387 



DROSERACEAE: DROSERA. 



388 



Herbae perennes raro svffrutices, humiles, saepius glanduloso-pilosae et eleganter ciliatae, rhizo- 

 mate elongato v. abbreviate passim bulboso, caule abbreviatissimo („acaules") v. ramus elongato tereti. 

 Folia spiralia v. alterna, raro verticillata, saepius (in acaulibus) in rosulam basilarem congesta, plq. sim- 

 plicia integra, raro bi- v. pedatifida, saepe laciniato-ciliata, vernatione incurvo-cvrcinnata v. tnflexa raro 

 recta. Petiolus indolis vulgaris v. planus, raro foliaceus v. vesiculosa; stipulae liberae v. m ligulam 

 intraaxillarem saepius lacero-partitam coadunatae, nunc rudimentariae v. nullae. Inflorescentia plq. 

 cincinnata (cyma scorpioidea) spici- v. racemiformu, simplex v. bifida, rarius cymoso-corymbosa, scapo 

 axillari (in rosulis subcentrali) fulta, ante anthesin circinnato-involuta, dein recta, raro ad florem solitarium 

 reducta. Bracteae minutae v. abortivae. Flores parvi v. mediocris magnitudinis, raro majusculi speciosi, 

 albi v. rosei purpureique, fugaces. — Crescunt in turfosis, paludosis v. arenosis humidis, rarissime in aqua 

 natantes, per totum fere orbem terrarum, plagis tamen polaribus exceptis, frequentiores in Australia extra- 

 tropica, in Brasilia pauciores uno tantum Droserae genere repraesentatae. 



Ordo singularis, minus characteribus antho- et carpologicis, quam habitu et praecipue foliorum vernatione (ei Filicum si- 

 mili) distinctus. Affinitates cum Caryophyllaceis, et mediante Pamassia cum Saxifragaceis , remotiores etiam cum aliis quibusdara 

 ordinibus, a cl. Planchon bene expositae sunt, in cujus monographiam supra citatam hoc loco remittere sufficiat. 



Sepalorum positio, ubi calyx 5-merus exstat, in omnibus generibus ita est, ut sepalum secundum axem versus spectet, qualis 

 in plerisque Dicotylearum calycibus observatur. Sola Aldrovandia diversam dispositionem exhibet, earn nempe, ut sepalum impar 

 (tertium quidem) bracteae superpositum sit, duo sepala (secundum et quartum) versus axem spectent. Hoc genus insuper bracteolis 

 destitutum est. (Cf. Caspary, Bot. Zeitung 1862 p. 195. tab. 7.). 



Genus brasiliense unicum: 



DROSERA Linn. 



Drosbra Linn. Gen. n. 391. DC. Prodr. I. 317. St. Hil. PI 

 remarq. 253. t. 15. Fl. Bras. II. 93. (edit, in fol. maj., cum 

 tab. color.). Endl. Gen. n. 5033. Planch, in Ann. sc. nat. III. 

 Ser. IX. 187. Benth. etHooh. Gen. I 662. — Ros solis Tour- 

 nef. Inst. 245. t. 127. — Rorella Bupp, Fl. Jen. I. 102. — 

 Rossalina Brasil. 



Calyx 4 — 5- (8-) partitus, lobis imbricatis, per- 

 sistens. Petala hypogyna v. subperigyna, libera, ob- 

 ovato-spatliulata, irregulariter imbricata, marcescenti- 

 persistentia. Stamina petalis isomera alternaque et 

 cum iis inserta, persistentia; filament a filiformia; an- 

 therae basi affixae immobiles , extrorsum birimosae. 

 Pistillum libernm 3- nunc 2 — 5-carpidiaturn , 1-locu- 

 lare, placentis parietalibus multiovulatis, ovulis 2 — pluri- 

 seriatis. Styli 3 v. 2 — 5, basi breviter coadunati, 

 simplices v. saepius bicrures, cruribus passim iterum 

 divisis, divisuris undique v. apice tantum stigmatosis. 

 Capsula loculicide debiscens. Semina plq. numerosis- 

 sima minuta, ovoidea oblonga v. linearia; testa Crus- 

 tacea arcta, aut membranacea laxa, foveato- v. cellu- 

 loso-reticulata. Albumen copiosum; embryo ex albumine 

 semiexsertus minutus, aut inclusus major axilis. 



Herbae perennes, rh'zomate lignescente passim bul- 

 boso, „acaules" scapiflorae vel rarius caulescentes , sim- 

 plices v. rarius ramosae, plq. plus minus glanduloso- 

 pubescentes. Folia alterna v. subverticillata, saepius in 

 rosulam basilarem congesta, sessilia vel petiolata, integra 



v. raro pedato-dwisa, forma varia, margine saepius la- 

 ciniato-ciliata, ciliis glanduliferis, vernatione plq, incurvo- 

 circinnata raro recta. Stipulae liberae v. saepius in 

 ligulam intraaxillarem plq. laciniatam coadunatae, nunc 

 rudimentariae vel nullae. Inflorescentiae axillares v. 

 terminates (e rosulis subcentrales, sed non vere termina- 

 tes), rarius „oppositifoliae (t , saepius scapo fidtae, apice 

 abeuntes in cincinnos simplices vel bifidos, 2 — multi-, 

 raro 1-jioros, spici- v. racemiformes, primum circinnato- 

 involutos, tandem erectos. Bracteae minutae. Flores 

 plq. parvi v. mediocris magnitudinis, albi v. rosei. — 

 In turfosis, paludosis humidisque totius fere orbis terra- 

 rum, frequentiores in Australia, rariores in America. 



Obs. Folia Droserarum complurium irritabilitate quadam 

 gaudere et per hanc insecta vel alia animalcula, quae in folia 

 considunt, capere et enecare posse, jamdudum est quod constat. 

 Ita etiam specierum brasiliensium saepe specimina observavi, in 

 quibus folium unum vel alterum, plus minus clausum et con- 

 volutum, inter cilias marginis insectum retinebat. Eandem fa- 

 cultatem, multo magis adhuc evolutam, etiam in Dionaea musci- 

 pula observari, vix est quod moneam. — Accuratiora de hac re 

 conferantur in dissertatione cl. Theod. Nitschke „de Droserae 

 rotundifoliae L. irritabilitate, Vratislaviae 1858". 



Foliorum ciliae marginales quae pro veris foliorum laciniis, 

 nee pro pilis habendae sunt (cf. e. gr. Nitschke in Bot. Zeitung 

 1861. n. 22.) in glandulis suis apicalibus guttas liquoris hyalini 

 secernere solent, in luce solis pulchre resplendentes , unde hae 

 plantae nomina Ros solis apud botanicos veteres et apud 

 Francogallos, Rossalina apud Lusitanos, „Sonnenthau" 

 apud Germanos ferunt. 



Inflorescentiae plerarumque specierum, e. gr. omnium Bra- 

 siliensium infra sequentium, cincinnos (cymas scorpioideas) effor- 

 mant simplices v. bifidos, sympodio primum involuto, demum 



