261 



ALSINACEAE: SAGINA. 



262 



Tribus IL Arenarieae. Styli liberi. 



VI. SAGINA Linn. (char, comm.) 



Sagina Linn. Gen. plant, n. 176. — Spergulae species exstipu- 

 latae Linn, et Auctt. plur. — Spergella Beichenb. Flora Germ, 

 excurs. 794. — Phaloe Dumort. Flor. Belg. 110. — Sagina 

 Fenzl in Annalen d. Wiener Museums 1. 43. et in Endl. Gen. 

 plant, n. 5224. Benth. et Hook. Gen. plant. 1. 151. 



Calyx fere usque ad basin 4- vel 5-partitus, la- 

 ciniis anthesi borizontaliter expansis, maturitate aut 

 patentibus aut arctissime clausis, berbaceis, plerumque 

 obtusis, marginibus saepe membranaceis. Petala 4 

 vel 5, alba, elliptica vel subovata, raro setacea, inte- 

 gerrima, aut nulla. Stamina 4 vel 5 aequilonga, aut, 

 si 8 vel 10, sepalis anteposita longiora, disco sub- 

 hypogyno membranaceo obsoleto inserta; filamenta 

 setiformia; antherae globulosae. Ovarium ovoideum, 

 subsessile, uniloculare ; ovula numerosa amphitropa 

 funiculis distinctis placentae centrali liberae inserta; 

 styli 4 vel 5, breves, intus stigmatosi, calycis laciniis 

 alterni. Capsula membranacea , ovoidea vel oblonga, 

 e calyce plus minus exserta, simplici stylorum numero 

 in valvas obtusas calycis laciniis antepositas usque ad 

 basin debiscens. Semina numerosa globulosa vel reni- 

 formia, laevia vel granulata, plerumque opaca, umbi- 

 lico estrophiolata ; embryo annularis excentricus, al- 

 bumen farinaceum cingens; cotyledones incumbentes. 



Herbae annuae vel perennes. Caules aut termi- 

 nates aut e foliorum rosula lerminali lateraliter proficis- 

 centes, filiformes et saepe jam e bast ramosi, aut humo 

 adpressi et saepe radicantes, aut rarius adscendentes et 

 erectiusculi , glaberrimi vel glanduloso-puberuli. Folia 

 minuta opposita basi membrana tenui connata, linearia 

 fihformia vel subulata, carnosula, uninervia vel enervia, 

 mutica vel aristata, glabra vel puberula, exstipulata. 

 Flores plerumque minuti, aut solitarii axillares vel ter- 

 minates, aut in cymam dichotomam simplicem vel subi- 

 teratam dispositi, longe pedicellati, pedicellis anthesi per- 

 acta plurimum apice uncinato-cernuis. — Habitant ple- 

 raeque jm temper atis hemisphaerii borealis, paucae tan- 

 tum in regione tropica vel subtropica indigenae, non- 

 nullae per totum fere orbem late dispersae. 



CONSPECTUS SPECIERUM BRASILLENSIUM. 



1. Flores tetrameri; calycis Jobi exteriores breviter aristati, 

 petala minima evanida (l.)S. apetala L. 



2. Flores peneameri; calycis lobi obtusi, petala calycem 

 aequantia persistentia 8. S. humifusa (Camb.) 



Fenzl. 



(1.) SAGINA APETALA Linn, annua, caulibus erectis ra- 

 mosis; foliis subulato-setaceis aristatis; floribus tetrameris; ca- 

 lycis lobis duobus exterioribus breviter aristatis; petalis minimis 

 evanidis. 



Alsin. 



Sagina apetala Linn. Mant. II. 559. Engl. Bot. t. 881. 



Caulks e radice annua erecti vel adscendentes, filiformes, simplices 

 stricti vel e basi ramosi, ramis adscendentibus, glanduloso-puberuli vel 

 glabri, 5 — 10 cm. aid. Folia subulato-setacea, breviter aristata vel rarius 

 mutica, basi ciliis paucis utroque margine vestita. Fi.ores solitarii axil- 

 lares et terminales, longe pedicellati, pedicellis filiformibus semper erectis 

 (vel anthesi peracta uncinato-cernuis, fructiferis iterum erectis). Calycis 

 lobi ovati vel oblongi , duo exteriores apice breviter aristati, interiores 

 obtusi, virides, anguste albo-marginati. Petala alba obcordata minima 

 evanida. Capsula calyce clauso tecta eumque paullum superans. Semina 

 fusca obovato-triquetra, dense tuberculata. 



Habitat per totam Eurupam, unde in mult as alias terras illata 

 est. Prope urbem Montevideo a St. Hilaire observata, et verisimi- 

 liter etiam in Brasitiam australem inquilina. 



2. SAGINA HUMIFUSA (Camb.) Fenzl : annua, caulibus 

 humifusis ramosis; foliis linearibus subulatis; floribus in axillis 

 solitariis et caulis apice in cincinnos breves dispositis, penta- 

 meris; calycis lobis obtusis; petalis calycem aequantibus. 



Tabula nostra LV11I. Fig. 11. 



Spergula humifusa Camb. in St. Hilaire Ft. Brasil. merid. 

 II. 125. 



Sagina humifusa (Camb.) Fenzl Mss. 



Caules e radice annua plures humifusi vel adscendentes, teretius- 

 culi, ramosi, infcrne glabri, superne pills sparsis brevlbus glandulosis ad- 

 spersi, 8—5 cm. Ig. Folia anguste linearia, subulata, acuta vel apice inter- 

 dum submucronata, glabra vel pills brevissimis scabriuscula, 10 — 15 mm. Ig., 

 vix 1 mm. It. Flohks axillares solitarii vel in clncinnis paiicifloris longe 

 pedicellati, pedicellis ftliformibu* erectis, folia aequantibus, praesertim ad 

 apicem glanduloso-puberulls. Calyx 5-partitus; lobi ovali-oblongl, obtusi, 

 virides, anguste albo-marginati, pilis brevibus glandulosis tecti, 2 mm. Ig. 

 Pktala 5 alba ovata integerrima calycem subaequnntia. Stamina 10 

 lobos calycinos dimidios aequantia. Ovakii'm ovoideum stylis 5 eo di- 

 midio brevioribus. Capsula obovata calyce clauso tecta eumque paullum 

 superans, usque ad basin valvis 5 obtusis debiscens. Semina minima pal- 

 lide brunuea, ovoideo-triquetra, minute tuberculata. 



Habitat in Brasilia australi , loco accuratius non indicato : 

 Sello , et in pascuis prope praedium rulgo Estancia do Velho Terras 

 hand longe ab urbe. Rio Grande do Suit St. Hilaire. — Floret mense 

 Septembri. 



Obs. Species pentamerae gerontogaeae omnes sunt biennes vel pe- 

 rennes; a S. Linnaei Presl (Spergula saginoide L.~) , quacum a cl. 

 Casibessedes comparator, differt praeterea caulibus terminalibus nee late- 

 ralibus, floribus multo brevius pedicellatis, (petalorum et) capsulae cum 

 calyce proportionc totoque habitu. Inter species austro- Americanas sola 

 cum S. Chilensi Cl. Gay et iS. Valdiviana Phil., quam vero utrum 

 prioris varietas glabrescens an propria sit species nescimus, comparari potest. 

 Satis autem bae differunt caulibus strictis erectis, petalis minimis subulatis 

 Caut nullis?), capsulae calyce multo longioris forma seminibusque nigris; 

 altera praeterea tota glanduloso-pilosa est, altera tota glabrescens. Maxime 

 autem planta brasiliensis affinis est Saginae decutnbenti (Ell.) Torr. et 

 (ir;i\. Fl. of North America I. 177. (quae ab auctoribus cum .v. Linnaei 

 confunditur et sub nomine .V Elliottii Fenzl proposita est apud Asa Gray, 

 Gen. Fl. Americae bor.-or. illustr. II. 30. et apud Cbapman, Fl. or South 

 Amer. 48), quae habitu magis quam notis definitis distinguitur. Multo 

 major haec caulibus adsefndeoti-erectis, pedicellis folia multo superantibus 

 cum foliis primum glandulosis dein glabrescentibus gaudet, et, gt jam dixi- 

 mus, habitu vix cum S. humifusa ad unam speciem numerarl potest. 

 Itaque herbam brasiliensem seorsim proposuimua. 



36 



