CALLITRICHINEAE: CALLITRICHE. 



10 



etiam in altitudinem evolvuntur parietes germinis sistentes, et 

 supra placentam undique concamerantur ; denique superne elau- 

 duntur, relicta tantum apertura angustissima, quae postea in sinu 

 inter stigmata locum habet. Margines enim laterales aperturae 

 incrementum continuant et in stigmata duo plus minusve longa, 

 saepius germen multoties superantia, cylindrica, filiformia, e cel- 

 lulis non coloratis, superficie in papillas humiles prominentibus 

 (v. fig. 14) composita extenduntur. Fasciculi fibrovasales tenues, 

 qui in dorso carpidiorum singuli evolvuntur, in stigmata his 

 respondentia egrediuntur; ipsa stigmata in aliis speciebus eri- 

 guntur, in aliis a primo initio reflectuntur. Germen interea, 

 prima indole biloculare, in quadriloculare mutatur non tam septis 

 spuriis (proprie sic dictis) a carpidiis procreatis, quam inaequali 

 partium incremento. Paries enim carpidii utriusque in linea me- 

 diana dorsi, ubi fasciculus fibrovasalis dorsalis ascendit, longitu- 

 dinaliter sulcatur, ceteris partibus magis magisque extensis et 

 concameratis , quare intrinsecus mediana carpidii linea in cristam 

 protruditur et mox cum placenta coalescit. Igitur uterque ger- 

 minis loculus in binos divisus totumque germen diametro me- 

 diano et laterali aequalibus, angulis quatuor rotundatis totidemque 

 sulcis notatus invenitur. Tela conductrix infra germinis orificium 

 sita omnium loculorum introitus inter se conjungit. Fasciculus 

 fibrovasalis, qui in germen ingreditur, emissis dorsalibus carpi- 

 diorum fasciculis, in quatuor ramulos finditur, qui in parte axili 

 germinis adscendunt et ad placentas accedunt, ubi in hilis ovu- 

 lorum terminantur. Intimum stratum cellularum loculorum ger- 

 minis parietes componentium jam ante florescentiam divisione 

 iterata in cellulas tenuissimas, elongatas, fusiformes convertitur, 

 e quibus postea putaminis elementa formantur- 



Ovula in loculis singula e placentis centralibus nascuntur. 

 Quorum examen quoad evolutionem et structuram satis difficile 

 pst, quare magna de his rebus inter auctores, qui in iis versati 

 sunt, erat dissensio. CI. enim Baillon ovula dixit esse ana- 

 tropa, pendula (id quod haud dubie cum natura congruit) , inte- 

 gumentisque instructa, itemque cl. Lkbel integumenta bina com- 

 memoravit; ego contra primis quas feci observationibus inductus 

 ovulum integumentis destitutum esse opinatus sum et tantum- 

 modo e nucleo nudo , praegrandi segmenti inferioris incremento 

 asymmetrice, ita ut caruncula nuclei, ovulorum anatroporum pen- 

 dulorum more, sursum spectet, effigurato componi; nuperius vero 

 ad aliam et sane rectiorem sententiam perveni nucleumque par- 

 vum angustum integumento "" crasso simplici obductum et incre- 

 mento sacculi embryonalis vel prorsus vel maxima ex parte re- 

 sorptum intellexi. Ovulum primum tuberculi hemisphaerici instar 

 e placenta egressum (v. fig. 7—11) ita augescit, ut basi paululum 

 angustata huic affixum sit, quo tempore ex apice ejus (id est: 

 eo latere quod sursum et versus germinis tectum spectat) inte- 

 gumentum tori crassi instar procrescit nucleumque brevi penitus 

 obducit et superat; inde utraque pars conjuncta germinis loculum 

 magis magisque implet et simul cum eo in altitudinem crescit. 

 Micropyle, ut in ovulo semimaturo ab apice viso (fig. 11) co- 

 gnoscitur, formam habet rimae brevis angustissimae, diametro 

 majore radialiter (seu ab hilo ovuli ad dorsum, vel a placenta 

 ad convexitatem loculi) directae, quam ipsam ob causam obser- 

 vatorem facillime fugit. In ovulo maturo, quod formam oblon- 

 gam, inferiore parte paululum angustatam, acuminatam accepit 

 (v. fig. 15), hilus supra medium altitudinis situs est, micropyle 

 sursum et simul nonnihil introrsum spectat; integumentum in 

 dorso ovuli tenue est duobusque cellularum stratis sacculum em- 

 bryonalem angustum, elongatum, subarcuatum tegit; in parte 

 placentari multo crassius evadit ibique fasciculum cellularum te- 



nerrimarum angustarum (raphen) cum fasciculo fibrovasali pla- 

 centari junctum continet; nuclei hoc tempore praeter sacculum 

 embryonalem nulla pars superesse videtur. Cellulae exostomium 

 cingentes sub anthesi paululum relaxantur et papillarum ad 

 instar prosiliunt. 



De embryone et semine. 



Sacculus embryonalis post fecundationem celeriter endo- 

 spermio impletur et, parte praesertim inferiore, aliquantum dila- 

 tatur, dum extremitati superiori angustatae (v. fig. 16) tubus 

 pollinicus adhaeret, ita ut simul cum eo ex ovulo extrahi possit. 

 Infima sacculi extremitas hoc tempore in apiculum minutum sin- 

 gulare producta est, cellulas endospermicas extremas 3 — 4 rostri 

 instar angustatas (v. fig. 17) continens. Extremitas superior in- 

 terim canalem angustum sistit, cujus pars superior una cellula 

 endospermica cylindrica (an vesicula germinativa non fecundata?) 

 repletur. In axi albuminis apparet proembryo, filum cellulare e 

 cellulae germinativae divisione ortum, quinque fere cellulas Ion- 

 gum, quarum infimae globulus embryonalis adhaeret, statu ma- 

 xime juvenili quern observavi e cellulis quatuor compositus (fig. 18). 

 Globulus hie grandescit iterata cellularum divisione, cujus gradus 

 singulos etsi non omnes persequi licuit, tamen haec pro certo 

 cognovi: maturo tempore cellulae epidermidis embryonalis matri- 

 cales secernuntur, deinde strata interna telae embryonalis, cortex 

 et corporis fibrovasalis prima initia segregantur (fig. 19). Coty- 

 ledones e vertice globuli embryonalis deorsum verso, formam mox 

 applanatam, postea eniarginato-bilobam monstrante (fig. 20), pro- 

 truduntur ; plumula minuta papilliformis serius e fundo sinus 

 inter cotyledones siti prod it. Interea extremitas mici opylaris 

 embryonis magis magisque in formam cylindricam cre^centis ad 

 radicem fonnatur primariam calyptra tectam, quae e simplici, 

 mox duplici cellularum strato constat et cui etiam in semine 

 semimaturo filum proembryonale adhaeret (fig. 21). Cellularum 

 interea endosperniicarum strata embryonem undique circumdant, 

 et nonnulla eorum usque ad seminis maturitatem in ambitu em- 

 bryonis conservantur. Integumentum crassum communi partium 

 incuslarum incremento magis magisque comprimitur, ut postremo 

 nonnisi certae ejus partes supersint: pars apicalis, dorsalis et 

 placentaris, quarum prima carunculam sic dictam seminis sistit 

 (cf. fig. 22), altera angustissima est, tertia raphes reliquias con- 

 tinet, ceterum telam mollem, microparenchymaticam , mox mar- 

 cescentem constituit. Hae superficiei seminis partes libcrae re- 

 manent nee cum pariete loculi concrescunt. In cetero vero se- 

 minis ambitu, praecipue ad latera, integumentum compressum 

 perit et in materiam amorpham fuscam abit, qua superficies en- 

 dospermii tain firmiter cum loculi pariete conglutinatur, ut illud 

 non intactum ab hoc avelli possit. Tam in endospermii quam in 

 embryonis cellulis praeter substantiam protei'nicam magna olei 

 copia doponitur; amylum desideratur. In semine maturo embryo 

 axilis tribus vel quatuor stratis cellularum endospermicarum un- 

 dique cingitur. 



Ipsius embryonis maturi, praesertim ejus partis, quae axim 

 hypocotyledoneam sistit, structura valde regularis est et hanc ob 

 causam memorabilis, quia jam internodium caulis vegetativi lucu- 

 lente refert. Forma hujus partis plerumque non exacte cylin- 

 drica est, sed internodiorum more in directione rimae cotyle- 

 dones separantis modice compressa. Epidermis ab insequentibus 

 stratis jam cellularum exiguitate discrcpat (fig. 27), et quum jam 

 pridem ab his diremta sit, parietes radiales cellularum epider- 

 midis cum iis corticalium alternant. Corticis, si sectionem trans- 

 versam respicimus, cellulae et conccntrice in strata 4 (rarius 5) 



