243 



MOLLUGINACEAE: MOLLUGO. 



244 



in prov. Bahia prope oppidum Caravellos: Princ. Neuwied; prope 

 urbem Victoria: Sella; prope Jacobina: Blanchet n. 3827; — prae- 

 terea Brasiliae locis accuratius non indicatis: Martius, Sella, Vau- 

 thier. Observata quoque in insula Porto Bico: Bertero. 



Obs. I. Species valde polymorphs, ita ut varietates Iimitibus clare 

 definitis vix discemi possint; altera enim in alteram transitus praebet per- 

 multos. CI. Fkxzl , qui hoc genus optime circumscripsit, tres quidem 

 species seorsim proposuit, nempe M. verticillatam, M. arenariam et M. 

 junceam, quas tamen in unam eandemque speciem associandas esse ipse 

 jam suspicatus est. Ac re vera vix ullus character sat constans, quo ad 

 his speciebus definiendis uti possis, praebetur. Seminum enim facies ac 

 color , quibus cl. Fenzl ad M . verticillatam junceamque distinguendam 

 utitur, non minus variant, quam foliorum latitudo , caulis ramositas ce- 

 teraeque notae differentiales allatae. Etsi enim in vera ill. verticillata 

 semina fere semper laevissima esse negari nequeat, tamen formae occurruat, 

 quarum seminum testa lineis transversis, licet non tarn conspicuis quam in 

 M. juncea, tamen non negligendis elegantissime est striolata. Dorso quoque 

 semina mox lineis nonnullis sulcato - costata sunt, mox ecostata. Neque 

 solum semioum forma multos praebet transitus, sed etiam pedicel lorum 

 longitudo, quorum brevitate fere sola a ceteris speciebus distinguitur M. 

 arenaria. Invenies enim etiam in M. verticillata et M. juncea, im- 

 primis si umbellulas superiores spectas , flores calyce vix longius pedicel- 

 latos. Itaque omnes tres species tamquam unius varietates valde ludentes 

 conjungere optimum nobis visum est. Animadvertimus , ad eandem etiam 

 M. flavescentem Anders., in Galapagorum insula Chatam lectam, ad- 

 numerandam esse. 



Obs. II. Nulla alia hujus generis species Americae indigena est, 

 ceterae omnes Africanae vel Asiaticae. Harum autem sunt duae, quarum 

 altera a cl. Lixkio in ipsa Brasilia est indicata, altera in Indiae occiden- 

 talis insulis et in Guiana inventa, quin in Brasiliae quoque partibus septen- 

 trionalibus observari possit, vix dubitamus. Has nunc paucis verbis ad- 

 umbrare nobis licitum sit. 



(2.) MOLLUGO STRICTA Linn, glaberrima, caulibus erectis 

 vel adscendentibus diffusis ramosis; foliis caulinis spurie verti- 

 cillatis lanceolatis oblongisve vel lanceolate -linearibus; dichasiis 

 axillaribus et terminalibus numquaiu in umbellulas contractis; 

 seminibus granulatis. 



Mollugo stricta Linn. Spec, plant. 131. 



Mollugo triphylla Lour. Fl. Gochinchin. 79. Link, Enum. 

 hort. Berol. 1. 108. 



Mollugo multijlora et M. Linkii SSr. in DG. Prodr. I. 392. 



Mollugo trifolia Roem. et Schult. Syst. Veg. Mant. 11. 471. 



Pharnaceum strictum (Linn.) et triphyllum (Lour.) Spreng. 

 Syst. Veg. I. 949. 



Caulks e radice annua erecti vel adscendentes, debiles, diffusi, an- 

 gulati, glaberrimi, dichotome ramosi, ramis patentibus, 5 — 30 cm. aid. 

 Folia radicalia oblonga vel late obovata, spathulata, ad basin attenuata, 

 apice rotundata vel brevissime mucronulata, caulina obovata, oblonga, 

 lanceolata vel Ianceolato-linearia, acuta vel obtusiuscula, ad nodos 3 — 5 

 in verticillum spurium conferta, laete viridia. Flores in dichasiis elon- 

 gatis superne haud raro in cincinnos transmural is; pedicelli capillares 

 longitudine valde varii, floribus delapsis persistences atque arcuati; bhactbae 

 minimae membranaceae. Caucus lobi ovati obtusissimi virides, margine 

 membranacei, 1 — 2 mm. Ig. Stamina 3 — 5. Capsula calyce dimidio 

 longior vel eum subaequans. Semina globuloso-reniformia, castanea, 

 opaca , subtilissime obtuse granulate. 



Habitat in tota India orientali, in China, Japonia et insulis 

 Archipelagi lndici; — in America australi in isthmo Panamensi a 

 cl. Haenke lecta et in Brasilia loco accuratius non notato a cl. Linkio 

 (Enum. hort. Berol. I. 108.) indicata est. 



Obs. Ad hanc speciem tamquam varietatem foliis plerumque latio- 

 ribus, caulinis ad singulos nodos 3—10 obovatis vel ellipticis semper ob- 

 tusis, quae tamen ad formam M. strictae latifoliam transitus offert fre- 

 quentissimos , adnumeramus M. pentaphyllam Linn. (Spec, plant. 131), 

 de qua in tota India orientali frequentissima dissertationem conferas cl. 

 Fkxzlii in Annalen d. Wiener Museums I. 381. 



(3.) MOLLUGO NUDICAULIS Lam. acaulis, pedunculis e 

 foliorum rosula stricte adscendentibus, scapiformibus, superne di- 

 chasia squarroso-patentissima ferentibus; seminibus globulosis 

 opacis granulatis. 



Mollugo nudicaulis Lam. Enc. IV. 234. sensu lot. Fenzl 

 in Annalen d. Wiener Museums I. 382. 



Folia rosularia horizontaiia vel erecto-patentia late spathulata vel 

 obovata oblongave, apice rotundata, in petiolum multo- angustiorem atte- 

 nuata, glauco-viridia , glaberrima, 25—40 mm. Ig., pedunculos subangu- 

 latos scapiformes diffusos lateraliter edentia. Peounculi cum dichasio ter- 

 minal! 5—20 cm. alti; florum pedicelli strict! capillares longitudine sensim 

 decrescentes. Calvcis lobi ovales vel oblongi obtusi, virides, margine 

 tenuissime membranacei, 2 — 3 mm. Ig. Stamina 5, rarissime 3. Capsula 

 calycem aequans. Semina globulosa atra opaca subtilissime granulata. 



Var. a. diffusa Fenzl: foliorum rosula horizontali, pedun- 

 culis decumbenti-adscendentibus. 



Mollugo nudicaulis var. a. diffusa Fenzl I. c. 

 Habitat in India orientali. 



Var. /3. bellidifolia (Poir.) : foliorum rosula erecto-patente, 

 pedunculis erectis vel patentibus. 



Pharnaceum spaihulatum Sw. Fl. Ind. occid. I. 568. 



Pharnaceum bellidifolium Poir. Enc. V. 262. 



Mollugo bellidifolia (Poir.) Ser. in DG. Prodr. I. 391. 



Habitat in Senegambia, in insulis Indiae occidentalis et in Guiana 

 gallica. Verisimile in Brasilia septentrionali quoque invenietur. 



Obs. Conferas hujus specie! adumbrationem fusiorem apud Fenz- 

 lium loco superne citato. Tertia varietas illo loco enumerata vix a va- 

 rietate (?. differt, nisi pedunculis capillaribus strictis floribusque paullum 

 minoribus. 



DE MOLLUGINACEARUM BRASILIENSIUM 

 GEOGRAPHIA ET USU 

 pauca tantum afferre possumus. Totus ordo vix 40 

 species comprehendit, quarum fere omnes sunt geronto- 

 gaeae et Africae australis quidem pleraeque incolae. 

 Quatuor tantum in America inventae sunt, sed etiam 

 harum Glinus radiatus et Mollugo verticillata solae sunt 

 indigenae. Quarum de distributione jam supra dixi- 

 mus atque etiam in memoriam revocavimus, M. ver- 

 ticillatam in hortis culinariis esse herbam valde infestam. 

 Quod ad ordinis qualitates attinet, vix certi quid- 

 quam commemorari potest. Attamen negligere no- 

 lumus, quod in India orientali M. stricta diaphoretica 

 variolis ac cholerae mederi putatur, et in India oc- 

 cidentali M. nudicaulis contra ophthalmiam , tabem 

 pbtisinque conducere dicitur.*). 



*) Kosteletzkv, Med. Flora IV. 1404. 



Tabulas explicatas ad calcem Ficoidacearum invenies. 



