311 



FICOIDACEAE : SESUVIUM - TETRAGONIA. 



312 



Caules e radice lignosa sufFrutescentes numerosissimi, prostrati vel 

 erectiusculo-adscendentes, succulenti, glaberrirni, plus minus ramosi, 10—30 

 cm. longi. Folia linear!- aut lanceolato-oblonga obtusa vel acutiuscula, 

 carnosa, glabra et saepe punctulis crystallmis adspersa, plana vel mar- 

 ginibus subrevoluta, viridia vel glaucescentia, 20 — 50 mm. lg., 3 — 10 mm. It., 

 internodiis breviora vel ea aequantia. Fi.ores solitarii pedicello aut subnullo 

 aut plus minus elongato, bracteis binis minimis scariosis suffulti. Calycis 

 5 — 10 mm. longi tubus brevis turbiuatus, 5-fidus, lobi oblongo-lanceolati obtusi 

 margine membranacei, intus laete carnei vel purpurei, extus stria mediana lata 

 viridi percursi et infra apicem dorso apiculati. Stamina 10 — 15 vel in- 

 definita, calycem vix aequantia. Cafsula oblonga. Semina reniformi- 

 rotundata nigra subopaca laevia, apice radiculari paullum 'prominente, in- 

 tegumento exteriore cruslaceo ab interiore membranaceo leviter soluto. 



Habitat in maritimis tropicis et subtropicis totius fere orbis, 

 praesertim Americae australis et centralis. In ora Surinami obser- 

 vata a Wullschlaegel; intra Brasitiae fines in prov. Bahia: Salz- 

 tnann, Blanchet; prupe Rio de Janeiro: Lund, Glaziuu 3994, Mar- 

 tius, Riedel; loco accuratius nun indicato: Schott; et in Uruguaya 

 prope Montevideo: Commerson, Selto, St. Hilaire. 



Obs. Stirpis hujus valde variabilis formae quaedam sub titulo spe- 

 cierum ab auctoribus sunt dislinctae, quae tamen notis definitis vix cir- 



cumscribi possunt et nisi omnes, tamen pleraeque In unam sunt reducendae, 

 ut jam suspicati sunt cl. Wight et Arnott in Prodr. Fl. Penins. Ind. 

 orient. I. 362. Quae a nobis sub Sesuvio Portulacastro conjunguntur, 

 sine dubio tamquam species distinctae proponi nequeunt , quum transitus 

 tarn numerosos praebeant, ut ne varietates quidem succincte limitare po- 

 tuerimus. Vix insuper dubitamus, quin etiam hujus sit loci, tamquam 

 forma foliis parvis 5 — 10 mm. longis subrotundis, floribus longe pedicel- 

 latis, Sesuvinm microphyllum Willd. Enum. 521. (S. spathulaUim H.B.K. 

 Nov. Gen. et spec. VI. 70.), a cl. Humboldt in Cubae maritimis prope 

 urbem Havanna defectum. Altera species, Sesuvinm repens Willd., ex 

 India orientali, an caulibus repentibus ad nodos saepe radicantibus satis a 

 nostra difTerat, ignoramus; hujus enim specimina a b. Riedel ad Lagoa 

 das Freitas prope Rio de Janeiro lecta, ab herba Indica vix distingui 

 possunt. 



Neque minus specierum propriarum titulo indignae nobis videntur 

 Sesuvinm pentandrum CEll.) Fenzl (Annalen d. Wiener Museums I. 347 

 in nota), quae staminibus quinqtie calycis laciniis alternis gaudet et in 

 Americae borealis parte australi haud raro occurrit, atque Sesuvium Ed- 

 monstonei Hook. fil. (Transact. Linnean Soc. XX. 221), in insulis Gala- 

 pagos degens, quae ex descriptione foliis interuodia superantibus calycisque 

 laciniis lanceolatis acuminatis diversa dicitur. Tales enim characteres in 

 plantis hisce nimis variant, ita ut omnes illas „species" unius ejusdemque 

 formas repraesentare vix dubitemus. 



Tribus II. MESEMBRYANTHEMEAE (Lindley) Benth. et Hook. (Gen. pi. I. 852.). Calycis tubus 

 ovario adnatus. 



II. TETRAGONIA Linn. 



Tetragonia Linn. Gen. plant, n. 627. et Auctt. — Demidovia 



Pallas, Hort. Demidov. tab. 1. — Tetkagonella Miquel in 



Plant. Preiss. 1. 245. 



Calyx vix ad medium 4-, rarius 3- vel 5-fidus, 

 tubus ovario adnatus, ulterius excrescens, teres vel an- 

 gulatus, lobi carnosuli intus colorati, post anthesin 

 conniventes. Petala nulla. Stamina 1 — 5 vel indeflnita, 

 rarius plura quam 30, solitaria vel per phalanges 

 summo calycis tubo inter ejus lobos inserta; fil amenta 

 filiformi-subulata; antherae lineares vel oblongae. 

 Ovarium inferum 3- vel 5-, interdum 8- vel ( J-loculare, 

 rarius abortu 1- vel 2-loculare, loculis uniovulatis, uno 

 alterove interdum vacuo; ovulum amphitropum ex lo- 

 culi anguli interni apice funiculo brevi extrorso ovu- 

 lum que quasi circumflectente pendulum; styli tot quot 

 loculi, breves vel subelongati, subulati, intus stigmatosi. 

 Fructus drupaceus vel nucamentaceus, osseus, indehis- 

 cens, 1 — 9-locularis, apice pro loculorum numero in 

 cristas totidem vel angulos radiantes plus minusve 

 distinctos compressus, medio depressus vel emarginatus, 

 deorsum in tubercula solitaria vel plura acuta aut in 

 alas cartilagineas , extus calycis adhaerentis proces- 

 subus similibus auctas, in cornua vel alas verticales 

 praemagnas intumescens. Semina in loculis solitaria, 

 pendula, pyriformi-reniformia, estropbiolata ; embryo 

 excentricus cyclicus albumen farinaceum cingens ; coty- 

 ledones incumbentes. 



Herbae vel suffrutices. Caules succulenti, pro- 

 strati vel subscandentes, plun'mum diffusi, glabri pilosi 

 vel papillosi. Folia alterna, plana, carnosa, oblonga 

 ovata vel deltoidea aut linearia, Integra, stipulis nullis. 

 Flores axillares, solitarii vel pauci, glomerati, interdum 

 in racemo axillari vel terminali, sessiles vel pedicellati. 

 — Habitant pleraeque ad Caput bonae spei, paucae in 

 America australi subtropica, una in littoribus Asiae 

 orientalis, Australiae, Polynesiae et Americae australis 

 simul obvia. 



1. TETRAGONIA EXP ANSA Murr. glabra, caulibus pa- 

 tulis; foliis carnosis ovato - rhombeis petiolatis; floribus solitariis 

 vel geminis axillaribus ; calyce turbinato, f ructifero extus 4- vel 5- 

 rarius pluricornuto ; seminibus laevibus. 



Tabula nostra LXXI. 



Demidovia tetragonioides Pallas, Hort. Demid. 150. t. 1. 

 (1781). 



Tetragonia expansa Murray , Comment. Ootting. VI. (1783) 

 13. t. 5. Ait. Hort. Kew. II. 178. DC. Plant, grass, t. 114. 

 Bot. Mag. t. 2362. 



Tetragonia Japonica Thunb. Flor. Jap. 208. (1784). 



Tetragonia halimifolia Forst. Prodr. 223. (1786). Roth 

 Abhandl. 48. t. 8. 



. Tetragonia cornuta Gaertn. Fruct. II. '483. t. 179. fig. 3. 

 (1791). 



Tetragonia inermis F. v. Mueller in Linnaea XXV. 384. 

 (1852). 



Caulks e radice annua vel bienni patuli vel subscandentes, angulati, 

 sulcati, plus minus ramosi, glabri vel leviter scabriusculi. Folia carnosa 

 ovato-rhombea acuta vel obtusa, infra medium in petiolum longum atte- 



