105 



VOCHYSIACEAE: SALVERTIA— ERISMA. 



106 



ferta. Inflorescentia e cicinnis verticillatis peduncu- 

 latis in racemum vel paniculam dispositis formatur ; axes 

 cicinnorum intemodiis elongatis, bibracteolati , bractea 

 secunda axem ordinis suverioris suffulciente, more ex, gr. 

 Borraginearum. 



Vochysiae generi proximum, tam inflorescentiae construc- 

 tione quam flore, antherae cellulis, ovario, capsula, semine etc.; 

 differt tantum nuraero et regularitate pctalorum, quare forte cum 

 ilia subgeneris titula conjungenda est. Positio staminis, nisi fallor, 

 eadera est, sed organogenesi ulterius demonstranda erit. 



1. SALVERTIA CONVALLARIODORA St. Hil. 



Tabula nostra XVII. Fig. II. (analysis). 



Salvertia convallariodora St. Hil. et Auctt. locis supra 

 ad genus citatis; Spach Suites a Buffon tab. 33; Warming 

 in „ Videnskabelige Meddelelser" societatis historico - naturalis 

 Havniensis 1867 p. 41. 



Salvertia thyrsiflora Pohl (monstrositas S. convallario- 

 dorae, me judice) , in Plant. Bras. II. 16. t. 110. 



Folha larga Brasiliensium (ex Riedel) , C u 1 h e r do 

 vaqueiro (ex Lund, ad Curvello) , Bananeira do campo 

 (ex Warming, ad Lagoa Santa) , Mo liana (ad Tiber ava, ex 

 Begnell). 



Arbor 10 — 40-pedalis. Truncus magis minusvc tortuosus, ramis 

 patentibus tortis crassis. Cortex sordide griseus, suberosus, longitudina- 

 liter valde rimosus. Hamuli breves crassissimi , ad pollicem crassi , me- 

 dulla et cortice crassis, resinosi, novelli tomento ferrugiueo v. interdum 

 canescenti-ferrugineo (ccti, ndultiores haud decorticantes cortice glabro 

 griseo cicatricibus folioruin delapsorum primum suborbicularibus postea 

 subreniforcni-ohlongis paullo immersis notati; iuternodia brevissima, vulgo 

 c. 5 mm. longa. Folia verticillata, sena ad octona , ultra annum baud 

 persistentia. Stipulae nullae(?). Pktioi.us c. 2 — 2 1 j i (1 — 4) cm. longus, 

 basi subincrassatus. Lamina obovata v. oblongo-obovata , apice late ro- 

 tundata v. subtruncata v. obtusa , saepius profunde repando-emarginata et 

 igitur fere ohcordato-ovata, mucronulata, saepe basi in petiolum attenuata 

 subcuneata, coriacea, glaberrima, flavo-virens ; costa media fortissime subtus 

 prominens; secundariae utrinque 12 — 18 sub angulo c. 70 — 60° a media 

 patentes, subtus valde promiuentes, parallelae, iu marginern excurrentes 

 v. ante eum irregulariter junctae; costulae inter secundarias transversae 

 et reticulatae in utraque pagina leviter prominulae; lamina 12 — 20 ( — 32) 

 cm. Ig., 9 — 13( — 16) cm. It. Inflorescentia terminal's ad 40 cm. Ig., 

 diain. c. 15 cm., e cicinnis pedunculatis verticillatis v. apicern versus 

 subsparsis composita; kaciils acute angulata, saepius sulcata, internodiis 

 ad 3 — 5 cm- longis, ut pedunculi pedicellique tomento adpresso fulvescenti- 

 v. canescenti-fusco dense tecta, pedalis et ultra. Cicinni patentissimi 

 verticillati, ad 6 — 7 cm. longi; axibus angulatis, basi bractea decidua 

 saepius ab axe suo reniota suffulti, 3 — 5-flori; pedunculi infimi ad 2 cm. 

 longi; pkdicei.li 1 7 t — 8 cm. longi. Bhacteae ovatae acutae deciduae, 

 ad 10 mm. longae. Calyx extus tomento fulvo v. subtestaceo interdum 

 magis ferrugineo tectus, laciniis intus quoque praeter medium glabrum 

 tomentosis; laciniae subaequales, omnes ob longae, apice obtusae v rotun- 

 datae, apiculalae, exteriures planae, interiores magis concavae, c. 2— 2'/ s 

 ( — 3 */,) cm. longae, et 8— I0(— 12) mm. latae, exteriores interioribus 

 paullo minores; calcar cylindricum, sub anthesi deflexum, rectum v. im- 

 primis apice ultimo recurviim, calyce brevius, vulgo 1 1 f t — 2 cm. Ig., 

 c. 2 mm. crassum. Petala elongato-obovata, apice rotuudata v. obtusa, 

 tenera, glaberrima, 87,-3 cm. longa, 1 — 1 7s cm. lata, primum Candida 

 odoratissima, dein in roseum v. flavum transeuntia. Stamen glabrum, sub- 

 persistens sub anthesi; anthera 1 7, cm. longa; constructio ejus ex icone 

 nostra in tab. XVII Fig. II cernitur, cum ea generis Vochysiae plane congrua ; 

 filamentum sub anthesi 10 — 13 mm. Ig. Staminodia vulgo duo, lamina 

 ovata acuta in filamento crasso aequilongo insidente, 27, — 3 mm. longa, 

 glabra. Ovarium globoso-ovoideum, obliquum, dense fulvo sericeo-hirtum. 



Stylus glaber, sub anthesi ad 27, cm. Ig. Capsula matura c. 47, cm. 

 longa, ohlonga, apice et basi subtruncata v. rotundata, tomento detrito 

 mox glabra, sordide fuscescens, fere laevis; valvae oblongae v. ovato- 

 oblongae, c. 2 cm. latae, tenues; endocarpium sordide albidum. Sbmina 

 oblongo-ovalia, apice in alam oblongam producta, c. 1 7, cm. Ig., in toto 

 cum ala ad 4 cm. Ig., et c. 12 mm. It., pallide fuscescenti-cana. 



Crescit in cam/jis aridis elevatis interioris Brasiliae, ut videtur 

 sat frequent, ex. gr. in prov. S. Paulo ad Franca, Uberava et Ba- 

 tataes, ad Canna verde et Vherava , ad Rio grande do Parana in 

 parte septentriunali pruvineiae. etc.: Riedel, Lund, Regnell III. -526, 

 Burchell .538-5; in prov. Goyaz. ad Villa Boa, Trahiras, Natividade, 

 Carretdo de Pedro Tergeiro , S. Lu*ia , Catalao etc.: Pohl, Riedel, 

 Lund; in prov. Mato Grosso ad Cuiabd: Riedel; in prov. Minus 

 Geraes ad Capivary: Sello ; in campis S. Philippi propi: Contendas, 

 prope Formigas, Riacho do Fogo aliique. locis in deserto provinciae 

 inter fluvium S. Francisci et montium tractum Serra da Lapa et 

 S. Antonio dictum: Martins; ad Curvello: Lund; ad Lagoa Santa, 

 in collibus petrosis camporum frequens: Warming; in prov. Bahia 

 ad Serra Agurud: Blanchet 2896; in prov. Ceard, ad Araripe: 

 Herb. Ftum. (ex annot. meis); in prov. Piauhy : Gardner 2.570; in 

 prov. Para campis elevatis ad Santarem frequens: Spruce. — Floret 

 tempore frigido et primis mensibus vernalibus (Aprili — August o); 

 folia novella fere eodem tempore vel postea erumpunt. 



Obs. In „l»lantar. Brasiliae Icon, et Descript." vol. II. p. 16. 

 tab. 110, ol. Pohl speciem descripsit, Satvertiam thyrsifloram. Haec 

 planta meo judicio monstrositatern tantum S. convallariodorae refert 

 (cfr. etiam Benth. et Hook. Gen. 977: Salvertia; „Species 1, Brasi- 

 liaua" cum ckatione icmiis PohlU quoque t. 110); differt quidem foliis 

 magis angustis obloogisque et apice minus rotundatis et emarginatis, quam 

 in hac specie vulgo inveniuntur, sed iuflorescentla mini plane defformata 

 videtur et partim fasciata ; inter multitudinem ramulorum et gemmariim 

 alabastra perpnuca occurrunt, et Bores ii qui re vera evoluti et genita- 

 libus instructi sunt, fere omnes tnmen proliferi et a constructione typica 

 floris in ordine toto obvia vario modo diversi sunt, ut e descriplione 

 Pohlii quoque elucet. A b. Pohl in campis aridis ad Rio Formign non 

 procul a Villa S. Joiio da Palma, prov. Goyaz in. Julio lecta. 



V. ERISMA Budge. 



Erisma Budge Plant. Ouian. Bar. (1805) I. 7. tab. 1; Trat- 

 tinick Obs. bot. III. 71. tab. 105; Meyer in Nov. Act. Acad. 

 Nat. Cur. XII. 2. p. 812. (1825); Mart. Nov. Gen. et Spec, 

 plant. I. 136. tab. 82; DC. Prodr. III. 29; Beichenbach Icones 

 exotic, t. 116; Poeppig in Frorieps Notizen XXXV. (1833) 120; 

 Meissn. Gen. I. 119. (85); Endl. Gen. n. 6073; Benth. et 

 Hook. Gen. I. 976; Baillon, Hirt. pi. V. 103. — Debraea Boem. 

 et Schult. Syst. I. 4. et Mantissa I. 50. — Ditmaria Spreng. 

 Syst. I. 4. et Cur. post. 18. 



Flores hermaphroditi. Calyx superus v. semi- 

 superus, profunde quinquefidus, laciniis aestivatione 

 quincunciali valde inaequalibus; quarta, torsione po- 

 stica, reliquis tenuior, membranacea, maxima, decidua, 

 basi calcarata calcare ovario magis minusve adnato 

 saepius compresso, in aestivatione convoluta petalum 

 et genitalia involvente, marginibus ut in affinibus te- 

 gentibus; lacinia tertia et secunda primam et quintain 

 saepius superantes, hae quatuor persistentes et valde 

 excrescentes. Petalum unicum inter sepalum tertium 

 et quintum insertum, obcordatum v. obcordato-reni- 

 forme, unguiculatum , aestivatione ad instar Qualeae 



