313 



FICOIDACEAE: MESEMBRYANTHEMUM. 



314 



nuata, integerrima vel margine haud raro sinuata, glabra vel punctulis 

 cryslallinis scabrida, 40—60 mm. Ig., 25 — 40 mm. It. Flores solitarii 

 vel gemini in foliorum axilla subsessiles. Calycis tubus turbinatus, infra 

 apicem tuberculis 4 vel 5, raro pluribus instructus, 4 mm. Ig. , limbo 

 brevi 4— 5-lobato, lobis parvis ovatis obtusis intus luteo-coloratis. Sta- 

 mina 80, summo calycis tubo inserta, in phalanges 4 vel 5 lobis caly- 

 cinis alternas disposita. Ovarium 4 — 8-loculare. Fructus turbinatus, 

 viridi-lutescens, lobis calycinis persistentibus coronatus, infra apicem extus 

 4- vel 5- raro pluricornutus, obsolete sulcatus, superne osseus, 4— 8-lo- 

 cularis, inferne intus cavitate liemisphaerica inanis. Skmina in loculis 

 singula, rubro-ferruginea, uncinato-conduplicata, apice radiculari paullum 

 prominente, laevia. 



Habitat in littoribus Asiae orientalis, Australiae, Polynesiae et 

 raro in Americae australis parte occidentali. In Brasilia in pro- 

 vinciis S. Catharina et Rio arnnde do Sul observata est, neque minus 

 in Uruguaya: St. Uilaire, et in Montevideo: Sello. 



III. MESEMBRYANTHEMUM Linn. 



Mesembryanthemum Linn. Gen. plant, n. 628 et Auctt. — Hyme- 

 nogyne Haw. Revis. 74 et 192. — Mesembryanthus Necker, 



Elem. n. 735. 



Calyx vix ad medium 5- (rarius 2 — 8-)fidus, 

 tubus ovario adnatus, lobi inaequales, aestivatione ex- 

 teriores majores, herbacei vel scariosi. Petala plu- 

 rima, uni — pluriseriata, linearia, summo calycis tubo 

 inserta. Stamina perplurima, cum petalis inserta, pluri- 

 seriata; filamenta filiformia; antherae oblongae. Ova- 

 rium inferum, 4 — 20-loculare, carpidiis circa axin cen- 

 tralem horizontaliter verticillatis, sutura ventrali supera 

 libera, loculis multiovulatis; ovula amphitropa angulo 

 carpidiorum interno vel basi vel externo affixa; styli 

 tot quot loculi, liberi vel basi coaliti, intus longitudi- 

 naliter stigmatosi. Fructus capsularis, capsula ex- 

 succa, apice truncato-depresso multiradiata , 4 — 20-lo- 

 cularis, loculis ad suturas ventrales hiantibus, epicarpio 

 ab endocarpio soluto, pleiosperma. Semina globulosa 

 vel pyriformia estropbiolata; embryo curvatus vel un- 

 cinatus albumen farinaceum cingens; cotyledones ovales 

 vel oblongae obtusissimae incumbentes. 



Herbae vel suffrutices succuUnti Gaules erectt 

 vel prostratt plus minus ramosi, glabri vel papillosi. 



Folia opposita vel alterna, forma varia, integerrima vel 

 marginibus ciliis spinisve rigidulis ornatis, exstipulata. 

 Flores axillares vel terminales, solitarii, cymosi vel ra- 

 cemosi. — Habitant pleraeque in Capite bonae spei, 

 paucae, et fere semper littorales , in Europae regione 

 Mediterranea , insults Canariensibus , Africa tropica et 

 Arabia, Nova-Hollandia. 



1. MESEMBRYANTHEMUM GUY ANENSE Klotzsch: „re- 

 pens radicatum, ramulis brevissimis ; foliis oppositis teretibus 

 oblongis acutatis; floribus saturate roseis; calycis limbi lobis in- 

 aequalibus, petalis anguste oblongis obtusis; starainibus inclusis; 

 stigmate 5-radiato; capsula inf era turbinata 5-loculari, 10-radiata." 



Mesembryanthemum Guyanense Klotzsch in Rich. Schomburgh 

 Reise in British Guyana II. 300 in nota. 



In Brasiliae prov. Rio Negro in arenosis prope victim Pirara 

 haud procul a Guyanae finibus: Rich. Schomburgk. 



Obs. Herba nisi ex diagnosi brevissima Klotzschii ignota, in her- 

 bariis nee Reg. Berolinensi nee Reg. Kewensi inveniri potuit, quani ob 

 rem descriptionem fusiorem dare non possumus. Revera earn Mesem- 

 bryanthemi esse generis vix dubitamus, quamquam hujus generis speciem 

 medio in Americae australis continente occurrere, valde ease singulare 

 nemo certe est qui neget. Dotanicis igitur Guyanensibus et Brasiliensibus 

 herbam denuo atque accuratius investigandam recommendamus. 



DE FICOIDACEARUM RATIONIBUS GEOGRA- 

 PHICIS ATQUE USU. 



Tres hujus ordinis species intra Brasiliae fines 

 occurrunt, quarum vero, nisi una valde adhuc dubia, 

 nulla est indigena. Distributionem earum geograplii- 

 cam jam supra indicavimus. 



Sesuvia et Tetragoniae oleraceis accensentur; inter 

 quas vero primarium locum sine dubio tenet Tetra- 

 gonia, cujus folia, eodem modo ut apud Europaeos 

 Spinaciae oleraceae, cocta a Brasiliae meridionalis in- 

 colis eduntur.*) 



*) St. Hh.aire, Flor. Bras, merid. II. 144. 



