265 



ALSINACEAE: SPERGULARIA. 



266 



cularia vel discoidea, laevia, rugulosa, granulata vel 

 tuberculata, saepe ala plus minus lata, integra vel 

 denticulata cincta; embryo excentricus, uncinatus vel 

 annularis, albumen farinaceum cingens; cotyledones 

 incumbentes vel accumbentes. 



Herbae annuae, perennes vel suffrutescentes. Caules 

 plerumque diffusi, prostrati vel adscendentes, rarius strict?', 

 erecti, simplices vel plus minus ramosi, nodosi, glabri 

 vel plus minus glanduloso-pubescentes. Folia opposita 

 decussata vel ramis axillaribus abbreviatis fasciculato- 

 verticillata , plana vel semicylindrica teretiave, linearia 

 vel lineari-lanceolata , rarius ovata, mutica vel mucro- 

 nata; stipulae scariosae ad singulos nodos quaternae 

 in/erne plus minus in tubum nodum obtegentem con- 

 natae, superne in segmenta 2 vel 4 rarius plura par- 

 titae. Flores in dichasiis, superne plerumque scorpioi- 

 deis, laxis rarius contractis dispositi aut rarius axil- 

 lares solitarii; pedicelli longitudine valde variantes, 

 anthesi peracta saepe refracti demum erecti; bracteae 

 aut foliaceae aut ad stipulas reductae. — Habitant fere 

 per totum orbem, pleraeque salinae vel litorales. 



. Obs. I. Genus naturalissimum speciebus distinguendis sum- 

 mas praebet difficultates ; nam etsi nonnullas limitibus definitis 

 circumscriptas esse negari non possit, attamen, si multa speci- 

 mina ex variis locis lecta comparaveris, tain multos invenies tran- 

 situs, ut vix ullus character sat constans videatur. Unde fac- 

 tum est, ut auctores diversissimas emiserint sententias de formis 

 ad species diversas redigendis, et vix in ullo genere synonyma 

 tam multa adsint et tarn difficile extricanda. Quin etiam de no- 

 mine generico inter auctores scandinavicos ceterosque litigatur. 

 Illi enim nomen a cl. Friesio propositum, nempe Lepigonum, 

 praeoptant, quam sententiam etiam generis monographus cl. N. C. 

 Kindberg secutus est, hi Spergulariae nomen praeponunt. Pri- 

 mus genus nostrum sine dubio cl. Adanson distinxit, sed ex 

 nostra sententia non satis apparet, utrum Budae, an Tissae no- 

 mine id salutaverit. Nam turn Budam turn Tissam tribus gau- 

 dere stigmatibus dicit, et quamquam synonymon ad priorem da- 

 tum sine dubio ad Spergulam Morisonii Boreau spectet, tamen 

 ob stigmatum numerum Adansonii sententia valde est obscura. 

 Optimum igitur mihi videtur, haec nomina plane negligere. Dein 

 primus cl. Persoon generis nostri species, ab auctoribus inter 

 Arenarias vel Alsinas propositas, ut propriam Arenariae sectio- 

 nem foliis stipulatis insignem distinxit et observationem addidit: 

 „has species aut Spergulis , a quibus stylorum numero tantum 

 differre viderentur, associandas, aut sub peculiari genere, cui 

 Alsine segetalis L. addi posset, ab Arenariis separandas esse, 

 cum quibus seriem baud naturalem efficerent." Itaque sine dubio, 

 si Arenarias vel Alsinas foliis stipulatis donatas ut proprium 

 genus proponere velis, ex prioritatis lege Spergulariae nomen 

 omnibus praeponendum est; neque Kindbergii sententiae, Lepi- 

 gonum esse nomen optimum et characteristicum, assentire pos- 

 sumus. 



Obs. II. Ut jam diximus , Spergulariae species difficillime 

 sunt distinguendae, et quamquam Kindbergii monographiam ob- 

 servationibus multis atque accuratissimis abundare nemo certe 

 est qui neget, tamen hie auctor non solum multas species ne- 



glexit, sed etiam, quas proposuit, aut characteribus levioribus 

 nee satis constantibus circumscripsit, aut affinitate proximas se- 

 junxit. Vix enim naturae nobis respondere videtur, species nisi 

 seminum indumento non distinctas in sectiones diversas disponere. 

 Itaque cl. Lebelium sequi malumus, qui loco supra citato totum 

 genus in duas sectiones dividit, quarum altera seminibus homo- 

 morphis, altera seminibus dimorphis, nempe in eadem capsula 

 aliis alatis, aliis exalatis gaudet. Quarum sectionum prior in 

 duas subsectiones valde naturaliter dividi potest, alteram semi- 

 nibus exalatis, alteram alatis insignem. Si durationem radicis 

 addis, hoc modo species non solum habitu sed etiam notis dia- 

 gnosticis valde affines appropinquare potes. Ad species autem 

 distinguendas nota, qua primus cl. Lebee usus est, non est ne- 

 gligenda, scil. stipularum. Stipulae enim in folii cujusque dorso 

 inter se simulatque cum folii oppositi stipulis ita coalescunt, ut 

 mitrae ad instar nodum circumdent; non solum autem totius 

 hujus mitrae stipulaceae longitudo, sed etiam partis inferioris 

 connatae cum superiore libera in duas vel quatuor raro plures 

 lacinias partita proportio differentias praebet characteristicas, 

 quae in una eademque specie vix variant. Conferatur de hac 

 insigni stipularum indole ea, quae cl. Lebel ipse in disserta- 

 tiuncula citata exposuit; hoc loco autem non negligamus, gratias 

 quam maximas agere viro illi illustrissimo, qui nos in hoc genere 

 exquirendo litteris valde adjuvit. 



Obs. III. Totius generis monographiam hoc loco proponere 

 haud liquet, ac ne species austro-Americanas quidem omnes enu- 

 merare possumus, imprimis quum species Chilenas nonnullas, a 

 cl. Philippi sub Arenariae nomine editas nondum viderimus. 

 Quod ad species Brasilienses pertinct, nescimus an nonnullae 

 etiam extra Brasiliae fines inveniantur; una, quae etiam in Au- 

 stralia ab auctoribus indicatur, nempe Spergularia rupestris, 

 quum ipso a Cambessedesio semina ejus matura non describantur, 

 est herba valde dubia. Seminibus enim maturis deficientibus 

 nulla Spergulariae species certitate definiri potest. 



CONSPECTUS SPECIERUM BRASILIENSIUM. 



A. Semina homomorpha, in eadem capsula omnia aut exalata aut 

 alata. 



I. Semina omnia exalata. 



a. Herbae annuae. 



Calyx ad Minimum I 1 /? mm. Iongus, petala in 

 floribus superioribus semper nulla, semina ro- 



berculata 1. 8p. Platknsis (Cam It.) 



Fenzl. 



b. Herbae hi- vel triennes, raro diutius perennantes. 

 Calyx 3 1 /* — *7? mm. longus, petala calyce vix 



breviora, semina tuberculata cotyledonibus in- 



cumbentibus 8. Sp. campmtris (L.) 



Ascherson. 



II. Semina omnia alata. 



Herbae perennantes neque raro suffrutescentes. 



a. Semina tuberculata. 



1. Calyx glanduloso-pubescens, petala calyce 



vix breviora, acutiuscula . . 8. Sp. villosa Camb. 



2. Calyx glaherrimus, petala calyce triplo vel 

 quadruplo breviora, interdum erosa 



4. Sp. larvis Camb. 



b. Semina laevia. 



Caules strict! erecti; calyx 5—6 mm. longus, 

 styli 8 vel 5, capsula calycem paullum su- 



perans 5. Sp. cbandis (Pers.) 



Camb. 



