro nudiuscula; caulibus humifusis; foliis ellipticis 

 vel spathulatis; calycis lobis dorso infra apicem subcucullatum 

 mucronatis; petalis nullis; staminibus 3—5; seminibus glaber- 

 rimis ferrugineis. 



Tabula nostra LV. Fig. I. 



Mollugo radiata Ruiz et Pav. Syn. Flor. Peruv. I. 48. 

 (1798). DC. Prodr. 1. 392. 



Mollugo glinoides Camb. in St. Hilaire Fl. Brasil. merid. 

 II. 123. tab. 109. (1829), non A. Rich. 



Glinus lotoides Hook. Bot. Miscell. III. 340. (1833), 

 non Loefl. 



Glinus Gambessedesii Fenzl in Annalen d. Wiener Mu- 

 seums I. 358. (1836). 



Caules e radice annua plurimi humifusi, plerumque radiatim in 

 orbem digesti, teretiusculi, dichotome ramosi, ut tota planta pilis stellatis 

 simplicibus immixtis incano-pubescentes aut pube tenui demuni labente le- 

 viter vestiti, 5 — 25 cm. longi. Folia elliptica vel rotundato-spatbulata, 



*) Abhandlungen der Gesellschaft der Wissenschaften zu Gottingen IX. 



33 



