267 



ALSINACEAE: SPEKGULAKIA. 



268 



B. Semina dimorpha, in eadem capsula alia alata alia exalata. 



1. Herba semper perennis. Calyx 4 — 4 1 / 2 (raro 5) mm. 

 longus, capsulae calyce plerumque longe exserta, 



semina laevia 6. Sp. media (L.) Griseb. 



2. Herba bi- vel triennis, raro annua. Calyx 4—5 mm. 

 longus, petala calyce multo breviora, capsula eo 



paullum longior, semina tuberculata 7. Sp. mabina (L.) Griseb. 



A. Semina homomorpha. 

 I. Semina omnia exalata. 



1. SPERGULARIA PLATENSIS (Camb.) Fenzl: annua, 

 caulibus gracilibus; stipulis aeque longis ac latis ad dimidiam 

 vel tertiam partem connatis; calyce 1 — 1 7 2 mm. longo; petalis 

 in floribus inferioribus ovatis, in superioribus nullis ; capsula paul- 

 lum exserta; seminibus tuberculatis. 



Tabula nostra LX1. Fig. 11. {analysis^. 



Balardia Platensis Camb. in St. Hilaire Fl. Brasil. merid. 

 II. 130. tab. 111. 



Spergularia Platmsis (Camb.) Fenzl in Annal. des Wiener 

 Museums II. 272. in nota. 



Caulks jam e basi ramosi, numerosi, graciles, teretes, erectiusculi 

 vel procumbentes, 5 — 20 cm. alti, nodis vix incrassatis , glabrescentes. 

 Folia anguste linearia acuta et fere semper mucronata, glabriuscula vel 

 brevissime puberula, 10 — 30 mm. Jg., 1 mm. It.; stipulae ovatae, aeque 

 longae ac latae, ad dimidiam vel tertiam partem connatae, superne integrae 

 acutae vel bipartitae neque raro multindae, 1 — 2 mm. Ig. Flores in di- 

 rhasiis coinpositis superne scorpioideis; pedicelli filiformes sub anthesi ca- 

 IjCe duplo triplove longiores; bbactbae inferiores foliis aequales, supe- 

 riores sensim decrescentes et stipulas vix superantes, supreinae iis bre- 

 viores. Calvcis lobi ovato-oblongi, aestivatione interiores latiores, vi- 

 rides, margine anguste scariosi, apice intus purpurei, 1 — l'/j mm. Ig., 

 Vj — 3 /i mm ' '*• Petala in floribus inferioribus 5 alba, ovata obtusa, 

 lobis nil Minis breviora, in superioribus nonnulla abortiva, in supremis 

 nulla. Stamina 2 — 10, in floribus superioribus 2, 3 vel 4, lobis caly- 

 cinis anteposita iisque breviora, ovarium vix aequantia; antbkbae fila- 

 mentis triplo vel quadruplo breviores. Ovabium ovato-oblongum stipi- 

 tatum, stipite ovarii quartam fere partem aequante; stvli brevissimi apice 

 valde dilatati. Capsula ovata calycem ad dimidium superans, valvis latis 

 obtusis. Semina fuscn 0,4 mm. diametrum fere aequantia, ovato-pyri- 

 forniia, tuberculata; cOtvledonks incumbentes. 



Habitat ad via* prope vicum Povo de Canelones in Uruguayae 

 parte australi , et prope vicum Pueblo de las Viboras in parte oc- 

 cidentnli: St. Hilaire; prope Buenos Ayres: Commerson; — nee non 

 in plateis urbis Chilenae Santiago: Philippi. Probabiliter etiam in 

 Brasilia australi. 



(his. Balardiae genus, imprimis ob flores apetalos a Kindbebgio 

 et Lebklio asservatum, recte a cl. Fenzl cum Spergularia conjungitur 

 Petala enim in floribus inferioribus adsunt; stamina, quae ex Cambessedesii 

 verbis cum lobis calycinis alternant, re vera, nisi plura quam 5 adsunt, 

 iis anteposita sunt neque hypogyne inserta, sed eodem inodo quo in ceteris 

 Spergulariis, annuli nempe perigyni obsolete glandulosi ope in glandu- 

 larum apice. 



2. SPERGULARIA CAMPESTRIS (L.) Ascherson: bi- vel 

 triennis, caulibus fere semper prostratis ; stipulis duplo vel triplo 

 longioribus quam latis breviter connatis; calyce 3V 2 — 4% mm. 

 longo ; petalis calyce paullum brevioribus margine haud contiguis ; 

 capsula calycem subaequante; seminibus tuberculatis. 



Arenaria rubra a. campestris Linn. Spec, plant. 606. 



Lepigonum rubrum (L.) Fries, Fl. Holland. 76. 



Spergularia rubra (L.) Presl , Fl. Sicul. I. 160., non 

 Camb. in St. Hilaire Fl. Brasil. merid. II. 129. 



Spergularia campestris (L.) Ascherson, Flora der Mark 

 Brandenburg 94. 



Caulks e radice bienni vel trienni, rarius perennante numerosi, pro- 

 strati vel adscendentes, graciles, teretes, 5—15 cm. alti, inferne glabres- 

 centes, superne plus minus glanduloso-pubescentes, ramis perdurantibus 

 brevibus albidis. Folia lineari-filiformia, subulata, mucronata, glauces- 

 centia, subglabra, 10—20 mm. Ig., 1—2 mm. It.; stipulae ovato-lanceo- 

 latae, attenuato-acuminatae, duplo vel triplo longiores quam latae, basi 

 breviter connatae, apice haud raro bi- vel tripartitae et saepe piliferae, 

 3—5 mm. Ig. Flobes in dichasiis superne scorpioideis, pedicelli sub an- 

 thesi longitudine valde variantes; bbacteae foliis aequales, supreinae tan- 

 turn stipulis breviores. Calycis lobi oblongi virides, margine late sca- 

 riosi plus minus dense glanduloso-pubescentes, 3 1 / 2 —4 , / 2 mm. Ig. , c. 1 '/ 2 

 mm. It. Petala lilacina vel alba, ovato-oblonga obtusa, lobis calycinis 

 paullum breviora, margine haud contigua. Stamina ovarium superantia; 

 filamenta antheris quater vel quinquies longiora. Ovabium oblongum 

 brevissime stipitatum; styli patuli. Capsula ovata calycem subaequans 

 vel eo vix brevior. Semina fusco-brunnea, 0,4 — 0,6 diametrum longiorem 

 aequantia, triquetro-obovata, tuberculata; cotyledones incumbentes. 



Vulgatissima species gerontogaea vel rectius Europaea, hodie 

 per totum fere orbem translata. In Uruguaya prope urbem Monte- 

 video: Sello, et verisimiliter etiam in Brasilia australi invenienda. 



Obs. I. Species ab auctoribus nomine Spergulariae (vel Lepigoni) 

 rubrae proposita, ex prioritatis lege melius Sp. campestris appellatur. 

 Linnaeus enim cum Arenaria rubra diversam speciem, nempe Spergula- 

 riam marinam iL.) Griseb. tamquam varietatem conjunxit. — Synonyma 

 speciei non omnia enumeravimus; conferatur de iis Kindbebgii mono- 

 graphia pag. 40. 



Obs. II. Inter species austro- Americanas ab auctoribus propositas 

 Spergulariae campestris sine dubio forma diffusior, inflorescentia laxiore, 

 floribus longius pedicellatis, capsula calycem paullum excedente est Sper- 

 gularia remotiflora Steudel (in Flora 1856 p. 425), in sabulosis prope 

 Valparaiso a Bertero lecta. Altera species ex insula Juan Fernandez 

 allata, Spergularia confertiflora Steudel, paullum differt et diversa 

 quoque est a Spergularia polyp hylla (Phil.) Rohrb., quam in eadem 

 insula legit et sub nomine Arenaria rubra var. polyphylla edidit 

 cl. Philippi (in Botanische Zeitung 1856, 642), a typo multis notis, prae- 

 cipue autem seminum indumento insigni et in toto genere singular! facile 

 distinguendam. 



II. Semina omnia alata. 

 a. Semina tuberculata. 



3. SPERGULARIA VILLOSA (Pers.) Camb. perennis, suf- 

 frutescens, caulibus erectis plus minus strictis ; stipulis inferioribus 

 6 — 8 mm. longis sensim decrescentibus , ad tertiam vel quartam 

 partem connatis; calyce glanduloso-pubescente 5 — 6 mm. longo; 

 petalis calyce vix brevioribus; capsula calycem paullum excedente. 



Var. a. genuina : caules numerosi erecti stricti, inferne glabri 

 vel levissime puberuli, superne glanduloso-pubescentes, rarissime 

 glabrescentes; folia acuta et saepe aristata, stipulae internodiis 

 inferioribus brevissimis sublongiores, superioribus elongatis multo 

 breviores, 5—7 mm. longae; calyx 5—6 mm. longus; styli inter- 

 dum 4 vel 5 ; semina late , rarissime angustissime alata, ala sub- 

 integra. 



Tabula nostra LXI. Fig. /. 



Spergula villosa Pers. Syn. I. 522. 



Spergularia villosa (Pers.) Camb. in St. Hilaire Fl. Brasil. 

 merid. 11. 129. 



Lepigonum trachyspermum Kindb. Monogr. gen. Lepig. 31. 

 tab. II. Jig. 16. 



Lepigonum murale Kindb. loc. cit. quoad plantam Sel- 

 loanam, cum tab. II. Jig. 17. (ic. dextra) : forma seminibus an- 

 gustissime alatis. 



Spergularia grandis forma a Fenzl, Monogr. Spergul. Mss. 



